به گزارش مشرق، مهدی محمدی، مشاور رئیس مجلس در امور راهبردی با انتشار یادداشتی در کانال تلگرامی‌اش نوشت:
بازه حساس پیش رو
از امروز تا حدود سه هفته دیگر، در پیک وضعیت حساس و آستانه تنش قرار داریم. ارزیابی من این است که این وضعیت دست‌کم تا سه ماه آینده ادامه پیدا می‌کند؛ یعنی یک بازه سه‌هفته‌ای تا سه‌ماهه افزایش تنش وجود دارد که سه هفته نخست آن را باید بسیار جدی گرفت.
دلیل این وضعیت روشن است: احتمال بسیار جدی وجود دارد که هم آمریکا و هم رژیم صهیونیستی تصمیم بگیرند پیش از انتخابات‌های خودشان، صحنه را تغییر دهند.
انتخابات کنگره آمریکا در این معادله نقش تعیین‌کننده دارد. اگر جمهوری‌خواهان دست‌کم مجلس نمایندگان را از دست بدهند ــ که سناریوی محتمل‌تر است ــ یا حتی اگر بخواهند عقب‌ماندگی خود را جبران کنند و هر دو مجلس را نگه دارند، بازه دو ماه پس از انتخابات برای ما بسیار حساس خواهد بود. ترامپ بعد از انتخابات برای درگیری با ایران ملاحظات کمتری دارد.
نشانه‌های قابل توجهی وجود دارد که در آن مقطع با تصمیم‌گیری‌های ریسکی‌تری، به‌ویژه از سوی ترامپ، مواجه شویم.
مسئله راهبردی تمام شده؛ نبرد عملیاتی آغاز شده است
نکته اصلی این است که تصمیم‌گیری درباره اصل درگیری با ایران انجام شده است. آنچه امروز محل نزاع است، مسئله راهبردی نیست؛ مسئله عملیاتی است.
دشمن به دنبال فرصت عملیاتی برای دسترسی به اهداف خود است:
کنترل بازار انرژی
اثرگذاری بر انتخابات
آوردن متحدان بیشتر به صحنه
مهیا کردن فضای داخلی ایران برای آنچه یک عملیات بزرگ آشوب مسلحانه ارزیابی می شود
بنابراین ما بیش از آنکه با یک مسئله راهبردی مواجه باشیم، با یک مسئله عملیاتی مواجهیم. حفظ وضعیت آستانه‌ای به این شکل، به سود ما نیست. باید این صحنه را به هم زد و نگذاشت دشمن وضعیت را در این حالت نگه دارد.
ما امکان تصمیم‌های خلاقانه‌تر و مبتکرانه‌تری داریم. اگر تا این لحظه تلاش کرده‌ایم وضعیت را کنترل کنیم، به این دلیل بوده که خود را برای اقداماتی آماده می‌کردیم که ماهیت فیصله‌بخش داشته باشد؛ اقداماتی که سرنوشت جنگ را در بلندمدت تعیین کند.
جنگ پیچیده، دشوار و جبهه ما بسیار بزرگ است. درست است که قهرمانانه مقاومت می‌کنیم، اما فشار قابل توجهی روی ما وجود دارد. باید این فشار را مدیریت کنیم و همزمان رویکرد تهاجمی خود را حفظ کنیم.
نشانه‌های میدانی: از تنگه هرمز تا کردستان و جنوب شرق
تنگه هرمز و خلیج فارس: افزایش فعالیت هواگردهای دشمن محسوس است. آمریکا، رژیم صهیونیستی، برخی کشورهای اروپایی و یکی دو کشور عربی فعال‌تر شده‌اند. اما حواسشان هست که زیاد روی زمین نمانند؛ زیرا می‌دانند اصابت به هواگردها روی زمین به یک تاکتیک جدی از سوی ایران تبدیل شده است.
مانورهای هوایی: تلاش جنگنده‌های رژیم برای عزیمت به شرق دیده می‌شود؛ مانورهایی در آسمان اردن، سوریه و گاهی عراق. این حرکت‌ها معنای «یورش به شرق» دارد. تا این لحظه هیچ هواگردی وارد آسمان ایران نشده و اگر وارد شود، بلافاصله به سمت آن شلیک خواهد شد.
