به گزارش مشرق، ژوزه مورینیو پس از پیروزی بزرگ رئال مادرید در ال‌کلاسیکو تأکید کرد که تیمش با تمرکز کامل و عملکردی بی‌نقص به پیروزی رسیده است، اما اجازه نمی‌دهد بازیکنانش مغرور شوند زیرا هدف اصلی قهرمانی در لالیگا است.

تحلیل مسابقه: «اول از همه فکر می‌کنم یک بازی بزرگ و در سطح بسیار بالا را شاهد بودیم. مسابقه‌ای که احتمالاً تمام فوتبال‌دوستان در سراسر جهان متوقف شدند تا آن را تماشا کنند و با دیدن دو تیمی که برای پیروزی به میدان رفته بودند، ناامید نشدند. در مورد تیم خودم باید بگویم پسرانم نمایشی فوق‌العاده ارائه دادند. آن‌ها بسیار منظم و متمرکز بودند و با شخصیت بالایی از خط دفاعی بازیسازی کردند، آن‌هم در برابر حریفی که پرس شدیدی انجام می‌داد. ما فرصت‌هایی برای زدن گل دوم داشتیم؛ مانند موقعیت تک‌به‌تک جود بلینگام و کیلیان امباپه در ابتدای نیمه دوم. طبیعی بود که بارسلونا پس از دریافت گل با قدرت واکنش نشان دهد، اما ما هرگز آرامش خود را از دست ندادیم. این یک پیروزی بزرگ برای بچه‌ها در برابر یک حریف قدرتمند است؛ با داوری که قضاوت بسیار خوبی داشت، هرچند VAR در دقیقه ۶۰ روی خطای واضح ژائو کانسلو روی دیومانده که می‌توانست کارت قرمز مستقیم داشته باشد، خواب بود. با این حال، بازی عالی بود و بازیکنان شایسته آن بودند.»

نقطه عطف فصل: «این مسابقه طوری بود که می‌توانست فاصله امتیازی را به سه، شش یا نه امتیاز تبدیل کند. طبیعتاً اگر با اختلاف نه امتیاز عقب می‌افتادید، بار سنگینی از نظر روانی روی دوش‌تان بود. با اختلاف شش امتیاز شرایط متعادل‌تر می‌شد و بازی برگشت در برنابئو را هم پیش رو داشتیم، اما اختلاف سه امتیاز داستان دیگری است. نحوه پیروزی ما هم متفاوت بود؛ شما گاهی با شانس می‌برید، اما ما با آرامش و با استحقاق کامل پیروز شدیم. درباره انتخاب برناردو سیلوا باید بگویم من فقط سه ماه و نیم است که اینجا هستم. با وجود اینکه او را به خوبی می‌شناسم، شناختن نحوه هماهنگ شدن یک بازیکن با پویایی‌های تیم مسئله دیگری است. گروه ما بسیار قوی است. من هرگز نمی‌گویم این ترکیب اصلی من است یا فلان بازیکن مهره‌ای بی‌رقیب است، زیرا اسکواد تیم بسیار کامل و باکیفیت است. همه به سختی کار می‌کنند و آماده‌اند. زندگی همین است. شما تا اینجای مصاحبه دو سوال پرسیدید و هیچ‌کدام درباره آندری لونین نبود، اما اگر با اشتباهات او می‌باختیم، اولین یا دومین سوال درباره او می‌بود. من فقط به او گفتم تو تمرین می‌کنی که بازی کنی نه اینکه روی نیمکت بنشینی، برو و بازی کن. او با تعادل و آرامش فوق‌العاده‌ای بازی کرد. ما بهترین دروازه‌بان جهان را داریم، اما امروز هیچ‌کدام از ما برای بازی نکردن تیبو کورتوا گریه نکردیم. گروه ما قوی و بسیار متحد است ، حتی در سخت‌ترین لحظات. این پنجمین پیروزی متوالی ماست و تمام. روز یکشنبه مسابقه دیگری داریم؛ در یک روند فشرده و زیبا که بازی اول خارج از خانه است، روز چهارشنبه دوباره خارج از خانه و سپس یک هدیه دیگر؛ روز شنبه باز هم خارج از خانه اما جلو می‌رویم. باید از یک نفر دیگر هم نام ببرم: فدریکو والورده بیش از چهل دقیقه مصدوم بازی کرد. او مصدوم شد اما خواست ادامه دهد، به کارش ادامه داد و تا آخرین حد توانش جنگید و تا زمانی که در زمین بود، هرچه داشت گذاشت.»

صحنه گل آخر و تعویض کاماوینگا: «کاما، مانند بقیه، یک بازیکن فیکس است. همه آن‌ها تمرین می‌کنند تا بازی کنند و این سرمربی است که باید تصمیم بگیرد. گاهی مربیان می‌خواهند تعویض کنند اما به نیمکت نگاه می‌کنند و چاره‌ای ندارند چون راه‌حلی ندارند و نمی‌توانند ایده‌هایشان را پیاده کنند؛ اما من یک نیمکت غنی دارم. کاماوینگا مقابل لایپزیش نمایشی فوق‌العاده داشت، امروز روی نیمکت بود. فلیک فرانکی دی یونگ را به زمین آورد که موتوری بسیار قوی در پاهایش دارد و در شرایطی که برناردو زمان زیادی را در جدال با پدری صرف کرده بود، مسابقه به پوندگی و دوندگی برای حفظ پوشش‌ها و ضدحملات نیاز داشت. به کاما گفتم اورلین شوامنی به خاطر ویژگی‌هایش مسئول پوشش موقعیت بود و او باید به فضاها یورش می‌برد؛ کاری که مقابل بارسلونا دشوار است چون اغلب در آفساید قرار می‌گیری یا دروازه‌بان بیرون آمده است. ا گر حرکت از خط دوم شروع شود، همان‌طور که کاماوینگا انجام داد، کار برای حریف سخت‌تر می‌شود. همه‌چیز به خوبی پیش رفت و تیم مستحق برد پرگل‌تری بود.»

