به گزارش مشرق، کرم‌ها را سرخ کردند و جلوی دوربین گذاشتند. صدف‌های دهان بازکرده آبپز، برق می‌زدند. خون سیاه هشت‌پاهای لزج با سس سویای توی بشقاب آمیخته شد. و خرچنگ‌ها با چنگال‌هایی نیمه‌باز که در تقلای زنده ماندن، بخارپز شده بود، دورچین یک دیس بزرگ شد.

این سفره غذای بلاگرهایی است که از طعم ترش و شیرین فسنجان و سیب‌زمینی ترد قیمه بادمجان به تبلیغ غذاهای عجیب، گاهی حرام و حتی بدطعم و بدبو رسیده‌اند! اما آیا این سفره غذای ماست؟این روزها، روایت بلاگرها دیگر درباره طعم واقعی یک غذای سالم یا حتی جزئیات رستوران‌ها و فست‌فودها و تبلیغ آن‌ها نیست.

چون با لبخندهای پرانرژی، حرکات نمایشی، و نورپردازی‌های خاص، دست به دست هم داده‌اند تا فکر تماشاگر را به این سو ببرند که قرار است یک غذای متفاوت و هیجان‌انگیز را تجربه کند و از قبح حرام‌خواری این موجودات بکاهند.

غذا در نگاه ما مسلمانان

در حالی که در فضای رسانه‌ای جهانی، به غذا خوردن، صرفا عنوانی برای لذت بردنِ بیشتر در زندگی می‌دهند، اما فرهنگ، سبک زندگی و نگاه دینی ما مسلمانان، غذا را فراتر از سیر کردن شکم می‌بیند.

پیامبر رحمت صل‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرموده‌اند هرکس غذایش را کم بخورد، بدنش سالم و دلش آرام می‌ماند. امام علی علیه‌السلام هم پرخوری را نشانه اسراف و کم‌خوری را نشانه عفاف می‌دانند. و این یعنی چه؟این احادیث تنها بخشی از مجموعه بزرگ گنجینه سخنان و آیاتی است که درباره این موضوع به دست ما رسیده؛ کلامی که به انسان عصر قدیم، جدید و حتی آینده یادآوری می‌کند غذا باید انتخابی آگاهانه و متناسب با نیاز بدن و روحش باشد، نه ابزاری برای جلب توجه، لایک گرفتن و چند کا شدن دنبال‌کننده‌ها. چون وقتی لقمه‌ها فقط به نیت هیجان و تعجب دیگران آماده می‌شوند، ما از هویت واقعی غذایی خود فاصله می‌گیریم.