کردستان عراق: حملات ادامه دارد. هدف هم ضد انقلاب کردی است و هم نیروهای آمریکایی و اسرائیلی که در پوشش‌های مختلف در حال آموزش ضد انقلاب برای حمله به مرزهای ایران هستند.
جنوب شرق: تقریباً هر روز و هر شب ضربه‌های قابل توجهی به تجمعات ضد انقلاب، انبارهای تسلیحات، مقرهای فرماندهی و تیم‌های متخاصم وارد می‌شود. با وجود همه سرمایه‌گذاری دشمن، تلاش‌ها برای ایجاد یک پدیده امنیتی جدی در جنوب شرق کشور به نتیجه نرسیده است.
جنگ رسانه‌ای و اطلاعاتی
خبرهایی منتشر می‌شود که پنتاگون طرح‌هایی برای حمله به ایران تدوین کرده و در اختیار ترامپ گذاشته است. این خبرها را خیلی جدی نمی‌گیرم.
رسانه‌های غربی این اخبار را با هدف ایجاد هراس در داخل ایران، افزایش نرخ ارز، اثرگذاری بر محاسبات مسئولان در مذاکرات و دامن زدن به منازعات داخلی آمریکا منتشر می‌کنند.
آمریکایی‌ها نیاز به تدوین طرح‌های عملیاتی جدید ندارند. طرح‌ها قبلاً تدوین شده و تصمیم‌ها درباره آن گرفته شده است. آنچه آن‌ها نیاز دارند، فرصت عملیاتی است.
وقتی نیویورک تایمز، و آکسیوس و چند رسانه دیگر یک خبر واحد را همزمان منتشر می‌کنند، معلوم است اراده‌ای پشت آن است و می‌خواهند سیگنالی به ما برسانند.
حرف ترامپ که «قبل از انتخابات قطعاً وارد جنگ با ایران نخواهد شد» را نیز جدی نگیرید. در جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه هم ترامپ از همین حرف‌ها زده بود.
ضابطه ما باید این باشد:
هر چه دشمن می‌گوید، فرض را بر فریب بگذاریم و سناریوهای بدبینانه را اصل قرار دهیم. اظهارات رسانه‌ای دشمن را به شاخص درجه دو تبدیل کنیم، نه درجه یک.
چهار فشاری که آمریکا را به تصمیم‌گیری لبه می‌برد
بدتر شدن وضعیت جمهوری‌خواهان در انتخابات کنگره و نیاز ترامپ به یک پیروزی
عدم امتیازدهی ایران در مذاکرات
احتمال پیش‌دستی نتانیاهو و تحمیل یک درگیری نظامی به آمریکا
نشانه‌هایی که آمریکایی‌ها از آماده شدن دوباره ایران برای انسداد کامل تنگه هرمز می‌بینند
اگر اتفاقی بیفتد، سناریوی محتمل:
در درجه اول متمرکز بر ترور یک لایه از مقامات ایران خواهد بود؛ سناریویی که به فضل الهی و با هوشیاری نیروهای امنیتی شکست خواهد خورد.
تلاش برای ضربه به برنامه موشکی ایران؛ جمع‌آوری اطلاعاتی در این حوزه افزایش یافته، اما موفق نخواهند شد. برنامه موشکی ایران به شیوه‌های بسیار خلاقانه و توزیع‌شده محافظت می‌شود.
اگر حمله به برنامه هسته‌ای انجام شود، حمله‌ای نمادین خواهد بود، چون شکست می‌خورد.
هدف دشمن فراتر از انتخابات آمریکاست: بازآرایی نظم جدید منطقه و آغاز مسلحانه براندازانه در ایران.
هدف ما نیز در میان‌مدت، فلج کردن رژیم صهیونیستی و ماشین جنگی آمریکاست.
پیروزی ما در این درگیری قطعی خواهد بود، به این دلیل که ما برگ‌هایی داریم که تازه توسعه داده‌ایم و هنوز استفاده نکرده‌ایم؛ در حالی که دشمن برگ جدیدی ندارد.
برگ برنده ایران: جغرافیا به مثابه سلاح
ماشین تبلیغاتی دشمن تلاش می‌کند همه فشارها را روی ایران نشان دهد؛ اما کمتر گفته می‌شود که ایران چه بلایی سر اقتصاد آمریکا و اقتصاد جهانی آورده است.
