به گزارش مشرق، شهدای پلیس هستند؛ شهیدان میدان آشوب و اغتشاش. همان‌ها که با گلوله پلاستیکی و باتوم و پینت بال در مقابل مردان و زنان خودفروخته تا دندان مسلح سینه ستبر کرده و به شهادت رسیدند.

از اصابت گلوله گرفته تا چاقو و قمه و شمشیر؛ از بریدن سر گرفته تا اربا اربا، در کف خیابان سلاخی شده و جان فدا کردند.

اینها همان جوانان وطن بودند که در برابر خودفروختگان به دشمن و متعرضان به جان و مال و ناموس مردم قد علم کرده و از جان و هستی خود گذشتند و نگذاشتند تا وطن به دست نامردان بیفتد.

از نقطه صفر مرزی گرفته تا داخل شهرها و روستاها، از سیستان‌وبلوچستان تا همین پایتخت در هفت حوض و نارمک و تهرانپارس، از لردگان و ملکشاهی و ایلام و کرج و قم و رشت تا اصفهان و شیراز و خراسان و کرمانشاه و بوشهر در هر لباس و درجه و پستی که بودند از کلانتری و پلیس پیشگیری گرفته تا یگان ویژه و امداد و مرزبانی، مدال مجاهد فی سبیل الله را بر سینه سوخته شان آویختند.