إنَّمَا ٱلصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ ٱلْمَساكينِ وَ ٱلْعامِلينَ عَلَيْها وَ ٱلْمُؤَلَّفَةِ قُلوبُهُمْ وَ فِي ٱلرِّقابِ وَ ٱلْغارِمينَ وَ في سَبيلِ ٱللهِ وَ ٱبْنِ ٱلسَّبيلِ فَريضَةً مِنَ ٱللهِ وَ ٱللهُ عَليمٌ حَكيمٌ ﴿التوبة ٦٠﴾: صدقات، ویژۀ نیازمندان و بینوایان و کارکنان آن و دلجویی‌شدگان و رهاندن انسان و بدهکاران و در راه خدا و ره‌ماندگان؛ بایسته‌ای از سوی خدای دانا و فرزانه است. یکی از موارد هشتگانۀ مصرف زکات «رهاندن» است که شامل «اسیر و گروگان و زندانی» هم میشود امّا چون قدیما «آزادکردن برده» مصداق بارز بوده، با تعمیم جزء بر کلّ این حکم بشردوستانۀ إلٰهي را بعضی بغلط «برده‌رهانی» ترجمه کردند. و السلام

خدا خیرتون بده

شماره کارت بدهید مردم واریز کنیم