سرویس دفاع و امنیت مشرق _ در روز شنبه ۳۰ آبان ماه، سردار سرلشکر احمد وحیدی، فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به همراه سردار سید مجید موسوی، فرمانده هوافضای سپاه پاسداران از یک شهر موشکی این نیرو بازدید به عمل آوردند. در این شهر موشکی طبق معمول حجم زیادی از موشک های بالستیک که عمدتا مجهز به سرهای جنگی جدا شونده بودند رویت شدند.
اما نکته جدید و قابل توجه در این بازدید، رویت شدن یک لانچر جدید دو تایی برای موشک های بالستیک سوخت مایع سری رضوان بود و ایضا این مسئله که شاهد توسعه یک سر جنگی جدید برای سری موشک های رضوان نیز بودیم.
چرا پرتابگر دو موشکی ؟
در یک نبرد موشکی و برای استفاده از هر موشک ، کاربر نیازمند یک پرتابگر یا لانچر است. در موشک های بالستیک معمولا هر پرتابگر برای یک موشک استفاده می شود و بعد از هر پرتاب موشک جدیدی باید روی آن سوار شود. توسعه توانایی حمل و پرتاب ۲ موشک از روی یک لانچر به صورت پشت سر هم یعنی تعداد موشک های قابل پرتاب در لحظه به اندازه هر لانچر با آن توانایی ۲ برابر خواهد شد. زمانی که این مسئله به تولید انبوه برسد حجم آتش نیروی پرتاب کننده به شکل بسیار گسترده ای افزایش پیدا می کند.
اگر بخواهیم یک نکته از مهم ترین نکات یا اصطلاحا درس آموخته های دو جنگ اخیر را برای نیروی هوافضای سپاه اعلام بکنیم قطعا مسئله شلیک هر چه بیشتر در کمترین زمان ممکن اگر نگوییم مهم ترین ولی قطعا یکی از مهم ترین موارد بوده است.
این اولین لانچر دو تایی ایران نیست
قبل از پرداختن به لانچر جدید موشکی سپاه باید به این مسئله مهم اشاره کنیم که بحث لانچرهای موشکی حامل دو موشک در کشور ما مسئله جدیدی نیست و پیش از این برای نمونه در خانواده موشک هایی مثل سری ذوالفقار و خیبرشکن که موشک های تاکتیکی سوخت جامد ساخت ایران از زیر مجموعه های موشک فاتح ۱۱۰ این بحث به انجام رسیده و حتی در جریان جنگ رمضان شاهد استفاده عملیاتی از لانچرهای دو تایی برای این موشک ها بودیم.
پس سوالی که شاید در این جا برای مخاطبان پیش بیاید این است که لانچر جدید چه نکته یا دستاورد خاصی دارد ؟ این مسئله در ادامه تشریح خواهد شد.
اولین پرتابگر دو تایی برای سوخت مایع های ایرانی
دستاورد جدید نیروی هوافضای سپاه در بحث لانچر دو تایی مربوط به موشک های بالستیک سوخت مایع است ، در حالی که پیش از این بحث لانچرهای دو تایی مربوط به موشک های سوخت جامد بود. در موشک های سوخت مایع ، پیشران با قدرت بیشتر در اختیار شماست که می تواند در اصل توان بیشتری در اختیار قرار دهد ولی نکته چالش برانگیز آن بحث سوخت زنی و آماده کردن آن است. موشک های سوخت جامد را می توان سالها در یک انبار داشت و آماده سازی آنها برای شلیک نیز به سرعت انجام می شود و در صورت متوقف شدن عملیات قبل از شلیک به هر دلیلی به راحتی عملیات متوقف و موشک ها به وضعیت قبلی باز می گردند.
