به گزارش مشرق، روزنامه کیهان در ستون خبر ویژه خود نوشت:
سردبیر نشریه انگلیسی میدلایست آی تاکید کرد ایران، ونزوئلا نیست. رهبر جمهوری اسلامی، آیتالله علی خامنهای، تنها رئیس کشور یا فرمانده کل نیروهای مسلح و عالیترین مرجع سیاسی و دینی ایران نیست؛ او رهبر معنوی دهها میلیون شیعه در سراسر جهان است.
دیوید هرست در گفتوگویی اظهار کرد: اگر ترامپِ قلدرِ استعمارگر خیال میکند میتواند ایران را وادار به تسلیم و زانو زدن کند؛ این یک اشتباه مرگبار برای ترامپ است. قبل از شروع سومین جنگ خلیجفارس، ارزش دارد یک واقعیت بدیهی را بگوییم: ایران ونزوئلا نیست. ونزوئلا، هیچ کارت منطقهای برای بازی نداشت. اما دست ایران پُر است. رهبر معظم، نه تنها رئیس حکومت، بلکه فرمانده کل نیروهای مسلح، بالاترین مقام سیاسی و مذهبی است.
او همچنین رهبر معنوی دهها میلیون مسلمان شیعه در سراسر جهان است، از جمله میلیونها از ۳۶ میلیون شیعهای که در خاورمیانه زندگی میکنند. آیتالله خامنهای همچنین سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را دارد. و این دومین تفاوت عمده با ونزوئلا است. در حالی که یک نیروی دلتای کوچک با مشعل کافی بود برای گرفتن مادورو، ۲۰ میلیون بشکه نفت خام، میعانات و محصولات پالایششده نفتی هر روز از یک تنگه آبی عبور میکند که در باریکترین نقطهاش ۳۳ کیلومتر عرض دارد. از آنجا همچنین ۲۲ درصد تجارت جهانی گاز طبیعی مایع عبور میکند.
اما بزرگترین تفاوت با ونزوئلا این است که ایران خیلی متفاوت از گذشته واکنش نشان میدهد. اگر دوباره حمله شود، اقدام ترامپ را نه به عنوان یک سیلی، بلکه به عنوان یک حمله وجودی به خود تفسیر میکند. این یعنی پاسخش بدون محدودیت با تلاشها برای درجهبندی یا محدود کردن جنگی که دنبالش میآید، خواهد بود. این یعنی دیگر هیچ پیامرسانی هماهنگشدهای نیست. پنج روز بعد از اینکه ترامپ در دوره اول ریاستش دستور ترور ژنرال قاسم سلیمانی را داد، ایران ۱۲ موشک به پایگاه عین الاسد شلیک کرد. اما اول به دولت عراق هشدار داد. این بار این کار را نمیکند.
دیپلماتهای ارشدش قبلاً گفتهاند که پاسخ نامتقارن خواهد بود و شرکای منطقهای آمریکا را هدف قرار میدهد. جنگی مثل این، محدود کردن جغرافیاییاش غیرممکن است. ایران دسترسی دارد که از قفقاز تا یمن، از لبنان تا افغانستان امتداد دارد. اجزای اصلی محور مقاومت همچنان در منطقه سر جایش هست.
مذاکرات بین ایران و آمریکا جمعه در عمان برگزار شد. قرار بود در استانبول برگزار شود. ایده این بود که مذاکره به یک مسابقه کشتی باز تبدیل نشود. اما رهبر معظم مخالفت کرد و فقط مذاکرات با آمریکا فقط روی مسئله غنیسازی هستهای میخواست. طرف آمریکایی بعد اعتراض کرد و تهدید به خروج کرد.
ایران قبلاً ناوگان موشکهای بالستیکش را از میز مذاکره برداشته. تسلیم کردنش کشور را بیدفاع میگذارد. ترامپ و اسرائیل مطالبه میکنند که روی میز باشد. ایران هم با شمشیر داموکلس بالای سرش مذاکره نمیکند. در نقطهای از مذاکره، تاکید میکند که ناوگان آمریکایی عقبنشینی کند به عنوان اثبات حسن نیت. برای هر پیشرفت یا پیشنهادی روی پروژه غنیسازی اورانیومشان.
ترامپ سابقه خیلی بدی با ایران دارد. از برجام خارج شد، توافق هستهای که بهترین و تنها راه نظارت بر برنامه غنیسازی اورانیوم ایران باقی ماند. حمله غافلگیرکنندهای پارسال راه انداخت در حالی که ایران باهاش حرف میزد. ایران حق دارد خواستار اثبات حسن نیت قبل از ادامه مذاکرات داشته باشد. این مسیر، چیز جدیدی برای ایران نیست، بل که حافظه تاریخی عمیقتری در پشت خود دارد. ۷۰ سال قبل، نخستوزیر ایران محمد مصدق در کودتای MI۶ و CIA در ۱۹۵۳ سرنگون شد، کنترل نفت ایران به شرکت آمریکایی داده شد.
آیا کسی فکر میکند ایران امروز، به کنترل توسط شرکتهای آمریکایی برگردد؟ ترامپ فقط آخرین پیکربندی یک قلدر استعماری است که ایران خیلی خوب باهاش آشناست. ترامپ باید تاریخ را بخواند قبل از اینکه اشتباهی مرتکب شود که ممکن است پرهزینهترین اشتباه سیاست خارجی ریاستجمهوریاش بشود. ایرانی که انقلاب اسلامی، جنگ هشت ساله و تحریم و ترورها را از سر گذرانده، تسلیم نمیشود.
