به گزارش مشرق، علی بیگدلی فعال رسانه در تلگرام نوشت:

حمله به ستون‌های صنعتی ایران مثل فولاد مبارکه و آلومینیوم اراک در میانه نبرد رمضان ۱۴۰۵، نشان‌دهنده تغییر فاز دشمن از «جنگ نظامی محض» به «جنگ تمام‌عیار زیرساختی» است.

در حالی که شعله‌های نبرد رمضان میان ایران و متجاوزان آمریکایی-صهیونیستی به اوج خود رسیده، دشمن در اقدامی رذیلانه، توان خود را بر انهدام زیرساخت‌های صنعتی ایران متمرکز کرده است. حمله به مجتمع‌های حیاتی همچون فولاد مبارکه و آلومینیوم اراک، فراتر از یک اقدام نظامی، بخشی از یک کلان‌راهبرد برای فلج کردن اراده ملی ایران است. اما ریشه این تصمیمات کجاست و چه پیامدهایی خواهد داشت؟

هدف‌گذاری دشمن: جنگ علیه تاب‌آوری: اولین هدف آمریکا از هدف قرار دادن صنایع مادر، ضربه به زنجیره تأمین دفاعی ایران است. فولاد و آلومینیوم، استخوان‌بندی صنایع موشکی و پهپادی ما هستند. ترامپ با این کار می‌خواهد در میان‌مدت، توان بازتولید تسلیحات ایران را کاهش دهد.

هدف دوم، تخریب روانی و اجتماعی است. صنایع بزرگ، نماد خودکفایی و اشتغال هزاران کارگر ایرانی هستند. دشمن تصور می‌کند با از کار انداختن این چرخ‌ها، نارضایتی اقتصادی را به سفره‌های مردم می‌کشاند تا فشار از درون، مکمل فشار نظامی از بیرون شود.

شریک جرم قطعی: بدون شک، حملات دقیق به نقاط حساسی در عمق خاک ایران، بدون همکاری اطلاعاتی و لجستیکی برخی کشورهای منطقه امکان‌پذیر نیست. کشورهایی که حریم هوایی خود را در اختیار جنگنده‌ها و پهپادهای متجاوز قرار داده‌اند یا پایگاه‌های آنها به عنوان آشیانه نیروهای ویژه برای هدایت حملات سایبری و فیزیکی عمل می‌کند، شریک جرم قطعی هستند. این کشورها با این قمار خطرناک، عملا امنیت بلندمدت خود را فدای خوش‌خدمتی به واشنگتن کرده‌اند؛ غافل از اینکه آتش سهمگین پاسخ ایران، زودتر از آنچه فکر کنند دامن آنها را خواهد گرفت.

کاتالیزور انتقام سخت: آیا این حملات مسیر جنگ را به نفع آمریکا تغییر می‌دهد؟ پاسخ منفی است. تجربه نشان داده که هر ضربه به زیرساخت‌های ایران، با پاسخی ده برابری به شریان‌های انرژی و بنادر تجاری دشمن در منطقه همراه می‌شود. اگر اراک و مبارکه آسیب ببینند، آرامکو و بنادر حیاتی متجاوزان نیز رنگ آرامش نخواهند دید.

نتیجه اینکه: حمله به صنایع مادر، آخرین حربه یک ابرقدرت درمانده است که در میدان نبرد رو در رو با موشک‌های ایرانی شکست خورده و حالا به دنبال انتقام از اقتصاد و سفره مردم است. ایران مقتدر، کشوری نیست که با تخریب چند سوله صنعتی متوقف شود. این حملات تنها عزم ما را برای پاکسازی کامل منطقه از حضور متجاوزان جزم‌تر می‌کند. خون شهدای صنعت، در کنار خون سایر شهدای عزیز، نویدبخش پیروزی نهایی در این نبرد سرنوشت‌ساز است.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.