به گزارش مشرق، سایه‌نمای یک سحابی تاریک جذاب در این صحنه کیهانی خودنمایی می‌کند. در این عکس، «سحابی تاریک لیندز»(Lynds’ Dark Nebula) یا «LDN 1622» در پس‌زمینه‌ای کم‌نور از گاز هیدروژن درخشان دیده می‌شود که تنها در نوردهی‌های طولانی تلسکوپی از این منطقه قابل مشاهده است.

به نقل از ناسا، یک سحابی بازتابی درخشان‌تر به نام «vdB 62» درست بالای سحابی تاریک غبارآلود به راحتی دیده می‌شود. سحابی تاریک لیندز در نزدیکی صفحه کهکشان راه شیری و در آسمان نزدیک به «حلقه برنارد»(Barnard’s Loop) قرار دارد که ابری بزرگ در اطراف مجموعه غنی سحابی‌های گسیلشی موجود در صورت‌واره‌ فلکی «کمربند شکارچی»(Orion's Belt) و مجموعه ستاره‌ای «شمشیر شکارچی»(Orion's Sword) است. با توجه به خطوط کشیده‌شده به عقب، تصور می‌شود که غبار تیره سحابی تاریک لیندز در فاصله مشابهی -شاید ۱۵۰۰ سال نوری- قرار داشته باشد.

در آن فاصله، این میدان دید سه‌درجه‌ای حدود ۱۰۰ سال نوری را پوشش می‌دهد. ستاره‌های جوان در این گستره تاریک پنهان شده‌اند و خود را در تصاویر فروسرخ «تلسکوپ فضایی اسپیتزر»(Spitzer Space telescope) نشان داده‌اند. با وجود این، ظاهر شوم سحابی تاریک لیندز الهام‌بخش نام محبوب آن یعنی «سحابی لولوخورخوره» یا «سحابی بوگیمن»(Boogeyman Nebula) است.