به گزارش مشرق، نشریه آمریکایی «ژاکوبن» امروز (سه‌شنبه) در گزارشی تاکید کرد: بیست سال پیش، ممکن بود محققان به دلیل اذعان به وجود لابی اسرائیل، به یهودستیزی متهم شوند. امروزه نفوذ این لابی به یک مساله غیرقابل انکار و فراگیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است.

این نشریه با «الی کلیفتون»، روزنامه‌نگار تحقیقی، و «یان لوستیک»، محقق باسابقه، درباره کتاب جدیدشان با عنوان «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگال یک قدرت خارجی» گفت و گو کرده است. این کتاب نشان می‌دهد که چگونه این لابی نه تنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه افراطی‌سازی ایدئولوژیک اسرائیل را نیز تسریع کرده و اکنون آزادی‌های مدنی آمریکایی‌ها را تهدید می‌کند.

یان لوستیک، در مورد این گزاره که آمریکا اتحاد خود را با رژیم صهیونیستی برای مقابله با نفوذ شوروی در خاورمیانه آغاز کرد، به نشریه ژاکوبن گفت: اسرائیل خود را به عنوان یک متحد حیاتی در برابر نفوذ شوروی در خاورمیانه معرفی کرد، اگرچه این ادعا هرگز برای کارشناسان چندان قانع‌کننده نبود.

لوستیک در پاسخ به این پرسش که «چگونه می‌توانیم بدانیم که این درست است؟»، توضیح داد: خب، اگر اتحاد جماهیر شوروی ناپدید می‌شد و جنگ سرد پایان می‌یافت، باید شاهد کاهش کمک‌ها می‌بودیم. اتحاد جماهیر شوروی از هم پاشید و جنگ سرد پایان یافت و چه اتفاقی برای کمک به اسرائیل افتاد؟ مطلقا هیچ. دقیقا در همان سطح ادامه یافت. که نشان داد کمک به اسرائیل تابعی از محاسبات استراتژیک آمریکا نبود. این کمک عمدتا تابعی از قدرت سیاسی داخلی لابی اسرائیل در ایالات متحده بود.

این محقق باسابقه تشریح کرد: این استدلال که اسرائیل در خدمت منافع استراتژیک ایالات متحده است، هم برای اسرائیل و هم برای لابی آن مهم بود. پس از پایان جنگ سرد، هر دو به حوزه‌ای نیاز داشتند که در آن بتوانند خود را به عنوان متحد حیاتی ایالات متحده معرفی کنند. بر این اساس، در طول «جنگ جهانی علیه تروریسم» (GWOT)، سران اسرائیل گفتند که جنگ‌های آنها علیه حزب‌الله یا علیه فلسطینی‌ها در کرانه باختری بخشی از جنگ جهانی علیه تروریسم به رهبری ایالات متحده است. اما سپس جنگ جهانی علیه تروریسم پایان یافت و حوزه دیگری برای اسرائیل لازم بود تا خود را به عنوان متحد حیاتی آمریکا معرفی کند.

نویسنده کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگال یک قدرت خارجی»، ادامه داد: بنیامین نتانیاهو ایران را برای ایفای نقش دشمن خونی اسرائیل و ایالات متحده انتخاب کرد و جایگزین جنگ علیه تروریسم کرد که آن هم جایگزین اتحاد جماهیر شوروی شده بود.

الی کلیفتون با اشاره به اثر «لابی اسرائیل و سیاست خارجی ایالات متحده» به قلم «استیو والت» و «جان مرشایمر» در سال ۲۰۰۷، گفت که نویسندگان این کتاب برخی از هزینه‌های استراتژیک جهانی را که فعالیت‌های لابی بر آمریکایی‌ها تحمیل می‌کرد، شناسایی کردند و این هزینه‌ها همچنان در حال افزایش و تشدید هستند. اما برخی دیگر از هزینه‌ها ماهیت داخلی‌تری دارند و با تغییرات در قوانین ما ایجاد شده‌اند.

کلیفتون در ادامه به قانون «شهروندان متحد» مصوب سال ۲۰۱۰ (لغو محدودیت‌های فدرال بر هزینه‌کرد مستقل شرکت‌ها و اتحادیه‌ها در تبلیغات سیاسی) اشاره کرد که دریچه‌های سیستم مالی مبارزات انتخاباتی را باز کرد تا جایی که پای شلدون آدلسون و دیگر حامیان مالی طرفدار اسرائیل را به میان آورد و آنها خیلی صریح می‌گفتند که برای تل آویو در مبارزات انتخاباتی هزینه می‌کنند.

این روزنامه‌نگار تحقیقی تاکید کرد: در کنار پول، یک تغییر استراتژیک نیز وجود داشت. آنها به سمت خاموش کردن کامل بحث‌ها از جمله خاموش کردن سخنرانی‌های انتقادی از اسرائیل حرکت کردند. ما شاهد قطع صدها میلیون دلار بودجه فدرال از دانشگاه‌ها، اغلب در حوزه‌های تحقیقاتی که هیچ ارتباطی با اسرائیل یا فلسطین ندارند، بودیم.

او همچنین به تلاش‌ها برای اخراج دارندگان کارت سبز صرفا به دلیل انتقاداتشان از رژیم صهیونیستی نیز اشاره کرد و افزود: بنابراین ما اکنون از نظر آزادی‌های مدنی خود، هزینه داخلی می‌پردازیم.

یان لوستیک در بخش دیگری از صحبت‌های خود به نشریه ژاکوبن گفت: من می‌توانم دقیقا به شما بگویم که این جنگ چه زمانی پایان خواهد یافت. این مانند هر جنگی است. زمانی پایان خواهد یافت که ایالات متحده به اسرائیل بگوید که باید پایان یابد.