به گزارش مشرق، ساسان حسن نژاد فعال رسانه در تلگرام نوشت:

بیست‌ و چند روز از جنگ تحمیلی ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه ایران اسلامی می‌گذرد؛ روزهایی که اخبار روزانه و انبوه داده‌های رسانه‌ای، ظاهراً روایتی از حملات متقابل، شلیک موشک‌ها و پهپادها و گسترش جغرافیایی درگیری را به نمایش می‌گذارند. اما اگر از ورای این رخدادهای پراکنده و با نگاهی فراتر از روایت‌های لحظه‌ای به میدان بنگریم، می‌توان حقایقی عجیب اما واقعی را بازشناخت.

ایالات متحده به‌عنوان هژمون منطقه‌ای، همواره با تکیه بر ناوگان دریایی و جنگنده‌های نسل جدید، پیشانی هر قدرتی را نشانه رفته است. از ربایش رئیس‌جمهور ونزوئلا و همسرش در منزل شخصی، تا تصاحب گرینلند در سکوت ناتو، و از حمله به عراق و افغانستان تا تحقیر آشکار سران اروپایی در بحران اوکراین، اینها تنها بخشی از قله یخی است که از اقیانوس جنایات و روحیه استکباری آمریکا سر برآورده است. در سوی دیگر، رژیم صهیونیستی نیز با کشتار بیش از هفتاد هزار نفر در غزه پس از طوفان الاقصی، شکست پنج کشور عربی در کمتر از یک هفته در جنگ سال ۱۹۶۷، تصرف مناطق جنوبی سوریه پس از کودتا و شورش جولانی، و اعمال قدرت و نفوذ بر شیخ‌نشین‌های خلیج فارس، تصویری از یک قدرت منطقه‌ای از خود ساخته بود.

این دو ماشین کشتار جمعی، این بار با هدف تسلیم بی‌قید و شرط جمهوری اسلامی در کمتر از ۴۸ ساعت، واداشتن ایران به پذیرش شروطی از قبیل غنی‌سازی صفر، کاهش برد موشک‌ها و گسست از جبهه مقاومت، جنگی تمام‌عیار را آغاز کردند.

در این میدان، علی‌رغم شهادت امام خامنه‌ای و جمعی از فرماندهان، جمهوری اسلامی با تکیه بر راهبرد «جنگ منطقه‌ای» که قائد شهیدش از آن سخن گفته بود، به‌ سرعت تنگه هرمز را — به‌ مثابه اهرم راهبردی کشور — مسدود ساخت و درب های جهنم را بر روی پایگاه ها و منافع آمریکا در منطقه گشود. اما امروز وضعیت آن ابرقدرت پوشالی و ماشین کشتار منطقه‌ای اش به صورتی است که از متحدان اروپایی و عرب خود درخواست کمک برای گشایش تنگه هرمز دارند. هدف‌گیری ایست‌های بازرسی، ناوچه بی‌دفاع «دنا» و مدرسه «شجره طیبه» توسط متخاصم، جای خود را به تسلیم بی‌قید و شرط ایران داده است.

اگر از روزمرگی اخبار عبور کنیم و از لنز راهبردی به این نبرد بنگریم، چشم‌اندازی دیگر آشکار می‌شود: جمهوری اسلامی، با پشتیبانی مردم و راهبری رهبر جوان خود، نه‌تنها هژمونی آمریکا را به چالش کشیده، بلکه قلمرو قدرت خویش را به مرتبه‌ای جهانی ارتقا داده است.

دنیا اکنون با نظم جدیدی روبه‌روست که در غرب آسیا — و به‌ویژه در گذرگاه تنگه هرمز — تعریف می‌شود؛ نظمی که عبور از آن، جز با سلام به اقتدار نوین ایران میسر نیست.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.