به گزارش مشرق، مصطفی علیجان‌زاده فعال رسانه در تلگرام نوشت:

جنگ در آمریکا همیشه دو روایت دارد: یکی در سالن‌های بسته پنتاگون با اعداد و ارقامی سرد و توجیه‌پذیر نوشته می‌شود و دیگری در زندگی شهروندانی که مالیات می‌دهند و صاحبانی که سود می‌برند. گزارش جدید وزارت جنگ آمریکا به کنگره، روایت اول را بیان می‌کند: ۲۹ میلیارد دلار هزینه رسمی جنگ با ایران که تنها طی دو هفته اخیر، افزایشی ۴ میلیارد دلاری را ثبت کرده است. «جولز هرست» مدیر مالی پنتاگون، این رشد را به هزینه‌های نگهداری نیرو در منطقه و تعمیر تجهیزات نظامی نسبت می‌دهد؛ توضیحی که بیش از آنکه فنی باشد، تلاشی برای عادی‌سازی یک روند فاجعه‌بار است.

اما آنچه این گزارش از آن غفلت می‌کند، حقیقتی است که برنی سندرز، سناتور منتقد آمریکایی، آن را به زبان آورد. او با دروغ خواندن آمار رسمی، تأکید کرد که هزینه واقعی این جنگ احتمالاً از یک تریلیون دلار فراتر رفته است. این شکاف عظیم میان ۲۹ میلیارد و یک تریلیون دلار، نه یک خطای محاسباتی، که روایتی از هزینه‌های پنهان است؛ جایی که صورت‌حساب‌های پنتاگون، هزاران میلیارد دلار هزینه‌های غیرمستقیم، بازسازی تجهیزات فرسوده، افزایش پایه‌های نفتی و از همه مهم‌تر، بار روانی و اقتصادی تحمیل شده بر خانواده‌های آمریکایی را در خود جا نمی‌دهد.

جنگی که از ۹ اسفند ۱۴۰۴ کلید خورد، هرگز یک درگیری محدود باقی نماند. پاسخ‌های موشکی و پهپادی ایران به پایگاه‌های آمریکا و مواضع رژیم صهیونیستی، معادله هزینه-فایده را برای واشنگتن پیچیده‌تر کرد. آنچه به عنوان «بازدارندگی» طراحی شده بود، اکنون به «باتلاق هزینه‌ها» تبدیل شده است. هزینه نگهداشت نیرو در منطقه‌ای که هر پهپاد آن تهدیدی برای زیرساخت‌های نظامی است، با سرعتی سرسام‌آور در حال افزایش است.

پرسش اساسی، اما نه در پنتاگون، که در صندوق‌های رأی آمریکا شکل می‌گیرد: آیا مالیات‌دهنده آمریکایی حاضر است تا ابد هزینه «حماقت حماسی» و یک راهبرد شکست‌خورده را بپردازد؟ سناتورهایی، چون سندرز، این پرسش را به زبانی ساده مطرح کرده‌اند: «این جنگ، فشار مالی سنگینی به خانواده‌های آمریکایی وارد می‌کند.» او به خوبی می‌داند که در اقتصاد سیاسی جنگ، هزینه‌ها همیشه به پایین‌ترین اقشار جامعه می‌افتد؛ همان‌هایی که نه در اتاق فکر پنتاگون حضور دارند، نه از قراردادهای تسلیحاتی میلیاردی سهم می‌برند.

شاید مهم‌ترین نکته این گزارش، نه عدد ۲۹ میلیارد دلار، که هشدار ضمنی آن باشد: اگر هزینه‌های نگهداشت نیرو طی تنها دو هفته ۴ میلیارد دلار افزایش یافته، روند آتی چگونه خواهد بود؟ این جنگ، همانند ویتنام و افغانستان، دارد به پایان ناپذیر تبدیل می‌شود. تفاوت، اما در اینجاست که این بار، حریفی با موشک‌های نقطه‌زن و پهپادهای انتحاری، صورت‌حساب را بسیار زودتر از آنچه پنتاگون پیش‌بینی می‌کرد، به کنگره تحویل خواهد داد. هزینه حماقت حماسی، روز به روز سنگین‌تر می‌شود و افسانه ارتش شکست‌ناپذیر، در آسمان منطقه فرو می‌ریزد.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.