استراتژی ایران در تبدیل کردن جغرافیا به سلاح و تبدیل جنگ نظامی به یک جنگ ژئوکونومیکی، اقتصاد آمریکا، اروپا و شاخص‌های رفاه و تجارت بین‌المللی را تحت فشار قرار داده است.
ما در چهارراه شمال به جنوب و شرق به غرب جهان ایستاده‌ایم و این موقعیت، قدرتی به ما می‌دهد که کسی دیگر ندارد. ایران تنگه هرمز را در اختیار دارد و می‌تواند گلوی اقتصاد جهانی را فشار دهد. محور مقاومت نیز تنگه باب‌المندب را در اختیار دارد.
هزینه جنگ با ما امروز یک هزینه جهانی است؛ از پمپ بنزین‌های فرانسه و لندن و ایالت‌های آمریکا تا فروشگاه‌ها و فرودگاه‌های آن‌ها. این همان ارکان بازدارندگی ایران است.
داده‌هایی که کسی در داخل نمی‌گوید
ذخایر استراتژیک آمریکا به ۲۸۴ میلیون بشکه رسیده و اگر روند برداشت ادامه یابد، تنها حدود شش ماه ذخیره نفت خواهند داشت. این رقم در ۴۰ سال گذشته بی‌سابقه است.
۲۷ نماینده مجلس نمایندگان آمریکا هشدار داده‌اند که اگر گرانی انرژی ادامه پیدا کند، آمریکایی‌ها مجبور خواهند شد بین گرم کردن خانه در زمستان و تأمین غذا یکی را انتخاب کنند.
آلمانی‌ها در حال بررسی لغو مالیات بر بنزین هستند.
در یک گزارش محرمانه اروپایی گفته شده ایران موفق شده حجم بودجه ۷ سال آینده اتحادیه اروپا را ۴ واحد درصد کاهش دهد.
بازده اوراق خزانه آمریکا برای اولین بار در ۲۴ سال گذشته از ۵.۳۵ درصد عبور کرده است.
فرانسه ناچار شده ذخایر گازوئیل خود را آزاد کند.
انگلیسی‌ها کسری بودجه ۱۲ میلیارد پوندی اعلام کرده‌اند.
قیمت مواد غذایی به دلیل گرانی انرژی و گازوئیل در حال افزایش است.
بازار نیز آرام‌آرام حساسیت خود را به خبرهای مذاکره از دست می‌دهد. ترامپ تلاش می‌کرد در بدترین زمان‌ها با دروغ درباره مذاکرات، قیمت را پایین بیاورد؛ اما اکنون وضعیت به‌قدری خراب است که این خالی‌بندی‌ها اثر چندانی ندارد.
شاخص‌های واقعی بازار دارند حاکم می‌شوند.
جمع‌بندی: باید دشمن را از تداوم فشار ناامید کرد
تهدیدهای آمریکا افزایش پیدا خواهد کرد. آن‌ها تصمیم گرفته‌اند و دنبال فرصت هستند. ما باید فرض را بر افزایش سطح تهدید بگذاریم.
این تهدیدها دو هدف موازی دارد:
اثرگذاری بر محاسبات مسئولان ایران در مذاکرات
اگر نتیجه نگرفت، عملی کردن تهدیدها
اما نکته راهبردی این است: نباید بگذاریم دشمن احساس کند فشار و تهدید می‌تواند محاسبات ما را تغییر دهد. اگر دشمن چنین احساسی پیدا کند، فشار را افزایش خواهد داد.
مهم‌ترین کار ما ناامید کردن دشمن از تداوم پروژه فشار است.
ما وارد دورانی شده‌ایم که سطح تنش بالا خواهد ماند. در بازه سه هفته تا سه ماه آینده، احتمال افت سطح تنش وجود ندارد.
حفظ وضعیت آستانه‌ای به سود ما نیست. باید صحنه را به هم زد.
دوران پرداخت هزینه یک‌طرفه گذشته است؛ اگر ملت ایران درگیر شود، دشمن نیز در زمستان باید سرما و کمبود را تجربه کند. این واقعیت را باید هم به دشمن فهماند و هم در داخل، بی‌پرده و دقیق، به مردم گفت.
*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.
