به گزارش مشرق، انتخاب برای کشورهای عرب منطقه دشوار است یا باید به واشنگتن و تلآویو برای پایان دادن به جنگی که آغاز کردهاند، فشار بیاورند یا باید به دلیل هدف قرار گرفتن کشورهایشان در حملات تلافیجویانه با تهران مقابله کنند.
بنا بر گزارش ام اس نو از زمان شروع جنگ، تنها امارات متحده عربی هدف حدود ۲۸۳ موشک بالستیک و کروز و بیش از ۱۵۰۰ پهپاد قرار گرفته که به کشته شدن ۶ نفر و زخمی شدن ۱۲۰ نفر از ۲۵ ملیت مختلف منجر شده است.
حملات موشکی و پهپادی ایران به مناطقی که آمریکا در قطر، بحرین، کویت و عربستان سعودی منافعی داشته، در سراسر منطقه اصابت کرده است.
فعلاً مقامات کشورهای حوزه خلیجفارس در تلاش هستند به رغم درخواستهایی از سوی برخی مقامات آمریکایی که سعی در کشاندن کشورهای عرب حوزه خلیجفارس به این جنگ دارند، هر دو مسیر را طی کنند: یعنی هم حملات ایران را محکوم کنند و هم خواستار کاهش تنش در سراسر منطقه شوند.
برای دههها، شش کشور عضو شورای همکاری خلیجفارس رفاه خود را بر پایه ثبات و پیشبینیپذیری بنا نهاده بودند. آنها خطوط ساحلی بیابانی را به مراکز جهانی مالی، انرژی، هوانوردی و گردشگری تبدیل کرده اند. شهرهایی مانند دبی، دوحه و ابوظبی به نمادهای «خاورمیانهای دیگر» تبدیل شدند؛ خاورمیانهای که کمتر با درگیری و بیشتر با تجارت و ارتباطات تعریف میشود.
آنچه این لحظه را برای رهبران حوزه خلیجفارس به طور ویژه تلخ میکند این است که بسیاری از آنها سالها را صرف تلاش برای جلوگیری از دقیقاً همین سناریو (سناریوی جنگ و بی نظمی) کرده بودند. عربستان سعودی، امارات، قطر همگی دیپلماسی محتاطانهای با ایران در پیش گرفتند و در عین حال مشارکتهای امنیتی خود را با واشنگتن حفظ کردند. هدف ساده بود: حفظ منطقه برای تجارت و تردد و در عین حال دور ماندن از یک جنگ فاجعهبار دیگر.
اما ظاهراً دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل منطق خودشان را دارند و نزدیکترین متحدان آمریکا را به جنگی کشاندند که نه خواستار آن بودند و نه تأییدش کردند.