به گزارش مشرق، کانال تلگرامی ابرار معاصر تهران نوشت:
جمهوری اسلامی ایران اکنون بر تنگه هرمز تسلط یافته است. این تسلط برای ایران بهمعنای کارتی است که میتواند با آن موازنه جنگ را بهسود خود نگهداشته و حتی زمینه پایان جنگ را متناسب با خواستههای خود فراهم سازد. برایناساس تنگه هرمز اکنون به یکی از داراییهای راهبردی ایران تبدیل شده که جمهوری اسلامی در پی استقرار نظم موردنظر خود در آن است. اکنون این نظم درحال شکلگیری است و هنوز با یک استقرار نهادینهشده فاصله داریم. بهنظر میرسد متناسب با منافع معطوف به جنگ، ایران اکنون در پی استقرار چنین نظمی در تنگه هرمز است:
۱. محدودیتها و کنترلهای اِعمالی بر تنگه هرمز باید بهگونهای با باز بودن درب تعامل با کشورهای غیرمتجاوز و حامیانشان همراه باشد. آنها نقش ایران را در شرایط کنونی، درعین آنکه نامطلوب میدانند، اما باید بپذیرند، به آن احترام بگذارند و البته آن را درصورت دستیابی به یک توافق موردی برای عبور از تنگه، مطمئن بدانند. درواقع اگر بناست نظمی جدید مستقر شود، این نظم نباید برای همه، معنای انسداد داشته باشد. از ویژگیهای نظم آن است که باید «کار کند» و این ایران است که در شرایط جنگی کنونی، ضمن تضمین این امر، بازیگران بهرهبرنده از این ویژگی را مشخص میکند. ازجمله کارکردهای «کار کردن» این نظم درحال گذار، ممانعت نسبی از تحقق عملیاتهای اقناعی آمریکا برای اجماعسازی علیه ایران است.
۲. «کار کردن» نظم درحال گذار در تنگه هرمز، نباید بهمعنای «کار نکردن» طرح ایران برای قیمت انرژی تعبیر شود. درواقع آنچه مهم است، شکلدهی به یک مفهوم قفلشدگی نسبی در تنگه هرمز است، بهگونهای که چراغ راهنمای آن، نقش تعیینکننده ایران در قیمت انرژی باشد. به بیان دیگر، با اصل دانستن فشار ناشی از قیمت انرژی بر غرب و ضرورت تداوم این فشار، باید گشایشهای موردی در تنگه بهعنوان یک فرع بر این اصل، در دستورکار باشد که اکنون نیز چنین است. طبیعی است که این گشایشها نباید محور اساسی طرح ایران را بیخاصیت کند.
۳. عبور کشتیها از تنگه هرمز در شرایط کنونی با مجوزی است که جمهوری اسلامی ایران به برخی کشورهای میدهد. این اعطای مجوز، قطعاً در این شرایط ناامن منطقه و درحالی که تنگه به یکی از مهمترین کارتهای بازی ایران تبدیل شده است، هزینه دارد و هر کشور غیرمتجاوز و غیرحامی متجاوزان، ناگزیر باید هزینه آن را به شکلهای مختلفی که ایران حکم کند، بپردازد. این پرداخت هزینه از آنجا معنا مییابد که در شرایط کنونی، ایران درپی اثرگذاری بر قیمت انرژی است و عبور برخی کشتیها از تنگه بهمعنای اختلالی ولو جزئی در دستیابی به این هدف است؛ بنابراین کشورها باید هزینه این اختلال را بپردازند.
بههر میزانی این نظم جدید با قدرت بیشتری در شرایط جنگی در تنگه هرمز اِعمال شود، در شرایط پس از جنگ، توان قدرتافکنی و چانهزنی جمهوری اسلامی ایران برای تداوم چنین نظمی و یا سطحی پایینتر از آن اما متفاوت با شرایط پیشاجنگ، بیشتر خواهد بود. گریزی از مباحث حقوقی مرتبط با این طرح ایران وجود ندارد اما واقعیت این است که اکنون بیشتر از هر زمان دیگری برای ایران، این قدرت نظامی و امنیتی است که باید بر مسائل حقوقی سایه بیندازد و جهت آن را مشخص سازد. البته همه اینها درحالی است که دشمن میکوشد تا تسلط ایران بر تنگه هرمز را از میان بردارد.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.