اين زهدي که در دنيا نسبت به امر حلال مي‌ورزد، به گونه‌اي نباشد که از سيرۀ پيغمبر خارج بشود؛ سيرۀ پيغمبر يعني آنچه خود آن بزرگوار عمل مي‌کردند و به ياران و اصحابشان هم آن را بيان مي‌کردند و امر مي‌کردند.

ویژه نامه ضیافت - مشرق در ماه مبارک رمضان، روزانه، شرح یکی از احادیث اخلاقی مقام معظم رهبری که در ابتدای درس خارج معظم‌له مطرح می‌شود را برای مخاطبین منتشر می‌کند.

حديث:

فى الكافي، عن الباقر... قال رسول الله(صلی الله علیه و آله): طوبي لمِن توَاضع لله تِعالي ،و زَهٍد في ما أحَلَّ اللهُ تعالي، و زَهد في ما أحلَّ اللهُ تعالي له من غير رَغبة عن سيرَتي، و رَفضَ زَهرَة الدنيا من غير تحَوّلٍ عن سنتّي.[1]

شرح:

اين حديث، دنبالۀ همان مواعظ پيامبر مکرّم (صلی الله علیه و آله) است. گويا يکي از نشانه‌هاي تواضع لله اين است که انسان در دنيا زهد بورزد، بي رغبتي نشان بدهد. نه فقط نسبت به آنچه بر او حرام شده، حتي نسبت به آن چيزهايي که براي او حلال است، در مورد اينها هم انسان بي رغبتي نشان بدهد. سپس در ادامه مي‌فرمايند: لکن اين زهدي که در دنيا نسبت به امر حلال مي‌ورزد، به گونه‌اي نباشد که از سيرۀ پيغمبر خارج بشود؛ سيرۀ پيغمبر يعني آنچه خود آن بزرگوار عمل مي‌کردند و به ياران و اصحابشان هم آن را بيان مي‌کردند و امر مي‌کردند؛ يعني ترک دنيا مطلوب نيست، حِرص نزدن به آنچه حلال است، مطلوب است. يک وقت انسان همۀ آنچه را که بر او حلال است، ترک مي کند! حيواني نمي‌خورد، گوشت نمي‌خورد، خواب نمي‌کند، ازدواج نمي‌کند و ،... اينها بر خلاف سنتّ پيغمبر است، سنتّ پيغمبر اين نيست.

حرص نزدن نسبت به حلال الهی مطلوب استاز اين مرتبه، نبايد فورا به نقطۀ مقابلش منتقل شد که: بنابراين، حال که ما بايستي ترک دنياً نکنيم، معنايش اين است که همۀ آن چيزهايي که در دنيا مايۀ بهجت و سرور و جالبِ توجّه ماست، به همۀ آنها اقبال کنيم، رو بياوريم. نه، هر چه انسان هوس مي‌کند بخورد، حلال هم هست، هر چه انسان هوس مي‌کند بپوشد، هر نوع تجمّلي که انسان در زندگي دوست ميدارد آن را انجام بدهد، نه، اينها همه اش ممکن است حلال هم باشد ،حرام هم نباشد، اسراف هم نباشد، اماّ زهدِ در اينها مطلوب است، در آنچه حلال است هم بي رغبتي مطلوب است. سيرۀ پيغمبر اين است که دنيا را ترک نکند اماّ چسبيدن به مشتهيات نفس در دنيا ولو آن مشتهيات حلال هم باشد، اين هم مطلوب نيست.

در ادامه مي‌فرمايد: چشم بپوشد از زيبايي‌هاي دنيا! زَهرَة الدنيا يعني زيبايي‌ها و طراوت‌ها و جاذبه‌هاي دنيا. در اينجا نيز اين قيد وجود دارد که از سنتّ پيغمبر نبايستي روي برگرداند. ترک دنيا مطلوب نيست، اماّ چسبيدن به دنيا و همۀ مشتهيات را بجا آوردن و اشباع نفس از مشتهيات، اين هم نامطلوب است.[2]



[1] - الشافی، صفحه 821

[2] -2/8/1391

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

نظرات

  • انتشار یافته: 5
  • در انتظار بررسی: 0
  • غیر قابل انتشار: 0
  • مسعود کامنت ۲۳:۲۵ - ۱۳۹۳/۰۴/۳۰
    0 0
    من اومدم اینکارو بکنم کلا زده شدم از مال و منال و... و کلا هیچ انگیزه ای ندارم. این چیزا برام بی معنی شده. متاسفانه درست بشو هم نیست که نیست
  • سید علی ۲۳:۵۶ - ۱۳۹۳/۰۴/۳۰
    0 0
    خب عزیزم گند زدی باید دوباره برگردی
  • مجید ۰۲:۲۰ - ۱۳۹۳/۰۴/۳۱
    0 0
    مشرق جان میشه این کارو بعد ماه رمضونم ادامه بدی؟ دعات میکنیم
  • ۱۱:۰۹ - ۱۳۹۳/۰۴/۳۱
    0 0
    :)
  • ۱۷:۰۸ - ۱۳۹۳/۰۴/۳۱
    0 0
    اتفاقا این بهترین حالت است که اللهم هب لی کمال الانقطاع الیک یعنی همین حالت یا اللهم اخرج حب الدنبیا من قلبی یعنی همین