به گزارش مشرق، اخیرا پویشی با عنوان «تحویل پهلوی، سلبریتیهای ضدایرانی خارج نشین، و عناصر شبکه ضدایرانی اینترنشنالی به ایران جز شروط پایان جنگ باشد» در سامانه تعاملی «فارسمن» به ثبت رسیده که مخاطبان فارس در آن خواستار بازگرداندن چهرهها و عناصر فعال علیه ایران شده و از مقامات کشورمان خواستهاند این مطالبه در فهرست مطالبات کشور در هر گفتوگویی قرار گیرد.
این مطالبه در شرایطی مطرح شده که سیدعلی کاظمی، سخنگوی قوه قضائیه، اخیراً اعلام کرده ایرانیانی که در خارج از کشور علیه وطن خود فعالیت کردهاند، به اتهام خیانت تحت تعقیب هستند و اقداماتی برای بازگرداندن آنها از طریق پلیس بینالملل انجام شده است.
مطالبه مخاطبان فارس و بسیاری از مردم ایران در این باره از زمانی بیشتر مورد توجه قرار گرفت که بسیاری از چهرهها و عناصر ضدایرانی خارجنشین از حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران در جریان جنگهای ۱۲ روزه و ۴۰ روزه حمایت کردند و یا از رژیم جنایتکار صهیونیستی و آمریکا خواسته بودند به ایران حمله کنند.
با این حال یکی از پرسشهای مطرح شده در این زمینه این است که جایگاه این افراد در معادلات سیاسی و امنیتی آمریکا چیست و آیا آمریکا حاضر به استرداد این افراد خائن هست و اساسا تا چه زمانی حاضر است از آنها حمایت کند.
بررسی مواضع و عملکرد این جریانها نشان میدهد که آمریکا بیش از آنکه به این چهرهها بهعنوان متحدانی سیاسی نگاه کند، از آنها بهعنوان ابزارهایی برای فشار رسانهای، سیاسی و امنیتی علیه جمهوری اسلامی استفاده میکند؛ ابزارهایی که تا زمانی ارزش مصرف دارند که منافع آمریکا را تأمین کنند و هر زمان هزینه نگهداری و استفاده از آنها بیشتر شود، بهراحتی کنار گذاشته میشوند.
عناصر ضدایرانی؛ ابزارهای مصرفی دستگاههای اطلاعاتی غرب
در همین زمینه، مرتضی سیمیاری، کارشناس مسائل سیاسی و امنیتی، در گفتوگو با خبرنگار سیاسی فارس با اشاره به ضرورت تغییر رویکرد ایران در مواجهه با عناصر ضدایرانی خارجنشین گفت: جمهوری اسلامی دیگر صرفاً به جلوگیری از فعالیت این عناصر در اطراف مرزهای خود بسنده نمیکند، بلکه نسبت به فعالیت آنها در محیطهای مرتبط با ساختارهای اطلاعاتی غرب نیز حساسیت دارد.
وی با اشاره به فعالیت گروههای تروریستی و تجزیهطلب در کشورهای اروپایی و آمریکا تصریح کرد: فعالیت این گروهها بهگونهای که با صدور بیانیه و فراخوان موجب التهاب اجتماعی در داخل ایران شوند، قابل پذیرش نیست.
سیمیاری با تأکید بر ضرورت پیگیری قضایی این افراد افزود: احکام صادرشده در دادگاههای ایران از طریق سازوکارهای بینالمللی، از جمله اینترپل، قابل پیگیری است تا این افراد در صورت استرداد، بر اساس اقدامات و جرائمی که مرتکب شدهاند، محاکمه شوند.
این کارشناس مسائل سیاسی و امنیتی در پاسخ به پرسشی درباره امکان قرار گرفتن بازگرداندن چهرههایی همچون مسیح علینژاد در توافق احتمالی تهران و واشنگتن، تأکید کرد: ساختارهای اطلاعاتی غرب از گروههای تروریستی، تجزیهطلب، مسلح و ضدانقلاب بهعنوان ابزارهای مصرفی استفاده میکنند؛ این گروهها تا زمانی که کارکرد مورد نظر را داشته باشند، مورد استفاده قرار میگیرند و پس از آن کنار گذاشته میشوند.
وی تصریح کرد: «از نگاه تهران، موضوع معامله بر سر تروریستها مطرح نیست، بلکه بحث استرداد آنهاست؛ ما به دنبال این هستیم که این افراد به ایران بازگردانده شوند و در قبال اقدامات و جرائمی که مرتکب شدهاند، مورد رسیدگی قضایی قرار گیرند.»
بازگرداندن عناصر حامی دشمن؛ مطالبهای فراتر از مذاکرات
همچنین صالح اسکندری، استاد دانشگاه و کارشناس مسائل سیاسی نیز معتقد است بازگرداندن چهرههای فعال علیه جمهوری اسلامی باید در زمره مطالبات جدی ایران از آمریکا قرار بگیرد.
وی با تأکید بر ضرورت افزودن این موضوع به شروط هفتگانه ایران برای هرگونه مذاکره و بازگشایی تنگه هرمز گفت: بازگرداندن خائنین به وطن باید در زمره شروط ایران قرار بگیرد.
اسکندری با اشاره به فعالیت این افراد از خاک آمریکا علیه امنیت و منافع ملی ایران افزود: این افراد شهروندان عادی نیستند، بلکه بهصراحت علیه امنیت و منافع ملی ایران فعالیت میکنند و برخی از آنها نیز از دولت آمریکا بودجه مستقیم دریافت کردهاند.
وی با اشاره به اقدامات مسیح علینژاد گفت که بنا بر گزارشها، این چهره ضدایرانی بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ حدود ۸۳۰ هزار دلار از دولت آمریکا دستمزد مستقیم دریافت کرده است.
این کارشناس مسائل سیاسی با بیان اینکه آمریکا در مواجهه با این افراد رویکردی عملگرایانه دارد، تأکید کرد: این چهرهها ابزارهایی مصرفی هستند که هر زمان هزینه حضور و استفاده از آنها از فایدهشان بیشتر شود، کنار گذاشته میشوند.
اسکندری افزود: اگر آمریکا مدعی کاهش تنش با ایران است، باید ابزارهای تنشآفرینی را که خود در اختیار دارد و از آنها علیه ایران استفاده میکند نیز کنار بگذارد.
برآیند این اظهارات نشان میدهد که اتکای عناصر ضدانقلاب به حمایت واشنگتن، تضمینی برای آینده آنها نیست؛ چراکه در منطق سیاست خارجی آمریکا، حتی نزدیکترین متحدان نیز تا زمانی اهمیت دارند که در خدمت منافع این کشور باشند.
از این منظر، مهدی تقوی استاد دانشگاه معتقد است که پیگیری استرداد چهرهها و عناصر دخیل در اقدامات مجرمانه علیه امنیت و منافع ملی ایران نباید به یک مطالبه مقطعی یا صرفاً موضوعی برای چانهزنی سیاسی محدود شود. دستگاه دیپلماسی باید با استفاده از ظرفیتهای حقوقی و بینالمللی، پیگیری این پروندهها را در دستور کار قرار دهد و قوه قضائیه نیز با مستندسازی اتهامات و پیگیری احکام قضایی، زمینه بازگرداندن و محاکمه قانونی این افراد را فراهم کند.