فیلم/ بازدید فرمانده کل سپاه از یکی از شهرهای موشکی
اما زمانی ک موشک های سوخت مایع در میدان باشند و عملیات سوخت زنی که پروسه ای خطرناک با توجه به ماهیت سمی و خورنده این سوخت ها دارد انجام می شود باید شلیک انجام شود. پس نکته اول این که حالا پروسه سوخت زنی بر روی یک لانچر برای دو موشک سوخت مایع انجام می شود. در عین حال قدرت تحمل و توان تاب آوری لانچر و موشک دوم در برابر شلیک و حرارت خروجی پیشران موشک اول است که نشان از توسعه توانایی ها در بخش مواد پیشرفته در حوزه ساخت بدنه های موشکی دارد. در لانچرهای دو تایی سری ذوالفقار یا خیبرشکن پرتاب به صورت زاویه دار بوده و دو موشک نیز از هم دیگر فاصله دارند در حالی که در لانچر جدید دو موشک عمود پرتاب بوده و نسب به یکدیگر فاصله بسیار کمتری دارند.
مسئله دیگر افزایش ظرفیت حمل لانچرها از نظر وزن کلی است. موشک های مورد استفاده در این سری یعنی خانواده " رضوان " به وضوح از موشک هایی مثل سری خیبرشکن یا ذوالفقار بزرگتر و سنگین تر هستند.
اما موشک جدیدی که قابلیت پرتاب دو تایی از یک پرتاب گر را پیدا کرده یک طرح ساده نیست و خصوصا با توسعه سرجنگی جدید برای آن حامل یک خبر بد برای سیستم های پدافندی دشمنان در منطقه است. در ادامه به سری رضوان و سر جنگی جدیدش خواهیم پرداخت.
رضوان ؛ از هایپرسونیک های سپاه با سرجنگی جدید
موشک بالستیک سوخت مایع رضوان تقریبا یکی از جدیدترین محصولات هوافضای سپاه در این حوزه به حساب آمده و برای اولین بار در جریان رژه نیروهای مسلح در شهریور سال ۱۴۰۱ هجری شمسی به نمایش درآمد. این موشک از یک پیشران سوخت مایع تک مرحله ای و سر جنگی جدا شونده بهره برده و برد آن در حدود ۱۴۰۰ کیلومتر بوده و سر جنگی آن در زمان ورود به جو زمین داری سرعتی در حدود ۸ ماخ است که آن را در کلاس پرتابه های هایپرسونیک قرار می دهد.
برد ۱۴۰۰ کیلومتر به این معنا است که با شلیک از تقریبا مرکز ایران هم سرزمین های اشغالی در برد این موشک قرار دارند.
اما نکته مهم و جدید در خصوص این موشک بحث وجود سر جنگی بر روی این موشک است که در این مراسم اخیر دیده شده است. بر خلاف طراحی مخروط نوک تیز و کشیده در سر جنگی اولیه موشک رضوان که بنا به اعلام مسئولین از نوع شدید الانفجار است در طراحی جدید شاهد افزایش قطر و طراحی اصطلاحا پخ و کشیده و باز شده در بخش سر جنگی هستیم.
در حال حاضر به صورت رسمی نوع این سر جنگی جدید اعلام نشده ولی این نوع طراحی آن را به گزینه ای ایده آل برای حمل حجم قابل توجهی از انواع ریز مهمات بدل می کند. مسئله ای که در جنگ رمضان بدل به یک مشکل لاینحل چه برای پدافند آمریکا و چه رژیم صهیونیستی شده بود.
انواع و اقسام ریز مهمات از گونه های چند ده تا چند صد کیلویی بر فراز یک هدف آزاد شده و در این مرحله دیگر اصولا راهی برای دفاع باقی نمی ماند. این سر جنگی و این نوع مهمات گزینه هایی ایده آل برای هدف قرار دادن پایگاه های هوایی ، محل های استقرار نیروها و تجهیزات نظامی و در صورت بروز هر گونه خطا از دشمن در بحث جنگ زیرساخت برای هدف قرار دادن تاسیسات مثل انواع پالایشگاه ها به حساب می آید.
در نهایت باید گفت دو خبر بد برای دشمنان ایران امروز منتشر شد ، یکی افزایش توان پرتاب لانچرهای سوخت مایع ایران و دیگری افزایش تعداد موشک های مجهز به سرهای جنگی مجهز به ریز مهمات که هر کدام چالشی جدی برای آمریکا و رژیم صهیونیستی خواهد بود.