این نویسنده آمریکایی تأکید می‌کند جنگ ایران نشان داده است چگونه یک ابرقدرت می‌تواند اعتبار خود را هدر دهد. او به اظهارات مکرر ترامپ درباره نزدیک بودن توافق با تهران اشاره می‌کند و می‌نویسد تا اواسط ژوئن، دست‌کم ۳۸ بار اعلام شده بود که توافق با ایران نزدیک است، اما یک منبع ایرانی اخیراً به رویترز گفته مذاکرات «به‌هیچ‌وجه پیشرفتی نداشته است».

زکریا همچنین به ادعای ترامپ درباره «کنترل کامل» آمریکا بر تنگه هرمز اشاره می‌کند و در مقابل می‌نویسد بر اساس داده‌های ردیابی کشتی‌ها، اخیراً تنها ۱۴ کشتی در یک روز از این تنگه عبور کرده‌اند؛ در حالی که پیش از جنگ این رقم بیش از ۱۳۰ کشتی در روز بود.

به نوشته واشنگتن‌پست، مسئله اصلی فراتر از سبک سخن گفتن ترامپ است و به قلب قدرت آمریکا، یعنی اعتبار این کشور مربوط می‌شود. زکریا معتقد است آمریکا طی هشت دهه گذشته، در کنار ناوهای هواپیمابر، جنگنده‌های اف-۳۵ و قدرت اقتصادی، سرمایه مهم دیگری ساخته است: اعتماد متحدان به اینکه تعهدات واشنگتن پایدار و قابل اتکاست.

اما به باور او، رفتار غیرقابل پیش‌بینی ترامپ باعث شده متحدان به جای اطاعت بیشتر، به سمت استقلال بیشتر و ساختن گزینه‌های جایگزین حرکت کنند.

زکریا در این زمینه به اقدامات کشورهای مختلف اشاره می‌کند؛ از انتخاب سامانه پدافند هوایی اروپایی به جای پاتریوت آمریکایی در دانمارک و بازنگری کانادا در خرید اف-۳۵ گرفته تا افزایش سرمایه‌گذاری کشورهای اروپایی در صنایع دفاعی خود. او همچنین به نقش فزاینده کره جنوبی در تأمین تسلیحات اروپا و کشورهای خلیج فارس اشاره می‌کند.

اکنون نیز، به نوشته زکریا، عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان در حال ساختن یک معماری امنیتی مستقل برای خود هستند. او تأکید می‌کند هیچ‌یک از این اقدامات به‌تنهایی به معنای گسست از واشنگتن نیست، اما مجموع آنها نشان‌دهنده کاهش عمیق اعتماد به آمریکا و سخنان رئیس‌جمهور این کشور است.

زکریا حتی به رفتار بنیامین نتانیاهو اشاره می‌کند و می‌نویسد نخست‌وزیر اسرائیل نیز پیشنهاد ۱۵ ماده‌ای ترامپ درباره غزه را به‌سرعت رد کرد؛ چراکه پیش از این نیز شاهد طرح‌هایی بوده که با سر و صدای فراوان اعلام شده و سپس فراموش شده‌اند.

در نهایت، نویسنده واشنگتن‌پست می‌نویسد قدرت‌های بزرگ لزوماً با یک شکست بزرگ و ناگهانی افول نمی‌کنند؛ بلکه زمانی افول آنها آغاز می‌شود که دیگران به‌تدریج دست از سازمان دادن جهان خود حول آن قدرت بردارند.

به باور زکریا، آمریکا همچنان قدرتمندترین ارتش جهان، فناوری‌های پیشرفته، بازارهای سرمایه گسترده، ائتلاف‌های قدرتمند و دلار را در اختیار دارد؛ اما اعتبار نیز یک دارایی است که طی نسل‌ها ساخته می‌شود و می‌تواند بسیار آسان خرج و نابود شود.

او در پایان به بحران موشکی کوبا اشاره می‌کند؛ زمانی که دین آچسون، نماینده جان اف. کندی، برای ارائه شواهد درباره موشک‌های شوروی به پاریس رفت. شارل دوگل، رئیس‌جمهور وقت فرانسه حتی حاضر نشد تصاویر شناسایی را ببیند و گفت به مدرک نیاز ندارد؛ حرف رئیس‌جمهور آمریکا برای او کافی بود، اما امروز تصور چنین صحنه‌ای تقریباً غیرممکن است.