سرویس جهاد و مقاومت مشرق- روز ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ با شهادت فرماندهان ارشد نظامی و دانشمندان برجسته هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران به دست خبیث‌ترین و منفورترین دشمن (رژیم جعلی صهیونیستی) به نقطه عطف تاریخی تبدیل شد.

در این جنگ نابرابر که در ساعت ۳ بامداد رخ داد برخی از خانواده‌های این عزیزان هم به شهادت رسیدند ازجمله فرشته افشردی (باقری) دختر رئیس ستاد کل نیروهای مسلح که اولین جایگاه نظامی و سومین جایگاه مسئولیت در کشور را دارا بود.

دختری ساده، بی‌آلایش، مهربان، بی‌تکلف و خودمانی که همواره سرشار از امید و زندگی بود.

دختری که می‌توانست به واسطه پدرش بهترین منصب را داشته باشد، اما شغل پر از دردسر و استرس خبرنگاری را برگزید و در خبرگزاری دفاع مقدس چند سالی خدمت کرد تا به قول خودش آبدیده شود.

بیشتر وقتش را صرف پوشش اخبار بیرون از مجموعه می‌کرد و اوج برنامه مورد علاقه‌اش پوشش مراسم معراج شهدا بود تا جایی که اگر همکارش برای این کار انتخاب می‌شد و پیشنهاد می‌داد که خودش برود و همکاران هم همراهی‌اش می‌کردند.

ساعت پوشش برخی از برنامه‌ها تا پاسی از شب ادامه داشت و او با توجه به شرایطش نباید تا دیر وقت کار می‌کرد، اما او بدون توجه به این موضوع کار خودش را می‌کرد و می‌گفت: «من هم همچون بقیه همکاران؛ فرقی بین ما نیست.» حتی از اینکه کسی او را با عنوان پدرش خطاب می‌کرد عصبانی می‌شد و حتی یکبار هم از ناراحتی گریه کرد و اصرار داشت کسی او را به خاطر منصب پدرش مورد تکریم و احترام قرار ندهند.

آری «فرشته» آقازادگی را طور دیگری معنا کرد تا آن چیزی که سال‌هاست در ذهن مردم از رانت، اختلاس، سفرهای لاکچری، اقامت خارج از کشور و... مانده کمی تغییر کند.

او که شلوغی مترو و اتوبوس را به جای ماشین و راننده شخصی انتخاب کرد و هر سال برای آمدن اربعین حسینی و پیاده‌روی در این مسیر عشق، لحظه‌شماری می‌کرد و سفر لاکچری‌اش محسوب می‌شد چشمه جدیدی از آقازادگی را به همه نشان داد.

این دنیا برای او و سادگی‌هایش جای بدی بود، چون اجازه نمی‌داد او بدون دغدغه و آرامش کارش را انجام دهد و هر روز باید برای کار عادی که انجام می‌داد از سوی برخی بازخواست شود!

امروز که اولین سالگرد شهادت اوست باید اذعان کرد که او با سادگی و مهربانی‌اش، نشان داد که قدرت واقعی در قلب‌های ساده و مهربان نهفته است و می‌توان با قلبی پاک و روحی مهربان دنیا را تغییر داد.

او نشان داد که شهادت، تنها در مرگ نیست، بلکه در زندگی هم می‌توان با سادگی و مهربانی، قهرمان بود و نامی ماندگار ساخت. فرشته‌ای که برای وطن خود پرواز کرد و در آسمان شهادت، جاودانه شد. یاد و خاطره او، همواره در دل‌های مردم ایران زنده است.