به گزارش مشرق، محسن مهدیان طی یادداشتی در روزنامه همشهری نوشت:

جریان اغتشاش این‌بار زودتر از گذشته فرو ریخت؛ تقریبا از نیمه روز اول به بعد وارد فاز ضعف شد. دلیلش ساده است: مردم نیامدند. اما پرسش مهم‌تر این است که چرا مردم نیامدند و کجای محاسبات ضدانقلاب دچار خطا بود؟

ضدانقلاب در یک تناقض مزمن گرفتار است؛ میان «نمایش دمکراتیک» و «رادیکالیسم خشن». تجربه گذشته به آنها نشان داده بود که در ماجرای مهسا، شعار کشف حجاب و برهنگی، توان بسیج پایدار مردم را ندارد، بنابراین مسیر را عوض کردند و سراغ ارز رفتند؛ با تمام توان بازار را به‌هم ریختند، از ضعف دولت در مدیریت این حوزه بهره‌بردند و تلاش کردند نارضایتی اقتصادی را به اغتشاش پیوند بزنند. اما این سناریو نیز خیلی زود فروریخت.

علت، تکرار همان خطای جنگ ۱۲‌روزه بود. در آن جنگ هدف اصلی چه بود؟ ضربه به چند فرمانده، القای فروپاشی و ایجاد این تصور که «کار تمام است» تا مردم به خیابان بیایند. آن تجربه شکست خورد، اما طراحان دقیق نفهمیدند خطا کجاست. این‌بار تصمیم گرفتند اول اغتشاش را بسازند و بعد ‌سراغ عملیات نظامی بروند، اما در همان گام اول همان اشتباه را تکرار کردند.

ضدانقلاب تصور می‌کند اگر مردم احساس کنند آخرین لحظه است، به میدان می‌آیند. برای همین از همان ابتدا ‌سراغ شعارهای تند، خشونت، آدمکشی، آتش‌زدن فراجا، هتک مسجد و قرآن رفتند و حتی ترامپ را هم به‌خدمت گرفتند؛ همه برای القای یک گزاره روانی: «کار تمام است».

اما این ابزار فقط برای جوامع مردد و بی‌ریشه جواب می‌دهد، نه جامعه‌ای که پیوندش با خاک، دین و هویت ملی عمیق است. نتیجه، اثر معکوس است؛ به‌جای تحریک مردم، انسجام اجتماعی تقویت می‌شود. خلاصه اینکه همان خطای جنگ ۱۲‌روزه دوباره تکرار شد. مهم‌ترین عامل شکست دشمن در این ۴دهه، نشناختن مردم ایران است. هر اقدام علیه این ملت، درنهایت به تجربه و ایمنی بیشتر برای کشور تبدیل می‌شود.