به گزارش مشرق، در آستانه انتخابات میاندورهای سال ۲۰۲۶ کنگره آمریکا، حزب جمهوریخواه با چالشی مواجه است که برخلاف ظاهر سیاسی آن، ریشه در بحرانی اخلاقی، امنیتی و افشاگر دارد؛ بحرانی که میتوان آن را «سندروم اپستین» نامید.
پرونده جفری اپستین، تاجر و سرمایهدار مرموزی که شبکهای از سوءاستفادههای جنسی، مالی و اطلاعاتی را در پیوند با چهرههای بلندپایه سیاسی، اقتصادی و رسانهای آمریکا رقم زد، بار دیگر در حال بازگشت به صدر رسانههاست و سایه سنگین آن بیش از هر زمان بر سر جمهوریخواهان سنگینی میکند.
این پرونده صرفاً یک رسوایی اخلاقی نیست؛ بلکه آینهای چندوجهی از فساد ساختاری، تبانی قدرت و انحطاط نخبگان حاکم در نظام سیاسی آمریکا است. در حالیکه اپستین رسماً در زندان «خودکشی» کرد ــ قتلی که اغلب تحلیلگران آن را «حذف خاموش برای کنترل حقیقت» میدانند ــ موج تازهای از اسناد و شهادتها در سال ۲۰۲۶ منتشر شده که نشان میدهد برخی از مهمترین چهرههای جمهوریخواه در شبکه روابط پنهان مالی و اجتماعی او حضور داشتهاند.
این بازگشایی دوباره، یادآور تازهای از تناقض میان شعارهای اخلاقگرایانه جمهوریخواهان و واقعیتهای پشت پرده ساختار قدرت آنان است. حزب جمهوریخواه که طی دو سال اخیر تلاش داشت اعتبار خود را بر پایه گفتمان خانواده، دیانت مسیحی و پاکدستی اخلاقی بازسازی کند، اکنون در معرض انفجار دوباره یک پرونده است که بهسادگی نمیتوان با بیتفاوتی از کنار آن گذشت.
سندروم اپستین یعنی بازگشت کابوسِ فساد اخلاقی در قالبی که هر بار بخشی از ساخت سیاسی آمریکا را با خود فرو میبلعد.در فضای انتخاباتی ۲۰۲۶، این بحران دو پیامد اساسی برای جمهوریخواهان دارد:
فرسایش اخلاقی و از بینرفتن گفتمان اعتماد عمومی
رأیدهندگان مستقل و بخشی از محافظهکاران سنتی آمریکا اکنون بیش از هر زمان احساس میکنند که دستگاه سیاسی جمهوریخواهان گرفتار همان ریاکاری و دوگانگی است که همیشه به دموکراتها نسبت میدادند. در چنین شرایطی، شکاف میان پایگاه اخلاقمحور حزب و رهبران عملگرا، به سستی بنیادهای رأیآوری جمهوریخواهان، خصوصاً در ایالات میانه و جنوبی، منجر شده است.
ناپایداری در ائتلافهای قدرت بین جناح ترامپیست و جریان سنتی حزب
ترامپ که خود سابقهی آشنایی با جفری اپستین را در کارنامه دارد و در سالهای اخیر سعی کرده از این ارتباط فاصله بگیرد، اکنون دوباره با رسانههایی مواجه است که اسناد جدید را به دوران ارتباطات او با حلقه اپستین پیوند میزنند. این وضعیت، امکان بهرهبرداری رقبای درونحزبی از جمله میچ مککانل یا ران دیسانتیس را برای تضعیف ترامپیستها فراهم کرده و منازعه درونجمهوریخواه را به مرحلهای بیسابقه کشانده است.
از سوی دیگر، تحلیلگران امنیتی در واشنگتن میگویند بخشی از اطلاعات مرتبط با شبکه اپستین، به پروندههای نفوذ و سوءاستفاده امنیتی مرتبط با قدرتهای خارجی نیز راه یافته است. این موضوع، در حالیکه آمریکا درگیر رقابتهای ژئوپولیتیکی با چین و روسیه است، میتواند به ابزاری برای جنگ روانی علیه حزب جمهوریخواه بدل شود. رسانههای نزدیک به دموکراتها نیز در پی تبدیل این پرونده به «معادل سیاسی واترگیت جدید» هستند؛ با این تفاوت که اینبار نه شنود، بلکه فساد اخلاقی و تبانی قدرت در کانون توجه است.
بدین ترتیب، سندروم اپستین اکنون به پاشنه آشیل سیاسی حزب جمهوریخواه تبدیل شده است؛ بیماری مزمنی که ریشههای آن در سبک زندگی نخبگان آمریکایی و نحوهی پیوند قدرت، ثروت و لذتطلبی نهفته است. اگر جمهوریخواهان نتوانند با شفافسازی جدی، تصفیه درونی و فاصلهگیری از سرمایهداران آلوده به شبکه اپستین چهره خود را اصلاح کنند، نهتنها انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ بلکه انتخابات ریاست جمهوری آتی نیز میتواند برای آنها به صحنه فروپاشی اخلاقی و سیاسی تبدیل شود.
در نهایت، پرونده اپستین دیگر فقط یک ماجرای جنایی نیست؛ این پرونده اکنون همچون آیینهای است در برابر آمریکای امروز – کشوری که مدعی «رهبری ارزشهای انسانی» است اما در عمل گرفتار زنجیرهای از فساد، مافیای قدرت و تباهی اخلاقی گردیده است. سندروم اپستین، اسم رمزی برای سقوط اخلاقی نخبگان در ایالات متحده است، و جمهوریخواهان نخستین قربانی موج تازهی این سقوط خواهند بود.
۰۶:۵۰ - ۱۴۰۴/۱۱/۱۵
