به گزارش مشرق، روزنامه کیهان در ستون خبر ویژه خود نوشت:

اندرو گاثورپ در تحلیلی برای «کانورسیشن» نوشت: در حالی که آمریکا به جمع‌آوری تجهیزات نظامی در خاورمیانه و اروپا ادامه می‌دهد، دونالد ترامپ با دو مشکلی مواجه است که رؤسای جمهور آمریکا پیش از او با آن دست و پنجه نرم کرده‌اند.

اولین مشکل، سوءتفاهم غیرنظامیان از جنگ است. دونالد ترامپ، که به تازگی از پیروزی‌های سریع و آسان علیه ایران در ژوئن گذشته گفته، خواهان گزینه‌های نظامی است که به او اجازه دهد با هزینه کم به ایران آسیب برساند. اما علی‌رغم میلش برای او، چنین گزینه‌ای وجود ندارد و گزارش‌هایی وجود دارد که ژنرال ارشد در مورد خطرات مربوطه به وی هشدار داده است. ایران علی‌رغم خساراتی که در درگیری‌های اخیر با ایالات متحده و اسرائیل متحمل شده، قابلیت‌های قدرتمندی را حفظ کرده است. این کشور توانایی بستن خطوط کشتیرانی کلیدی، حمله موشکی علیه نیروهای آمریکایی و متحدان در سراسر منطقه و شاید انجام حملات در سراسر جهان را دارد.

تهدیدهای مکرر ترامپ برای سرنگونی، احتمال استفاده تهران از این قابلیت‌ها را به جای اعمال خویشتن‌داری، مانند زمانی که ایالات متحده سال گذشته به آن حمله کرد، بسیار بیشتر می‌کند. مشاوران نظامی ترامپ او را از این خطرات مطلع کرده‌اند. سی‌بی‌اس نیوز گزارش می‌دهد که ترامپ از آنچه دستیارانش آن را محدودیت‌های اهرم نظامی علیه ایران توصیف می‌کنند، ناامید شده است و در حال تلاش برای گزینه‌هایی است که پیروزی بدون دردسری را برای او رقم بزند.

دومین موضوعی که گزینه‌های ترامپ را محدود می‌کند، فشار بیش از حد امپریالیستی است. ارتش ایالات متحده هر چقدر هم که قدرتمند باشد، محدودیت‌هایی دارد و در سال‌های اخیر، این محدودیت‌ها به آن فشار آورده است. به طور خاص، ایالات متحده کمبود شدیدی در مهمات کلیدی دفاع موشکی مانند رهگیرهای تاد و پاتریوت دارد. این سکوها برای دفاع در برابر اقدامات تلافی‌جویانه ایران حیاتی هستند، اما ایالات متحده در سال‌های اخیر با ارائه آنها به اسرائیل، اوکراین و تایوان، آنها را به شدت مصرف کرده است. نیروی دریایی همچنین ذخایر موشک‌های SM-۶ و SM-۳ ،SM-۲ خود را که برای دفاع از ناوگان و سایر نیروهای آمریکایی حیاتی هستند، به پایان رسانده است.

نتیجه این است که ایالات متحده فاقد مهمات لازم برای ادامه یک درگیری طولانی و شدید با ایران است. اگر وارد چنین جنگی شود، باید موشک‌ها را از جای دیگری بیاورد و نیروهای خود را در اروپا و هند و اقیانوس آرام حتی بیشتر از آنچه هستند، با کمبود مهمات مواجه کند. و از آنجا که ظرفیت تولید محدودی از این موشک‌ها دارد، ممکن است سال‌ها طول بکشد تا بتواند ذخایر خود را دوباره پر کند و برای شرایط اضطراری در مکان‌هایی مانند تایوان آماده ‌باشد.

برای رئیس‌جمهوری که قول داده بود از درگیری‌های غیرضروری اجتناب کند و «آمریکا را در اولویت قرار دهد»، این خطرِ بیش از حد گسترده شدن، به ویژه طعنه‌آمیز است. اما این ناشی از فقدان دیدگاه استراتژیک جدی ترامپ است. یک نام برای آن می‌تواند «بی‌اختیاری استراتژیک» باشد. به نظر می‌رسد ترامپ به جای تمرکز بر چند منافع ملی حیاتی و تخصیص قابلیت‌ها بر اساس آن، بین مناطق مختلف جهان پین‌بال می‌زند، بدون توجه به اینکه آیا ایالات متحده توانایی دستیابی به اهدافش را دارد یا خیر. به نظر می‌رسد او با توئیت کردن، تعهدات خود را - که تعدادشان هم زیاد است - بدون پرسیدن سؤالات اساسی در مورد قابلیت‌های نظامی یا ذخایر موشکی، عملی می‌کند.

ترامپ خود را در موقعیت دشواری قرار داده، درگیر یک تقویت نظامی گسترده و تهدید به اقدام شده است، قبل از اینکه بداند آیا می‌تواند به آن عمل کند یا با چه خطری مواجه می‌شود. برای رئیس‌جمهوری که به ویژه نگران جلوگیری از ضعیف به نظر رسیدن است، عقب‌نشینی در حال حاضر ممکن است غیرممکن باشد. اگر ترامپ علی‌رغم هشدارهای مشاوران نظامی خود به ایران حمله کند، این یکی از پرخطرترین تصمیمات نظامی خواهد بود که یک رئیس‌جمهور ایالات متحده در مدت زمان بسیار طولانی گرفته است. عواقب ژئوپلیتیکی و هزینه سیاسی آن بر عهده او خواهد بود.