به گزارش مشرق، حسین نجفی فعال رسانه در تلگرام نوشت:
اخیرا، کشورهای اروپایی_ آسیایی متحد آمریکا با قاطعیت به درخواستهای ترامپ برای مشارکت در جنگ علیه ایران پاسخ منفی( حداقل به ظاهر) میدهند. تجربههای تاریخی و تحولات محیط بینالملل نشان داده است که ورود به جنگ هایی که پیوند مستقیمی با منافع حیاتی و فوری این کشورها ندارند، اغلب با هزینههایی فراتر از دستاوردهای احتمالی همراه است. از منظر ژورنالیستی، این احتیاط نه نشانه انفعال، بلکه نتیجه بلوغ محاسبات راهبردی است، جایی که دولت ها میان تعهدات سیاسی، فشارهای خارجی و مسئولیت پاسخگویی به افکار عمومی داخلی ناچار به انتخابی سنجیدهاند.
نخستین عامل بازدارنده، هزینههای اقتصادی_اجتماعی درگیری های خارجیست. جنگ اخیر محور صهیونی_آمریکایی علیه ایران بهطور مستقیم بر بودجه عمومی، ثبات بازارها و رفاه شهروندان اروپایی _آسیایی اثر میگذارند. افزایش هزینههای انرژی، اختلال در زنجیرههای تأمین و کاهش سرمایهگذاری از پیامدهای قابل پیشبینی چنین جنگی است. در کشورهای متحد آمریکا، افکار عمومی نسبت به هزینهکرد منابع ملی در بحرانهایی که دستاورد ملموس و کوتاهمدت ندارند و اساسا ربطی به آنها نداشته و کاملا سلطه جویانه است بسیار حساس است. همین فشار اجتماعی باعث میشود رهبران سیاسی ترجیح دهند منابع محدود را صرف مسائل داخلی، بازسازی اقتصادی و امنیت بومی کنند.
در این میان ترامپ تلاش میکند با جلب همراهی دیگران، بار یک رویارویی پرهزینه را تقسیم کند. اما کشورهایی که دست رد به سینه ترامپ و نتانیاهو زده اند به خوبی دریافتهاند که مشارکت در این ائتلاف الزاماً به معنای سهیم شدن در پیروزی نیست، بلکه مسبب سهیم شدن در هزینه ها، مسئولیت ها و پیامدهای شکست یا بنبست است. پیچیدگی جنگ با ایران، چندلایه بودن بازیگران و نبود افق روشن برای پایان درگیری، باعث شده است که کشورهای متحد سنتی ترامپ نسبت به روایت های ساده ساز و وعدههای توخالی ترامپ بیاعتماد باشند و از ورود مستقیم به جنگ فاصله بگیرند.
اجتناب کشورهای متحد آمریکا از همراهی با التماس های ترامپ را باید در ترکیب واقعگرایی سیاسی، تجربههای گذشته و اولویت دهی به منافع ملیشان و موقعیت ژئوپلیتیک و دست برتر ایران در منطقه جستجو کرد. در نظم بینالمللی جدید، مشروعیت، شفافیت اهداف و تناسب هزینه_فایده بیش از هر زمان دیگری تعیین کننده است.ضمن اینکه جهان دیگر توان جنگ جهانی سوم را ندارد و ورود آنها بعنوان متحد آمریکا باعث ورود سایر کشورها به عنوان همراه و متحد ایران خواهد شد و این امر دامنه آتش جنگ را بصورت جهانی گسترده خواهد کرد لذا هرجا که این مؤلفه ها در محاسبات قرار گرفته باشد، تمایل کشورها به مشارکت نظامی، کاهش می یابد و ابزارهای غیرنظامی جایگزین میشوند.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.