به گزارش مشرق، «احمد کاظم زاده» در یادداشت روزنامه «جوان» نوشت:
هرچند هنوز پاسخ رسمی قطر به شروط سیزدهگانه ائتلاف مهاجم شامل عربستان، امارات، بحرین و مصر منتشر نشده، اما نشانههای اولیه حاکی از این است که قطر شرط را با شرط پاسخ داده است.
قطر بستن الجزیره را به بستن شبکههای اماراتی و سعودی و مصری شامل العربیه، اسکای نیوز عربی، الحدث، امبیسی و شبکههای مصری، تعلیق پایگاه نظامی ترکیه را به تعلیق متقابل پایگاههای نظامی خارجی در کشورهای عضو ائتلاف مهاجم و تعلیق روابط تجاری و اقتصادی با ایران را نیز به تعلیق همزمان روابط تجاری و اقتصادی این کشورها بهخصوص امارات با ایران مشروط کرده است، بدین ترتیب با انداختن توپ بازی به زمین ائتلاف مهاجم و در رأس آن امارات و عربستان از پذیرش این شروط در رفته است.
به همین ترتیب قطر در برابر درخواست غرامت ائتلاف مهاجم خواستارغرامت از آنها بابت اعمال تحریم علیه این کشور شده است. در مورد برخی شروط دیگر از جمله کمک مالی به تروریسم و پناه دادن به آنها اساساً یک چنین اتهاماتی را رد کرده است.
قطر پاسخهای خود را در همان دقایق نخست تمدید دو روزه ضربالاجل ۱۰ روزه ائتلاف مهاجم و از طریق وزیر امور خارجه خود در اختیار کویت قرار داد و با این کار خواست نشان دهد نیازی به این تمدید مهلت نداشته و از ابتدا پاسخش روشن بوده است. به نظر میرسد کویت به درخواست عربستان خواستار تمدید ضربالاجل شده است تا از این طریق فرصت لازم را برای رد شروط سیزدهگانه پیدا کنند.
این بدین مفهوم است که ائتلاف مهاجم و در رأس آن عربستان در تنگنای شدیدی قرار گرفتهاند، به گونهای که نه راه پیش دارند و نه راه پس؛ به این دلیل راه پیش ندارند که نمیتوانند تهدید نظامی خود را برای اجرای کودتای مورد نظر در قطر عملی کنند، چراکه قطر اکنون آمادگی لازم را برای مقابله با این تهدید پیداکرده است و حتی نمیتوانند به جنگ تجاری متوسل شوند و شرکای تجاری و اقتصادی را در برابر انتخاب بین خود و قطر قرار دهند و نه درهمتنیدگیهای اقتصادی و تجاری در دنیا و نه قواعد حقوقی حاکم بر تجارت جهانی چنین اجازهای را نمیدهد.
به همین ترتیب ائتلاف مهاجم راه پس نیز برای خود متصور نیست و از این میترسد که اعتبار و وجههاش بیش از پیش آسیب ببیند و ضمن اینکه یکهتازیهای قطر تشدید شود بلکه دیگر اعضای شورای همکاری خلیج فارس نیز به جمع قطر بپیوندند و عربستان و امارات را بیش از پیش در این شورا و منطقه منزوی کنند.
بر این اساس میتوان گفت محمد بن سلمان و محمد بن زاید با اقدام نسنجیده خود در برابر قطر نه تنها خود بلکه دیگر اعضای ائتلاف مهاجم بهخصوص مصر را نیز به دردسر انداختهاند و از این دید احتمال دارد مخالفتهای داخلی در مصر نیز نسبت به قرار گرفتن این کشور در کنار افراد ناپخته افزایش یابد.