به گزارش مشرق، پس از جنگ تحمیلی دوازده‌روزه و ناکامی رژیم صهیونیستی در برابر پاسخ‌های کوبنده جمهوری اسلامی ایران، رژیم صهیونیستی، دوباره به ابزار قدیمی خود یعنی بهره‌گیری از گروه‌های تروریستی و شبکه‌های اجاره‌ای در شرق کشور روی آورده است. تحرکات اخیر در مرزهای جنوب شرق ایران، به‌ویژه تلاش برای سازماندهی و تجمیع گروه‌های تروریستی بلوچ، دقیقاً در همین چارچوب قابل تحلیل است؛ خطی که هدف آن ایجاد یک ظاهر تازه برای همان شبکه کهنه و بی‌پایه‌ای است که سال‌ها با عناوین مختلف تلاش کرده علیه امنیت ملی ایران اقدام کند.

مقامات مطلع در ماه‌های گذشته از ترددهای مشکوک برخی عناصر مرتبط با سرویس‌های خارجی در مناطق مرزی شرق کشور خبر داده بودند. هم‌زمان، اظهارات یکی از فرماندهان گروه جیش‌الظلم درباره ادغام گروه‌های تروریستی بلوچ، نشان می‌دهد پروژه جدیدی در حال شکل‌گیری است؛ پروژه‌ای که تلاش می‌کند مجموعه‌ای پراکنده و شکست‌خورده را با یک عنوان تازه و چهره به‌ظاهر واحد وارد میدان کند. اما بررسی سوابق این گروه‌ها آشکار می‌کند که تغییر نام، تغییری در ماهیت آنها ایجاد نمی‌کند و مردم منطقه نیز به‌خوبی این موضوع را درک کرده‌اند.

اسناد و شواهد نشان می‌دهد که در یک سال گذشته، هر زمان که میان جمهوری اسلامی ایران و رژیم صهیونیستی تنش نظامی بالا گرفته یا رژیم درگیر بحران‌های میدانی شده، گروهک جیش‌الظلم به‌طور قابل توجهی فعال شده است. الگوی تکرارشونده عملیات‌های این گروه نشان می‌دهد که کارکرد آن بیش از آنکه «اقدام مستقل» باشد، بخشی از سناریوی فرعی رژیم صهیونیستی برای مشغول‌سازی ایران در جبهه‌ای دیگر است. همین هم‌زمانی‌ها برای افکار عمومی سیستان و بلوچستان معنای روشن دارد؛ مردم استان، این گروه‌ها را بازوی اطلاعاتی و عملیاتی رژیمی می‌دانند که دشمن امت اسلامی است و به همین دلیل هیچ پیوند اجتماعی واقعی میان تروریست‌ها و جامعه محلی شکل نگرفته است.

تجربه‌های تلخ مردم منطقه از اقدامات تروریستی این گروه‌ها، از جمله حمله به مردم و کارکنان قضایی در دادگستری، حمله به ماشین‌آلات پروژه‌های عمرانی و تخریب اموال عمومی، باعث شده این گروه‌ها کاملاً بی‌پایگاه بمانند. نه مردم و نه علمای برجسته استان هیچ‌گاه این گروه‌ها را نماینده خواسته‌های بلوچ‌ها ندانسته‌اند. آنها بیشتر به‌عنوان مزاحمان امنیت، عاملان خارجی و اشراری شناخته می‌شوند که حتی کوچک‌ترین احترام یا تعهدی نسبت به جامعه محلی ندارند. این سابقه سنگین، دلیل روشن تلاش اخیر آنها برای تغییر پوسته است؛ همان روندی که از جندالله به جیش‌الظلم و اکنون به یک عنوان جدید ادامه یافته، اما ماهیت آن ثابت مانده و تنها نام‌ها تغییر کرده‌اند.

در ماه‌های پس از پاسخ کوبنده ایران به تجاوزات رژیم صهیونیستی، موساد تلاش تازه‌ای برای استفاده از عناصر غیربومی، مزدوران اجاره‌ای و حتی بازماندگان داعش آغاز کرده است. هدف این شبکه، ایجاد یک ساختار جعلی تحت عنوان «جبهه متحد بلوچستان» بوده است؛ نامی که تلاش دارد شکل یک حرکت گسترده قومی یا منطقه‌ای را القا کند، در حالی که هیچ ریشه‌ای در واقعیت اجتماعی بلوچستان ندارد. مأموریت این گروهک، بر اساس اطلاعات منتشر شده از منابع آگاه، شامل ایجاد ناامنی، حمله به زیرساخت‌ها، هدف قراردادن مرزبانان و ایجاد هراس در میان مردم مرزنشین بوده است.

با این حال، مقامات امنیتی کشور تأکید کرده‌اند که اشراف اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران بر مرزهای جنوب شرق کامل و مستمر است. نیروهای مرزبانی و امنیتی آماده‌اند تا در صورت احساس کوچک‌ترین تهدید، اقدامات پیش‌دستانه و قاطع انجام دهند. تجربه سال‌های اخیر نشان داده که این اشراف اطلاعاتی نه‌فقط مانع از عملیاتی شدن بخش عمده‌ای از برنامه‌های دشمن شده، بلکه امکان شناسایی زودهنگام شبکه‌های نفوذ و ضربه به آنها را فراهم کرده است.

در کنار اقدامات امنیتی، مهم‌ترین عنصر بازدارنده، همراهی مردم استان است. ساکنان سیستان و بلوچستان، به‌ویژه در مناطق مرزی، با صراحت اعلام کرده‌اند که هیچ همکاری با عوامل بیگانه را تحمل نخواهند کرد. آنها این گروه‌ها را تهدیدی علیه امنیت، اقتصاد محلی، معیشت مردم و وحدت امت اسلامی می‌دانند. همین انسجام اجتماعی، یکی از دلایل اصلی شکست طرح‌های رژیم صهیونیستی در شرق کشور است؛ طرح‌هایی که بر پایه سوءاستفاده از نارضایتی‌های قومی یا اقتصادی طراحی شده بودند، اما در برابر همبستگی واقعی جامعه محلی کاملاً ناکام ماندند.