به گزارش مشرق، برگزاري جشن در آغاز اعتدال بهاري و شادي و پايکوبي به مناسبت پايان يافتن زمستان و زنده شدن طبيعت در ميان بابليان نيز مرسوم بوده است.
آنان از گذشته بسيار دو روز اعتدال بهاري را جشن ميگرفتند و آن را زگموک مينمايدند. در کتيبههاي بابلي آمده است که زگموک شامل 11 روز نخستين ماه نيسان بوده و بنابراين از اواسط ماه مارس (اواخر اسفند) آغاز شده و جشن روز اعتدال بهاري راه دربر ميگرفته است.
بابليها اين جشن را به افتخار خداي مردوک و در معبد بزرگ اوبرپا ميکردند. در کتيبههاي باستاني بابلي آمده است که در روز اول سال همه الههها بزرگمردوک در معبد گردهم آمده تا درباره سرنوشت سال جديد و زندگي مردمان و همچنين تعيين پادشاهان تصميمگيري کنند.
آيينهاي نوروزي که شايد بعد از زمان هخامنشيان وارد مصر شده باشد، در اين کشور هم رواج داشته است. مراسم ويژه اين جشن بافرو رفتن در آب نيل و پارهاي مراسم ديگر همراه بود که هنوز ردپاهايي از آن مراسم در ميان مصريان ديده ميشود.
آيينهاي نوروزي در يونان همراه با مراسم مربوط به آدونيس و آتيس برگزار ميدشه است. براساس افسانهها اين ايزدان بنا به دلايلي به دنياي زيرزميني و مرگ سپرده شده ولي در زمان مشخصي زنده شده و به زندگي وروي زمين باز ميگردند.
يونانيان در يک روز خاص ابتدا براي رفتن آنان به دنياي تاريک به سوگواري ميپردازد اما بلافاصله مراسم جشن و پايکوبي براي زنده شدن و بازگشت آنان به زندگي انجام ميشده است.