به گزارش مشرق؛ خبر حمله به تاسیسات گازی عسلویه را باید در یک معادله بزرگتر تحلیل کرد؛ معادله‌ای که در آن دشمن پس از تحمل فشارهای طاقت‌فرسای میدانی و راهبردی، به نقطه انتحار تاکتیکی رسیده است.

۱. بن‌بست راهبردی و فروپاشی روانی

دشمن که در روزهای گذشته نتوانسته بود به اهداف شوم خود در ایران دست یابد، اکنون در حالت درماندگی کامل به سر می‌برد. این حملات به زیرساخت‌های غیرنظامی و حیاتی ایران، نه یک پیروزی نظامی، که یک خودکشی سیاسی ناشی از عصبانیت و شکست است. آنها که دیگر توان رویارویی با قدرت موشکی و دفاعی ایران را ندارند، دست به دامن جنایت علیه تأسیسات مردمی و اقتصادی زده‌اند .

۲. آغاز فاز جدید معادلات جنگ

با اصابت موشک‌های دشمن به پالایشگاه عسلویه، عملاً پاندول جنگ از حالت نبردهای محدود و پایگاهی به سمت "جنگ تمام‌عیار اقتصادی" چرخید. از امشب، دیگر خط قرمزها تغییر کرده است. اگر دشمن تصور می‌کرد با این حملات می‌تواند فشار بر ایران را افزایش دهد تا ایران کوتاه بیاید، در محاسبات خود اشتباه مهلکی کرده است، چرا که این اقدام، برگ برنده‌ای به نام "مقابله‌به‌مثل" را به طور کامل در اختیار ایران قرار داده است .

۳. دود این آتش به چشم حامیان

این حملات اگرچه خساراتی به تأسیسات وارد کرده، اما مهمترین پیام آن برای واشنگتن و متحدانش این است که امنیت انرژی در منطقه به نقطه صفر رسیده است. با این اقدام دیوانه‌وار، دود ناشی از آتش پالایشگاه‌های ایران، نه تنها در آسمان عسلویه، که در محاسبات اقتصادی کاخ سفید و پنتاگون خواهد پیچید. بازارهای انرژی قطعاً با شوک جدیدی مواجه خواهند شد و این شعله‌ها، ثبات را از چشم رژیم‌های حامی دشمن در منطقه خواهد گرفت.

۴. پاسخ قاطع در راه است

منابع مرتبط با نیروهای نظامی ایران می گویند این جنایت جنگی بدون پاسخ نخواهد ماند و پاسخ ایران، زیرساخت‌هایی از دشمن را هدف خواهد گرفت که تا پیش از این تصور می‌شدند در امان هستند .