به گزارش مشرق، نسیم نوروزی فعال رسانه ترجمه ای از کاربری خارجی درباره اف ۳۵ را در توئیتر منتشر کرد:

اف-۳۵ قرار بود غیرقابل‌کشتن باشد. این دقیقاً هدف اصلی بود.

لاکهید مارتین سی سال و چهارصد میلیارد دلار — گران‌ترین برنامه تسلیحاتی تاریخ بشر — هزینه کرد تا هواپیمایی بسازد که دشمن به‌سادگی نتواند آن را ببیند. نه روی رادار. نه روی مادون قرمز. نه روی هیچ‌چیز. اف-۳۵ فقط یک جنگنده نبود. یک بیانیه الهیاتی بود. راه آمریکا برای گفتن این جمله: ما از دسترس موشک‌ها، حسگرها و دعاهای شما فراتر رفته‌ایم.

ظاهراً ایران این بیانیه را دریافت نکرده بود.

جایی در آسمان ایران، در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۲۶، یک سیستم IRST (جست‌وجو و ردیابی مادون قرمز) — همان حسگری که احتمالاً مادربزرگ شما هم می‌تواند توضیحش دهد — به بالا نگاه کرد، اف-۳۵ را پیدا کرد و روی آن قفل کرد. نه به این دلیل که مهندسان ایرانی نابغه‌اند. بلکه به این دلیل که اف-۳۵، حالا معلوم شده، بسیار داغ است. تمام آن موتور. تمام آن رانش. تمام آن هندسه پنهان‌کاری دقیق، و این لعنتی مثل کتری می‌درخشد.

داده‌های خاص حرارتی که حالا ایران در اختیار دارد، فقط شرم‌آور نیست. هدیه‌ای است که پایان ندارد. به مسکو. به پکن. به هر وزارتخانه تدارکاتی در سیاره که آرام‌آرام در حال تعجب بود که آیا باید پول خرج سیستم‌هایی کند که برای کشتن این هواپیما طراحی شده‌اند. جواب، از این هفته به بعد: بله.

و اینجاست که باید پنتاگون واقعاً نگران شود. می‌توانی نرم‌افزار را پچ کنی. می‌توانی پوشش‌ها را بازطراحی کنی. اما نمی‌توانی مغز خلبان را دوباره برنامه‌ریزی کنی. هر راننده اف-۳۵ که از این به بعد بلند می‌شود، واقعاً می‌داند که ممکن است کسی آنجا پایین بتواند او را ببیند. این همه‌چیز را در نحوه پروازشان تغییر می‌دهد. احتیاط جای تهاجم را می‌گیرد. تردید جای غریزه را.

چهارصد میلیارد دلار. و در نهایت، با یک حسگر حرارتی نابود شد.

عالی بود.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.