به گزارش مشرق، با تشدید تنش‌ها در منطقه خلیج فارس و دریای عمان و افزایش حملات به کشتی‌های تجاری، هزینه‌های بیمه دریایی برای عبور از تنگه هرمز به سطوح بی‌سابقه‌ای رسیده است.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده از سوی سرویس تخصصی اینشورار وابسته به رویترز، نرخ حق‌بیمه مخاطرات جنگی برای تردد از این گذرگاه استراتژیک که روزانه حدود یک‌پنجم تجارت نفت جهان از آن عبور می‌کند، به بین ۸ تا ۱۰ درصد از ارزش کل کشتی افزایش یافته است.

این رقم در حالی ثبت شده که پیش از فروپاشی آتش‌بس میان ایران و آمریکا و ازسرگیری حملات به ناوگان تجاری، این نرخ تنها بین ۱ تا ۳ درصد بود.

منابع آگاه در بازار بیمه دریایی به رویترز اعلام کردند که این افزایش بی‌سابقه، برخی از شرکت‌های بیمه را ناچار به توقف صدور پوشش‌های جدید برای عبور از هرمز کرده است.

در همین حال، بسیاری از شرکت‌های دیگر نیز به مالکان کشتی‌ها توصیه اکید کرده‌اند که سفرهای خود را تا روشن‌شدن کامل وضعیت امنیتی به تعویق بیندازند.

تأثیر همزمان محاصره یمن بر دریای سرخ

این تحولات در حالی رخ می‌دهد که به موازات آن، اعلام محاصره دریایی از سوی نیروهای مسلح یمن (انصارالله) علیه عربستان سعودی در باب‌المندب و دریای سرخ نیز، موج جدیدی از نگرانی را در بازارهای بیمه ایجاد کرده است.

به گفته منابع حاضر در صنعت بیمه، نرخ حق‌بیمه برای کشتی‌های عبوری از دریای سرخ نیز از سطح ۰.۳ درصد به ۰.۷۵ درصد جهش پیدا کرده است. با این حال، برخی کارشناسان معتقدند که بازار هنوز در حال ارزیابی میزان اجرایی‌شدن این محاصره بر روی زمین است.

این هشدارهای بیمه‌ای در پی اعلام مرکز عملیات دریایی انگلیس (UKMTO) مبنی بر وقوع یک حادثه جدید در آب‌های نزدیک تنگه هرمز منتشر می‌شود. به گزارش این مرکز، یک فروند کشتی تجاری در فاصله ۱۷ مایل دریایی شرق بندر دِبا در امارات متحده عربی، مورد اصابت پرتابه‌ای ناشناس قرار گرفته و سامانه هدایت آن دچار آسیب جدی شده است.

همچنین روز گذشته نیز یک حادثه مشابه در همین منطقه گزارش شده بود که نشان از ادامه روند تنش‌زایی در این آبراه حیاتی دارد.

در همین رابطه، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران روز گذشته با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که دو فروند نفتکش پس از تلاش برای عبور از مسیرهای غیرمجاز و ناامن در تنگه هرمز، دچار انفجار و از کار افتادگی شده‌اند. هم‌زمان، ایران تأکید کرده است که تا زمانی که اقدامات خصمانه آمریکا در منطقه ادامه داشته باشد، هیچ مجوزی برای تردد شناورها در این گذرگاه صادر نخواهد شد.

پاداش‌های میلیونی به ملوانان؛ آخرین راهکار شرکت‌های نفتی

در شرایطی که ریسک عبور از هرمز به شدت بالا رفته، شرکت‌های بزرگ کشتیرانی برای حفظ جریان حمل‌ونقل و ترغیب ملوانان به پذیرش سفرهای پرخطر، دست به دامان مشوق‌های مالی بی‌سابقه شده‌اند.

به گزارش بلومبرگ، اسنادی فاش شده که نشان می‌دهد شرکت سینوکور گروپ که بزرگترین مالک نفتکش‌های غول‌پیکر جهان محسوب می‌شود، به ازای انجام یک سفر یک‌ماهه برای انتقال نفت از عربستان یا عراق به خلیج عمان، معادل ۶ ماه حقوق اضافی به ملوانان خود پیشنهاد داده است.

بر اساس اظهارات دو منبع مطلع در زمینه تأمین نیروی انسانی کشتی‌ها، اگرچه میزان این مشوق‌ها در شرکت‌های مختلف متفاوت است، اما به طور میانگین، برخی از خطوط کشتیرانی برای عبور از هرمز، معادل ۶۰ روز حقوق اضافه به ازای یک قرارداد ۳۰ روزه به خدمه خود پرداخت می‌کنند که باز هم کمتر از پیشنهاد نجومی شرکت سینوکور است.

سود کلان در برابر خطر مرگ؛ معادله جدید اقتصاد دریایی

این پیشنهادهای وسوسه‌انگیز اما نشان‌دهنده عمق خطراتی است که متوجه دریانوردان شده است. داده‌های سازمان بین‌المللی دریانوردی حکایت از آن دارد که از زمان شروع جنگ در اواخر فوریه سال جاری، دست‌کم ۵۹ فروند کشتی تجاری در خلیج فارس و آب‌های پیرامون آن هدف حملات قرار گرفته‌اند که این حوادث تاکنون جان ۱۷ ملوان را گرفته است.

کاپیتان پرادیپ چاولا، رئیس مؤسسه آموزشی گلوبال مت که با سازمان بین‌المللی دریانوردی همکاری می‌کند، در گفت‌وگو با رویترز تأکید کرده که علی‌رغم پرداخت پاداش‌های کلان، بسیاری از ملوانان حرفه‌ای ترجیح می‌دهند کشتی را ترک کنند تا پا به منطقه خطر بگذارند. با این حال، سود سرشار اقتصادی که مالکان کشتی‌ها از هر سفر در این شرایط پرالتهاب به دست می‌آورند، همچنان انگیزه‌ای قوی برای ادامه فعالیت در این مسیر است.

بررسی داده‌های ردیابی کشتی‌ها نشان می‌دهد که در روزهای اخیر، تعداد شناورهای قابل‌مشاهده در تنگه هرمز به طور محسوسی کاهش یافته است. البته گمان می‌رود که برخی نفتکش‌ها برای کاهش خطر هدف‌قرارگرفتن، اقدام به خاموش کردن سیستم‌های موقعیت‌یاب (AIS) خود می‌کنند و به صورت مخفیانه از این آبراه عبور می‌کنند تا از دید رادارها و سامانه‌های ردیابی پنهان بمانند.

این اقدام هرچند ریسک تصادم را افزایش می‌دهد، اما به عنوان یک تاکتیک برای فرار از حملات احتمالی در دستور کار قرار گرفته است.