به گزارش مشرق، راهبرد «ممانعت منطقهای» چین بر این پایه بنا شده که ناوهای هواپیمابر آمریکا و ناو گروه همراه را با موشکهای دوربرد، گلایدرهای هایپرسونیک و شبکهٔ روبهگسترش شناسایی و ردگیری هدف قرار دهد؛ شبکهای که برای یافتن، تثبیت موقعیت و حمله به شناورهای در حال حرکت طراحی شده است.
وبگاه ۱۹ فورتی فایو در این باره نوشت، منتقدان میگویند این وضعیت، ناو هواپیمابر را به سرنوشتی شبیه نبردناوهای قدیمی دچار میکند بهویژه پس از اظهاراتی مبنی بر اینکه شلیک انبوه موشکهای هایپرسونیک میتواند ناوها را در همان ابتدای درگیری از کار بیندازد. البته هدف گرفتن ناو هواپیمابر در حال حرکت ، صرف داشتن موشکی با برد بالا آسان هم نیست؛ این کار نیازمند هدفگیری مداوم، بهروزرسانی مسیر در میانه راه و عبور از لایههای متعدد دفاعی، جنگ الکترونیک، فریبدهندهها و رهگیرهاست.
ناو هواپیمابر همچنان ارزشمند است، اما تنها در صورتی که با افزایش برد، عملیات پراکنده و ادغام بیشتر با زیردریاییها و سامانههای بدونسرنشین خود را تطبیق دهد.برخی تحلیلگران معتقدند عصر ناو هواپیمابر رو به پایان است و این شناورها مانند نبردناوهای قدیمی در آستانه بیمصرف شدن قرار دارند. سال گذشته، پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، گفت موشکهای هایپرسونیک چین میتوانند همهٔ ناوهای هواپیمابر آمریکا را ظرف چند دقیقه از آغاز یک درگیری غرق کنند.
او گفت: اگر کل توان ما برای قدرتنمایی جهانی بر ناوهای هواپیمابر استوار باشد و اگر ۱۵ موشک هایپرسونیک بتوانند ۱۰ ناو هواپیمابر ما را در ۲۰ دقیقهٔ نخست یک جنگ از بین ببرند، آن وقت چه اتفاقی میافتد؟
اگرچه این سخنان ممکن است اغراقآمیز و با هدف جلب حمایت برای افزایش بودجهٔ دفاعی مطرح شده باشد، اما هگست درست میگوید که چین ارتش خود را با یک هدف مشخص نوسازی کرده است: مقابله و غلبه بر آمریکا.
