به گزارش مشرق، حسین شریعتمداری طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت:

۱- توقیف کشتی باری و ایرانی «توسکا» از سوی نیروی دریایی آمریکا که یکشنبه شب در آب‌های اطراف دریای عمان صورت گرفت، بر اساس مبانی تعریف‌شده در حقوق دریانوردی، مصداق غیرقابل تردید دزدی دریایی است. این کشتی در حالی که از مالزی عازم ایران بود، توسط نیروی دریایی آمریکا و در قالب محاصره ادعایی بنادر ایران، مورد هجوم نظامی قرار گرفته و تصرف و توقیف شده است. ترامپ با انتشار یک توئیت در شبکه «سوشال تروث» درباره این حمله دریایی نوشت؛ «‌کشتی باری توسکا با پرچم ایران سعی داشت از محاصره دریایی ما عبور کند ولی ناوشکن موشک‌انداز هدایت‌شونده نیروی دریایی ایالات متحده، یواس‌اس اسپروانس، توسکا را در خلیج عمان رهگیری کرد و به آن‌ها هشدار توقف داد. خدمه ایرانی از گوش‌دادن به این هشدار خودداری کردند، بنابراین کشتی نیروی دریایی ما با ایجاد سوراخی در موتورخانه، آن‌ها را درست در مسیرشان متوقف کرد. در حال حاضر، تفنگداران دریایی ایالات متحده این کشتی را در اختیار دارند».

۲- «مقابله به مثل- Retaliation» یک اصل شناخته‌شده در حقوق بین‌الملل است. این اصل به کشوری که حق مسلم و قانونی آن از سوی کشور دیگری تضییع شده است - مانند غصب کشتی توسکا- اجازه می‌دهد که علیه کشور تضییع‌کننده دست به اقدامی مشابه بزند و به کشور تضییع‌کننده (در این‌جا آمریکا) حق اعتراض نمی‌دهد.

ممکن است گفته شود که اقدام آمریکا در محاصره دریایی ایران نیز از نوع اقدام مقابله به مثل در واکنش به بستن تنگه هرمز از سوی ایران است! این ادعا کاملاً مخدوش و غیر قانونی است. چراکه حاکمیت ایران بر تنگه هرمز حق قانونی جمهوری اسلامی ایران است که در دو کنوانسیون بین‌المللی ۱۹۵۸ ژنو و ۱۹۸۲ جامائیکا به رسمیت شناخته شده است و اگر تاکنون (قبل از جنگ‌) از این حق استفاده نکرده‌ایم‌، به معنا و مفهوم سلب این حق قانونی نبوده و نیست.

۳- ایران اسلامی در مقابل این دزدی دریایی، می‌تواند و باید از دولت تروریست آمریکا خسارت بخواهد و علاوه‌بر بازپس‌گیری کشتی توقیف‌شده خسارت‌های جانبی ناشی از این دزدی دریایی را نیز مطالبه کند. اما، در شرایط کنونی و با توجه به انفعال شورای امنیت سازمان ملل و وابستگی آشکار این سازمان به قدرت‌های استکباری، می‌توانیم و حق مسلم و قانونی ماست که میزان خسارت مورد مطالبه را از طریق غنیمت دریافت کنیم. با این توضیح که کشتی‌های تحت مالکیت آمریکا را که اکنون در تنگه هرمز متوقف شده‌اند، مصادره کنیم و محموله‌های نفت و کالای وارداتی یا صادراتی متعلق به آمریکا را نیز که با کشتی‌های غیرآمریکایی حمل می‌شوند، به عنوان غرامت به غنیمت بگیریم.