به گزارش مشرق به نقل از اینترستینگ‌انجینیرینگ، سلاح‌های لیزری که سال‌ها در حد پروژه‌های آزمایشی بودند، حالا تا سال ۲۰۲۵ به بخشی عملیاتی از سامانه‌های دفاعی ارتش‌های بزرگ جهان تبدیل شده‌اند؛ فناوری‌ که با دقت بالا، هزینه شلیک ناچیز و سرعت عمل آنی، قواعد سنتی جنگ را به چالش کشیده است.

ارتش‌های چین و کشورهای دیگر طی سال‌های اخیر سامانه‌های لیزری پرانرژی را برای مقابله با تهدیدهایی مانند پهپادها، راکت‌ها و موشک‌های کروز توسعه داده و وارد فاز عملیاتی کرده‌اند.

این سلاح‌ها با استفاده از پرتوهای متمرکز انرژی، اهداف هوایی را در کسری از ثانیه منهدم می‌کنند و در مقایسه با موشک‌های رهگیر، هزینه هر شلیک آن‌ها بسیار کمتر است. همین ویژگی باعث شده سلاح‌های لیزری به گزینه‌ای جذاب برای مقابله با حملات انبوه پهپادی تبدیل شوند.

گزارش‌ها نشان می‌دهد آمریکا سامانه‌هایی مانند HELIOS و DE M-SHORAD را آزمایش و در برخی یگان‌ها مستقر کرده و بریتانیا نیز از پیشرفت پروژه DragonFire خبر داده است.

با این حال، محدودیت‌هایی مانند وابستگی به شرایط جوی، نیاز به تأمین انرژی بالا و برد مؤثر همچنان از چالش‌های اصلی این فناوری محسوب می‌شوند.

ترکیب سامانه‌های لیزری با موشکی، مدل جدیدی از دفاع چندلایه را شکل داده است.

کارشناسان نظامی معتقدند سلاح‌های لیزری اگرچه جایگزین کامل سامانه‌های موشکی نخواهند شد، اما تا سال ۲۰۲۵ به یکی از ارکان اصلی دفاع هوایی کوتاه‌برد تبدیل می‌شوند و نقش مهمی در شکل‌دهی به جنگ‌های آینده خواهند داشت.

سلاح‌های لیزری پرانرژی از اواخر دهه ۱۹۹۰ در قالب پروژه‌های آزمایشی در ارتش‌های پیشرفته جهان مطرح بودند، اما محدودیت‌هایی مانند مصرف بالای انرژی، خنک‌سازی و دقت محدود، مانع استفاده عملی از آن‌ها می‌شد. با پیشرفت فناوری‌های اپتیک، باتری‌های پرقدرت و سیستم‌های کنترل پرتو، این سامانه‌ها از مرحله آزمایشگاهی خارج شده و طی سال‌های اخیر وارد فاز عملیاتی شده‌اند.