به گزارش مشرق، محمد مجاور شیخان طی یادداشتی نوشت:
هفته بسیج، فرصتی برای بازخوانی یکی از مهمترین سرمایههای اجتماعی و راهبردی انقلاب اسلامی است؛ نهادی برخاسته از متن مردم که در بیش از چهار دهه گذشته، متناسب با نیازها و اقتضائات کشور در عرصههای گوناگون حضور یافته و ظرفیتهای خود را در میدانهای دفاعی، اجتماعی، فرهنگی، علمی و خدمترسانی به اثبات رسانده است. اهمیت بسیج را نباید صرفاً در کارنامه گذشته یا حضور آن در بزنگاههای تاریخی جستوجو کرد؛ بلکه آنچه امروز اهمیت بیشتری دارد، سهم این نهاد مردمی در ترسیم افقهای پیشروی جمهوری اسلامی و ایفای نقش در ساختن آینده ایران است.
سازمان بسیج مستضعفان، مسئولیت نهادینهسازی تفکر بسیجی در میان همه اقشار و گروههای مختلف جامعه و همچنین سازماندهی نیروهای جانفدای ایران اسلامی را به عهده دارد. این مسئولیت، بسیج را از یک مجموعه سازمانی فراتر میبرد و آن را در جایگاه سرمایه ای اجتماعی با قابلیت اثرگذاری بر روندهای کلان کشور قرار میدهد. تفکر بسیجی، اگر بهدرستی در متن زندگی مردم جاری شود، میتواند به تقویت روحیه مسئولیتپذیری، خودباوری، مشارکت عمومی، ابتکار عمل و حل مسأله در جامعه بینجامد؛ مؤلفههایی که ایران اسلامی برای ساختن آیندهای مقتدر و پایدار به آنها نیازمند است.
هفته بسیج امسال در شرایطی فرا میرسد که جمهوری اسلامی ایران از آزمونها و فراز و نشیبهای بزرگی عبور کرده و نشانههایی از گشایش ها و افقهایی تازه را پیش روی خود دارد. در چنین شرایطی، بسیج با اقتضائات و مسئولیتهای جدیدی مواجه است. حکم انتصاب رئیس سازمان بسیج از سوی رهبر معظم انقلاب را میتوان در همین چارچوب، نقشه راهی برای بازتعریف مأموریتها و ارتقای نقش این مجموعه در مقطع کنونی تاریخ انقلاب اسلامی دانست.
تجربه سالهای گذشته نشان داده است که بسیج در عرصههای دشوار، ظرفیت تبدیل تهدید به فرصت و محدودیت به امکان را دارد. از دفاع مقدس تا حضور در عرصههای علمی، فرهنگی، اجتماعی، ورزشی و خدمترسانی، همواره چهرههایی از مکتب بسیج برخاستهاند که مفهوم مجاهدت را از میدان نظامی فراتر برده و در عرصههای مختلف پیشرفت کشور به نمایش گذاشتهاند. تعبیر بسیج بهعنوان «مکتب قهرمانپروری» ناظر بر همین واقعیت است؛ مکتبی که قهرمانان آن تنها در میدان نبرد تعریف نمیشوند، بلکه دانشمند، معلم، هنرمند، ورزشکار، مدیر جهادی و کنشگر اجتماعی مسئولیتپذیر جلوههایی از آنند.
آنچه توانسته است محاسبات دشمن در جنگ ۱۲ روزه و نبرد رمضان را با دشواری مواجه کند، صرفاً برخورداری از امکانات و ظرفیتهای سخت نیست؛ بلکه اراده ملی، هوشیاری اجتماعی، انسجام و روحیه مقاومت مردمی نیز در این معادله نقش تعیینکننده دارد و بسیج، بهعنوان یکی از جلوههای سازمانیافته ظرفیت های مردمی میتواند در تقویت و استمرار چنین سرمایهای نقشآفرینی کند.
در عین حال تحقق چشم انداز مورد انتظار از بسیج مستلزم توجه به این واقعیت است که تحولات شتابان فناوری، پیچیدگیهای اقتصادی، تغییرات اجتماعی، ضرورت ارتقای حکمرانی و نیازهای متنوع نسل جدید، میدانهای تازهای را پیش روی کشور گشودهاند. در چنین فضایی، بسیج باید بیش از گذشته از ظرفیت نخبگان، جوانان، متخصصان و گروههای مرجع اجتماعی بهره بگیرد و به شبکهای گسترده برای شناسایی مسائل، تولید ایده، ارائه راهحل و کمک به اجرای سیاستهای مؤثر تبدیل شود.
برنامههایی همچون« طرح رشد در قالب حلقههای صالحین»، به میدان آوردن نخبگان برای حل مسائل کشور و طراحی الگوی حکمرانی محلی با محوریت مسجد، از جمله ظرفیتهایی است که میتواند در این مسیر نقشآفرین باشد. اهمیت این برنامهها در آن است که میان تربیت نیروی انسانی، شناخت مسائل واقعی جامعه و مشارکت مردم در اداره امور پیوند برقرار میکنند. بهویژه حکمرانی محلی با محوریت مسجد در صورت برخورداری از سازوکارهای شفاف، مشارکت فراگیر و پیوند مؤثر با نهادهای مسئول، میتواند زمینهساز تقویت اعتماد عمومی، شناسایی دقیق نیازهای محلات و حل مسائل از پایین به بالا باشد.
از این منظر، آینده بسیج بیش از هر چیز به توانایی آن در شناخت تحولات جامعه، گفتوگو با نسل جدید، میدان دادن به استعدادهای جوان و تبدیل انگیزههای مردمی به دستاوردهای ملموس وابسته است. بسیج باید بتواند در کنار حفظ هویت انقلابی و روحیه جهادی خود، زبان نسل جدید را بشناسد، با اقتضائات جدید همراه شود و در مواجهه با مسائل پیچیده، از دانش، تخصص، فناوری و تجربههای موفق بیشترین بهره را بگیرد.




