به گزارش مشرق، میراحمدرضا مشرف فعال رسانه در تلگرام نوشت:
«دوستی والاتر از کوهها، عمیقتر از اقیانوسها و شیرینتر از عسل»؛ این توصیفی است که برخی برای روابط میان اسلامآباد و پکن به کار بردهاند و اکنون که این روابط در آستانه ۷۵ سالگی خود قرار گرفته، شهباز شریف نخست وزیر پاکستان عازم پکن شده است تا در جریان سفری چند روزه، پایههای این روابط را بیش از پیش استحکام بخشیده و آن را از جنبههای مختلف راهبردی ارتقا دهد.
اما با در نظر گرفتن برنامهها و اهداف اعلام شده برای این سفر و همچنین با لحاظ شرایط منطقهای و بینالمللی، اهمیت این سفر را در دو محور میتوان مورد توجه قرار داد:
الف)روابط دو جانبه؛ پیشینه تاریخی هفت دهه روابط میان پاکستان و چین نشان میدهد این دو کشور یکی از با ثباتترین و راهبردیترین شراکتهای دو جانبه بینالمللی را پشتسر گذاشتهاند. این شراکت در حال حاضر به طور عمده بر دو محور متمرکز شده است:
۱) همکاری در حوزه اقتصادی؛ چین با سرمایهگذاری افزونبر ۶۰ میلیارد دلار در پاکستان، اکنون به عنوان بزرگترین سرمایهگذار خارجی در این کشور شناخته میشود. پروژه و یا کریدور اقتصادی چین و پاکستان معروف به «سیپک» نهتنها در مرکز این سرمایهگذاری، بلکه در مرکز سیاستخارجی و روابط دو جانبه اسلامآباد و پکن قرار دارد. فاز دوم کریدور سیپک که بخشی از ابتکار اقتصادی عظیم «کمربند و جاده» چین است، در سفر سال گذشته شهباز شریف به پکن راهاندازی شد.
با این حال روند ورود سرمایه به این کریدور در سالهای اخیر با کاهش مواجه شده که نارضایتی پکن را به همراه داشته است. تردیدی نیست که چالشها و ناآرامیهای امنیتی بهخصوص در مناطقی مانند بلوچستان پاکستان را باید بزرگترین مانع بر سر راه «سیپک» تلقی کرد.
۲) همکاریهای نظامی و امنیتی؛ این بخش از روابط پکن و اسلامآباد بهتازگی و به خصوص پس از جنگ اخیر میان هند و پاکستان، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. عملکرد نظامی فوقالعاده پاکستان در این جنگ با بهرهگیری از تسلیحات چینی، بهویژه در حوزه هوافضا، سطوح بسیار بالای همکاریهای دفاعی و امنیتی میان دو کشور را نشان میداد. در عین حال برگزاری رزمایش مشترک حفظ صلح در دریا-۲۰۲۵ در منطقه دریای عرب و همچنین مراسم الحاق زیردریاییهای پیشرفته کلاش هنگور چینی به ناوگان پاکستان در جریان حضور آصف زرداری رئیسجمهور پاکستان در پکن، ابعاد دیگری از این همکاریها را روشن کرده است.
اکنون نیز انتظار میرود در جریان سفر نخستوزیر پاکستان به چین، فصل جدیدی از ارتقای همکاریهای دفاعی و امنیتی میان دو کشور شکل گیرد.
ب) روابط بینالمللی و منطقهای؛ اسلامآباد و پکن در یکی دو دهه اخیر اتحاد راهبردی نزدیکی را در صحنه تحولات منطقهای و بینالمللی از خود بروز دادهاند که همکاری در سازمانهایی همچون شانگهای نیز زمینهساز تقویت آن شده است.
اما در شرایط فعلی این اتحاد راهبردی در برابر دو مسئله حساس و دشوار منطقهای و بینالمللی قرار گرفته است؛ تنش میان پاکستان و طالبان و از آن مهمتر؛ جنگ اخیر در خاورمیانه در جریان تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران. در این شرایط تلاشهای موفق اخیر پکن برای میانجیگری میان پاکستان و طالبان از یکسو و هماهنگی خوب پکن در فرایند میانجیگری اسلامآباد در تنش میان ایران و ایالات متحده از سوی دیگر را شاید بتوان شاخصههای مناسبی برای استمرار اتحاد راهبردی دو کشور در عرصه جهانی تلقی کرد.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.