به گزارش مشرق، روزنامه کیهان در ستون خبر ویژه خود نوشت:

وب‌سایت بی‌بی‌سی در گزارشی با عنوان «برندگان و بازندگان انتخابات عراق؛ گروه‌های حامی ایران چه عملکردی داشتند؟»، نوشت: براساس اعلام کمیسیون انتخابات، میزان مشارکت بیش از ۵۶درصد بود و در مقایسه با انتخابات اکتبر ۲۰۲۱، تعداد رای‌دهندگان به طور قابل‌توجهی بیشتر شده بود. هیچ ائتلاف سیاسی واحدی موفق به کسب اکثریت نشد، و به این ترتیب گروه‌ها و ائتلاف‌های پیروز باید بار دیگر یک دولت ائتلافی را براساس فرمول تقسیم قدرتی که پس از سال ۲۰۰۳ تعریف شده، تشکیل دهند: رئیس‌جمهور کرد، نخست‌وزیر شیعه و رئیس‌مجلس سنی.

ائتلاف «بازسازی و توسعه» محمد شیاع سودانی، نخست‌وزیر، به عنوان بزرگ‌ترین برنده روی کاغذ ظاهر شد و توانست ۴۶ کرسی را کسب کند. این فهرست شامل دو فراکسیون موفق بود که رهبران آن‌ها با نیروهای حشد شعبی (بسیج مردمی) در ارتباط هستند؛ فالح فیاض، رئیس حشد شعبی (با هشت کرسی) و احمد اسدی، وزیر کار (با هفت کرسی). با این حال، ائتلاف سودانی با فیاض و اسدی نگرانی‌هایی را ایجاد می‌کند. هر دو نفر پیش‌تر در سال ۲۰۱۸ با پشت کردن به حیدر عبادی، نخست‌وزیری که متحدش بودند، به چارچوب هماهنگی پیوستند. ائتلاف دولت قانون، یکی از گروه‌های چارچوب هماهنگی به رهبری نوری مالکی، نخست‌وزیر سابق، که سهمش از ۳۸ کرسی در سال ۲۰۲۱ به ۲۹ کرسی کاهش یافت. صادقون، وابسته به عصائب اهل الحق، شبه‌نظامیان تحت حمایت ایران به رهبری قیس خزعلی، بزرگ‌ترین جهش انتخاباتی را داشت و از ۹ کرسی در سال ۲۰۲۱ به ۲۷ کرسی رسید. سازمان بدر، یکی از قدیمی‌ترین گروه‌های شبه‌نظامیان تحت حمایت ایران در عراق به رهبری‌ هادی عامری، برای اولین‌بار به صورت مستقل در انتخابات شرکت کرد و از ۱۳ کرسی در سال ۲۰۲۱ به ۱۸ کرسی صعود کرد. این گروه به مدت یک دهه بر پست‌های کلیدی امنیتی تسلط داشته است. ائتلاف نیروهای دولتی، فهرست شیعه به رهبری عمار حکیم، رهبر جریان حکمت ملی که در انتخابات قبلی چهار کرسی به دست آورده بود، این‌بار ۱۶ کرسی پارلمان را کسب کرد. فراکسیون حقوق، وابسته کتائب حزب‌الله، گروه شبه‌نظامی قدرتمند تحت حمایت ایران، شش کرسی خود را حفظ کرد.

شکست بزرگ نیروهای سکولار/ نیروهای سکولار و لیبرال عراق، که همواره حامی یک دولت مدنی و غیرفرقه‌ای بوده‌اند، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازندگان انتخابات شناخته شدند. جنبش مدنی، با وجود امیدها برای بهره ‌بردن از سرخوردگی عمومی نسبت به سیاستمداران موجود، نتوانست نارضایتی عمومی را به دستاوردهای انتخاباتی تبدیل کند، و یک شکست غیرمنتظره و شدید را برای هواداران و حامیان فکری خود رقم زد. بیشتر کنشگران مدنی و لیبرال زیر چتر ائتلاف بدیل، به رهبری عدنان زرفی، استاندار سابق نجف و چهره مخالف شبه‌نظامیان، متحد شده بودند.

این ائتلاف احزاب مختلفی را گرد هم آورده بود: حزب استقلال (که کرسی خود را از دست داد)، حزب کمونیست عراق، البیت الوطنی‌، جنبش ملی مدنی و دیگر گروه‌های کمتر شناخته شده، و همین‌طور فعالان جنبش اعتراضی اکتبر ۲۰۱۹ معروف به جنبش/ انقلاب تشرین (اکتبر).

این نتایج چه معنایی برای تشکیل دولت دارد؟ مجلس جدید عراق رئیس‌جمهور این کشور را انتخاب خواهد کرد، که او نیز به نوبه خود باید نامزد بزرگ‌ترین فراکسیون پارلمانی را برای تشکیل دولت معرفی کند. چارچوب هماهنگی، بدون احتساب ائتلاف سودانی، حدود ۹۰ کرسی در اختیار دارد. این تعداد به چارچوب امکان می‌دهد با همراهی برخی شرکای سنی و کرد، یک بلوک جایگزین تشکیل دهند؛ مگر آنکه سودانی زیر چتر این ائتلاف بماند و برای دوره دوم از حمایت آن برخوردار شود.