سطح رقابتی تیم : «این سخت‌ترین بازی ما در برابر باکیفیت‌ترین حریفی بود که در لالیگا حضور داشت. از نظر کیفیتِ اجرایی، این کامل‌ترین پیروزی ما بود.»

وضعیت رختکن: «حقیقت این است که در مسابقات اخیر پیشرفت زیادی داشته‌ایم و این را نباید پنهان کرد. اما دو پیروزی اخیرمان نمی‌خواهم به بازی اتلتیکو مادرید برگردم، اما دیدار برابر بتیس پرموقعیت‌ترین بازی خارج از خانه ما بود که در آن موقعیت‌های زیادی هدر دادیم و گل کارلوس اسپی هم به خاطر یک میلی‌متر مردود شد. ما فاجعه نبودیم. گروه شرایط خوبی دارد و همدلی فوق‌العاده‌ای میان همه برقرار است. بازیکنانی که بیرون هستند از نفرات داخل زمین حمایت می‌کنند. این گروهی زیبا برای کار کردن است و جذابیت فوتبال زمانی است که در لحظات دشوار متحد می‌شوند. روز بعد از باخت به اتلتیکو، همه نحوه باختن را فراموش کردند؛ آرامش حفظ شد و به کار ادامه دادیم تا به بازی بعدی برسیم. این یک پیروزی بزرگ است، اما وقتی به تمرینات برگردیم، اجازه نمی‌دهم بازیکنانم مغرور شوند و سرشان در ابرها باشد. اگر امروز ببریم و در زمین راسینگ ببازیم، هیچ فرقی نکرده است؛ چرا که رئال مادرید نه برای بردن در نیوکمپ، بلکه برای قهرمانی در لیگ بازی می‌کند. باید به مسیرمان ادامه دهیم .»

عملکرد کوکوریا مقابل لامین یامال : «ما دو دفاع چپ سطح بالا داریم که به من اجازه می‌دهد به آن‌ها استراحت دهم. کارراس روز چهارشنبه بازی کرد و این به کوکو اجازه داد تازه و متمرکز باشد و فقط به این مسابقه فکر کند. طبیعتاً او مقابل بازیکن بزرگی قرار داشت، اما کوکو هم‌تیمی اوست و به خوبی او را می‌شناسد. من همیشه می‌گویم کیفیت بازیکنان را زمانی درک می‌کنم که آن‌ها را از نزدیک و از روی خط طولی زمین می‌بینم. از طریق تلویزیون چیزی کم دارم. فاصله ده متری جایی است که کیفیت بازیکنان را می‌فهمم. آن پسر جوان بسیار خوب است اما در عین حال زیرک است. او تمام تلاشش را کرد تا کوکو کارت زرد بگیرد، اما کوکو به خوبی مقاومت کرد و دیومانده هم اجازه نداد کانسلو یا دیگران موقعیت برتری پیدا کنند. کار تیمی فوق‌العاده‌ای بود، و کوکو در برابر یک بازیکن بسیار خوب عالی کار کرد.»

نقش بازیکنان در برابر مربی: «نه، نه. پیروزی حاصل کار بازیکنان است. این زندگی ما مربیان است؛ به همین دلیل است که هفته به هفته برخی مربیان شغل‌شان را از دست می‌دهند. اما واقعیت همین است و من در این مورد بسیار خوشحالم که این‌گونه است. بازیکنان لایق این پیروزی هستند. بازی کردن در زمین بسیار سخت‌تر از تصمیم‌گیری روی نیمکت است. من بسیار برای آن‌ها خوشحالم؛ برای همه، از جمله رائول آسنسیو که یک هفته پیش جراحی شده بود و امروز می‌خواست بیاید و در کنار هم‌تیمی‌هایش روی نیمکت باشد.»

تغییرات تاکتیکی از زمان بازی با رم: « از این دو هفته یاد گرفتم که گروهی فوق‌العاده با بازیکنانی باکیفیت و ذهنیتی آماده برای بازی دارم. فهمیدم که داشتن ترکیبی از استعدادها در خط هافبک بیشتر از داشتن دو بازیکن با ویژگی‌های مشابه به ما کمک می‌کند. این را بگویم که استفاده همزمان از برناردو و گولر در یک زوج خط میانی همیشگی نخواهد بود، مگر در شرایط ناامیدکننده. استفاده از زوج کاماوینگا و شوامنی نیز مختص لحظات خاصی خواهد بود . اما این روند را دوست دارم و فکر می‌کنم بازیکنان هجومی نیز از این ترکیب لذت می‌برند، زیرا تعادل دفاعی لازم را به ما می‌دهد و کیفیت خروج از دفاع و سازماندهی را بالا می‌برد.»