به گزارش مشرق، فوتبال ایران سقوط کرده، این موضوع تازه‌ای نیست، اما امروز نمود بیشتری پیدا کرده است. وقتی حتی از پس تیم‌های درجه دوم و سوم آسیا هم برنمی‌آییم، وقتی دلخوشی‌مان این شده که در لیگ سطح دوم آسیا کاری کنیم و البته همان جا هم نمی‌توانیم موفق باشیم، یعنی اینکه هم از اسب افتاده‌ایم و هم از اصل! این در شرایطی است که رقبای قدیمی با سرعتی سرسام‌آور در حال پیشرفت و توسعه هستند و ما همچنان درگیر چند ستاره و چند عنوانی هستیم که بیش از چهار یا پنج دهه از آنها می‌گذرد.

فوتبال ایران سقوط کرده، این را می‌توان از جدول لیگ برتر هم فهمید؛ لیگی که دلال‌ها برنده اول و آخر آن هستند؛ لیگی با ستاره‌های کاغذی و البته چندین و چندمیلیارد دلاری که به هیچ کاری نمی‌آیند، حتی بعضی‌های‌شان استپ کردن هم بلد نیستند؛ لیگی که تیم‌های مدعی آن آنقدر نوسان دارند که حتی نمی‌توانند دو هفته پشت سر هم درست نتیجه بگیرند. این را ما نمی‌گوییم، این را آمار و ارقام لیگ می‌گوید، این را جدول لیگ برتر می‌گوید.

اینکه تیم‌های مدعی فوتبال ایران اینقدر نوسان در نتیجه‌گیری داشته باشند، یعنی فاجعه، یعنی اینکه روی هیچ تیمی نمی‌توان حساب کرد. نمی‌توان امیدوار بود که فوتبالی در خور نامش را بازی کند. تفاوتی وجود ندارد. بحث رنگی هم نیست، اصلاً مگر چند تیم مدعی در لیگ برتر داریم، همین چند تیم هم در حد فاجعه هستند. ۲۰ هفته از لیگ برتر گذشته، مدعیان قهرمانی نزدیک به نیمی از امتیازهای ممکن را از دست داده‌اند و جالب و البته تأسفبار است که همگی هم در همین مسیر قرار دارند.

اشتباه نکنید، تفسیر بیهوده هم نکنید، این یک سقوط شانه به شانه است، نه رقابت شانه‌به‌شانه. امروز نباید خوشحال باشیم که قهرمان لیگ چند هفته زودتر مشخص نمی‌شود. امروز باید نگران باشیم که تیم‌های بزرگ فوتبال ایران نمی‌توانند درست نتیجه‌گیری کنند و نمی‌توانند در مسیر پیشرفت و پیروزی حرکتی مداوم داشته باشند. اینکه تیم‌های باشگاهی ایران چه در مسابقات داخلی و چه در رقابت‌های خارجی با نوسان عجیب و غریب در نتیجه‌گیری روبه‌رو هستند، تنها یک چیز را ثابت می‌کند و آن نیست جز سقوط فوتبالی که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد.

به طور حتم به آینده نمی‌توان امیدوار بود. ممکن است طی هفته‌های آینده چند برد مقطعی و زودگذر دیگر هم به دست آید، اما حتی اینها هم در اصل ماجرا نمی‌تواند تفاوتی ایجاد کند چراکه وقتی با مدعیان بزرگ‌تر روبه‌رو می‌شویم، آن وقت صدای شکست‌مان بیشتر از امروز به گوش می‌رسد. اینکه امروز نگران نتیجه بازی‌های‌مان مقابل نماینده‌های اردن، بحرین، امارات و تیم‌های دیگر درجه چندم آسیا هستیم، یعنی اینکه فوتبال باشگاهی‌مان در حال رسیدن به انتهای دره نابودی است؛ فوتبالی که دلال‌ها به این حال و روزش انداخته و ما را سرگرم گذشته نگه داشته‌اند.

منبع: جوان