به گزارش مشرق، «عبدالباری عطوان» سردبیر روزنامه رای الیوم و تحلیلگر برجسته جهان عرب در یادداشتی تحلیلی، اقدام «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا در حمله به ونزوئلا، هدف قرار دادن پایتخت این کشور و ربودن «نیکولاس مادورو» رئیس‌جمهور ونزوئلا و همسرش را رفتاری می‌داند که به گفته او با ادعای رهبری «جهان آزاد» همخوانی ندارد.

او این اقدام را مشابه رفتار رهبران باندهای مافیایی و خارج از قانون توصیف کرده و معتقد است که در چنین پرونده‌ای، این ترامپ است که باید در جایگاه متهمان جنایات جنگی قرار بگیرد، نه مادورو.

به نوشته عطوان، امروز ونزوئلا هدف قرار گرفته و فردا ممکن است ایران، و پس‌فردا کشورهایی چون کانادا یا گرینلند در دستور کار قرار بگیرند؛ هدفی که به باور او چیزی جز تسلط بر منابع نفتی و معادن ارزشمند این کشورها و تحمیل باج سیاسی و اقتصادی به دولت‌ها و ملت‌هایشان نیست.

وی این رویکرد را در تناقض با تلاش ترامپ برای دریافت جایزه صلح نوبل دانسته و یادآور می‌شود که رئیس‌جمهور آمریکا مدعی توقف چندین جنگ بوده، در حالی که از سوی برخی بازیگران، از جمله رژیم صهیونیستی، برای این جایزه نامزد شده است.

این تحلیل‌گر با اشاره به شعار «اول آمریکا»، می‌نویسد که اشتهای واشنگتن برای نفت ونزوئلا که کشوری با بزرگ‌ترین ذخایر نفتی اثبات‌شده جهان به میزان حدود ۳۰۳ میلیارد بشکه است، به‌منظور جبران بدهی عمومی ده‌ها تریلیون دلاری آمریکا عامل اصلی این سیاست‌ها است.

او می‌افزاید: ترامپ گمان می‌کرد مادورو زیر فشار تهدیدها تسلیم می‌شود و درآمدهای نفتی کشورش را همانند برخی دولت‌های عربی که در سفر کوتاه ترامپ مبالغ هنگفتی پرداخت کردند، به واشنگتن واگذار خواهد کرد.

عطوان تأکید می‌کند که مادورو نه از کشورش گریخت و نه تسلیم شد و در میان مردم خود باقی ماند؛ مردمی که عمدتاً از طبقه کارگر هستند. به نوشته او، مادورو که پیش‌تر راننده اتوبوس بوده، از پیشینه خود شرم ندارد و از طریق انتخابات آزاد و سالم و به‌عنوان جانشین هوگو چاوز به قدرت رسیده است.

در ادامه، این یادداشت به سابقه شکست‌های آمریکا در جنگ‌های خارجی از ویتنام گرفته تا افغانستان و عراق اشاره کرده و این ناکامی‌ها را با افزایش بدهی و کسری بودجه ایالات متحده مرتبط می‌داند. نویسنده احتمال تکرار چنین سناریویی در ونزوئلا را نیز مطرح کرده و به اعلام بسیج عمومی و وضعیت اضطراری از سوی دولت کاراکاس برای مقابله با هرگونه اشغال اشاره می‌کند.

عطوان می‌نویسد: دوران «جمهوری‌های موزی» در آمریکای جنوبی به پایان رسیده و ملت‌های این قاره دیگر زیر بار تهدید و باج‌خواهی نخواهند رفت. به باور او، آمریکای لاتین می‌تواند بار دیگر شاهد ظهور رهبرانی در تراز چهره‌هایی چون چه‌گوارا، فیدل کاسترو، هوگو چاوز و لولا دا سیلوا باشد.

او همچنین حمایت بسیاری از کشورهای این قاره از مردم غزه و قطع روابط برخی دولت‌ها با رژیم صهیونیستی را نشانه‌ای از موضع‌گیری مستقل و شجاعانه آنها می‌داند.

این تحلیل‌گر اقدام ترامپ علیه ونزوئلا را «شلیک به پای خود» توصیف کرده و هشدار می‌دهد که آمریکا ممکن است با خطراتی جدی، از جمله جنگ فرسایشی طولانی‌مدت و حتی تهدیدهای وجودی روبه‌رو شود.

به گفته او، آمریکای جنوبی نه ویتنام است و نه افغانستان؛ بلکه منطقه‌ای نزدیک به خاک آمریکا است که می‌تواند به سرعت به کانون تنش بدل شود.

عطوان در پایان تأکید می‌کند که مادورو، برخلاف برخی رهبران پیشین منطقه، پشتوانه مردمی گسترده‌ای دارد و آشوب‌هایی که واشنگتن بذر آن را در ونزوئلا و دیگر نقاط جهان کاشته است، می‌تواند دامان خود آمریکا را بگیرد.