به گزارش مشرق، کانال تلگرامی مطالعات بینالملل ثاقب نوشت:
ایران حباب درخشان اما درنهایت شکننده ثروت و امتیازی را که نخبگان حاکم در کویت، امارات، بحرین، عربستان سعودی و قطر طی دههها در آن زندگی میکردند، بیآنکه از آشوبهای اطرافشان تاثیر بگیرند، ترکاند.
حملات موشکی و پهپادی ایران فقط به زیرساختهای فیزیکی مانند پایانههای نفتی، مراکز هوش مصنوعی و هتلهای این کشورها آسیب نزده است، چراکه اینها قابل بازسازی هستند.
بلکه چیزی که شاید جبرانناپذیر باشد، ضربه به «برند» خلیج فارس بهعنوان محل بازی و تفریح ثروتمندان است؛ جایی که تصور میشد از تحولات منطقهای مصون است و فقط به خودش پاسخگوست.هیچجا فشار و سلطه جمهوری اسلامی بهاندازه دبی و ابوظبی بهوضوح احساس نمیشود.
تاثیر این حملات بسیار چشمگیر بوده است. بیش از ۱۲۰ میلیارد دلار از ارزش بازار بورسهای دبی و ابوظبی از بین رفته و ۱۸٬۴۰۰ پرواز لغو شدهاند. گلدمن ساکس تخمین میزند که معاملات املاک نسبت به سال قبل ۳۷ درصد کاهش یافته است. هفت هتل شاخص دبی، از جمله آرمانی، برجالعرب، پارک حیات و سنترجیس، درحال بستن درهای خود هستند؛ چراکه نزدیک به ۲۰۰۰ اتاق قرار است بازسازی شوند.
مشابه پروژه بنیامین نتانیاهو برای گسترش مرزهای اسرائیل، بن زاید نیز در پی آن است که امارت کوچک خود را به نوعی «اسپارت کوچک» تبدیل کند؛ کشوری با نفوذ نظامی و مالی در شاخ افریقا، بسیار فراتر از اندازه واقعیاش. او استراتژی خود را بر اساس مدل اسرائیل طراحی کرده است.
ورود هرچه علنیتر امارات به برنامههای اسرائیل، میتواند زمینهساز درگیریای شود که خود ممکن است دههها ادامه پیدا کند و روند بازسازی پس از جنگ را در هر دو سوی خلیج فارس از همان ابتدا مختل کند.
کشورهای پرجمعیت منطقه اکنون یک منفعت مشترک واقعی و فوری دارند: مهار اسرائیل و متحد اماراتیاش ازطریق یک پیمان امنیتی منطقهای.
نوشته دیوید هیرست، همبنیانگذار و سردبیر ارشد میدل ایست آی
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.