به گزارش مشرق، علی محمدی فعال رسانه در تلگرام نوشت:

پترو دلار یعنی فروش نفت با دلار. این معادله در اول دهه ۱۹۷۰ میلادی توسط دارندگان عربی نفت، در ازای تأمین امنیت شکل گرفت. خیانتی به همه بشریت که قیمت گذاری نفت را از دارندگان آن گرفت و در دستان استعمارگران بشریت قرار داد. این موضوع، یعنی فروش نفت با دلار، یکی از پایه‌های قدرت اقتصادی آمریکا است. چون دلار آمریکا را تقویت می‌کند.

بخش بزرگی از نفت و گاز جهان از تنگه هرمز عبور می‌کند؛ بنابراین هر کشوری که بتواند بر عبور و مرور در این تنگه کنترل داشته باشد، تا حدی می‌تواند بر قواعد حاکم بر انرژی اثرگذار باشد. در این چارچوب، این ایده مطرح می‌شود که ایران بتواند عبور نفتکش‌ها را مشروط کند. مثلاً بگوید فقط کشتی‌هایی اجازه عبور دارند که معاملاتشان با ارزهایی غیر از دلار (مثل یوان) انجام شده باشد.

آیا این کار ممکن است؟

به‌صورت محدود و مقطعی، بله. یعنی ایران می‌تواند برای برخی کشورها یا برخی مسیرها چنین شرطی بگذارد، به‌ویژه اگر کنترل عملی بر تنگه را حفظ کند و برخی مشتریان بزرگ (مثل چین و هند) هم همراهی کنند.

اما در مقیاس بزرگ و پایدار، کار بسیار سخت می‌شود. چرا؟ چون پترو دلار فقط یک شکل پرداخت ساده نیست، بلکه یک سیستم کامل جهانی است: بانک‌ها، بیمه کشتی‌ها، تسویه مالی و بازارهای بین‌المللی همه حول دلار شکل گرفته‌اند. یعنی دولت‌ها هم باید بپذیرند که به جای دلار (ابزار غالب تجارت جهانی)، یوان بگیرند. تغییر این ساختار نیاز به همکاری چند قدرت بزرگ و زیرساخت مالی جایگزین دارد.

پس الزامات چنین کاری چیست؟

_همراهی کشورهایی مثل چین، هند یا روسیه.

_ایجاد سیستم مالی و بانکی غیر دلاری.

_کنترل کامل و پایدار بر تنگه هرمز.

_توافق با دولت عمان به عنوان طرف دوم تنگه هرمز.

اما ضربه به پترو دلار، لزوماً هم نیازمند ایجاد یک زیرساخت مالی مبتنی بر یوان در تنگه نیست. همانطور که گفتیم، فروش نفت بر پایه دلار، به دلیل امنیت اعراب شکل گرفت. اما وقتی این امنیت در مبدأ تولید نفت و جریان ترانزیت نفت (تنگه هرمز) نتواند شکل بگیرد، کشورها برای کاهش ریسک، به سمت تنوع‌بخشی ارزی حرکت می‌کنند و سهم دلار در معاملات انرژی، بیشتر کاهش می‌یابد. البته این روند به‌معنای فروپاشی فوری پترو دلار نیست، اما به شکل ایجاد شکاف تدریجی در آن و افزایش نقش ارزهای جایگزین بروز پیدا می‌کند.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.