به گزارش مشرق، روزنامه کیهان در ستون خبر ویژه خود نوشت:
این روزنامه یکی از رسانههای بزککننده مذاکره و توافق با ترامپ بود و حتی وعده جذب دو هزار میلیارد دلار سرمایه از این طریق را میداد. اما حالا در یادداشتی با عنوان «اعتماد به ترامپ» مینویسد:
روزنامه گاردین انگلیس ۱۴۰۴ مقالهای تحت عنوان «او امیدوار بود کمک ترامپ برسد؟!»، داستان جوانی را تعریف میکند که به امید رسیدن کمک از سوی رئیسجمهور آمریکا وارد آشوبهای خیابانی دیماه شده و کشته میشود. این روزنامه همچنین در تیتر خود بیان میکند که معترضان ایرانی احساس میکنند به آنها خیانت شده است.
این مطلب روزنامه گاردین واقعیت تلخی را بیان میکند و آن اعتماد برخی افراد به سخنان رییسجمهور آمریکا برای رسیدن کمکهای خارجی و آن هم از سوی دونالد ترامپ بوده است. این در حالی است که آنها نمیدانند یا نمیخواهند بدانند:
۱- ترامپ فردی دروغگو و اغراقکننده است. استفن گروژ، روانکاو در فایننشال تایمز نوشته: همه ما دروغ میگوییم، اما مانند ترامپ دروغ نمیگوییم. او دست و دلبازترین و خستگیناپذیرترین دروغگوی عصر ماست. به گفته واشنگتنپست، ترامپ طی دو سال اول ریاستجمهوری دور اول خود ۷۶۰۰ بار دروغ گفته است.
۲- ترامپ شخصیتی متظاهر و فریبکار دارد. دکتر «مک آدامز» که شخصیت ترامپ را به دقت بررسی کرده، معتقد است او در طول عمرش صفتهایی را به نمایش گذاشته است که شما از رییسجمهوری آمریکا انتظار ندارید؛ برونگرایی بسیار بالا که با توافقپذیری بسیار پایین ترکیب شده است.
۳- ترامپ به دنبال منافع شخصی خود است و نه مردم. جان بولتن، مشاور امنیت ملی سابق دولت ترامپ (که ۱۷ ماه با او کار کرده) معتقد است ترامپ به منافع ملی فکر نمیکند و فقط روی منافع خود تمرکز دارد. او فلسفه سیاسی ندارد و در چارچوب سیاسی فکر نمیکند.
بسیاری از تحلیلگران معتقدند سیاستورزی او نه از منافع ملی، بلکه از ویژگیهای روانی و تمایلات فردیاش سرچشمه میگیرد. پس از آنکه در انتخابات ۲۰۲۰، ترامپ نتیجه رای مردم را نپذیرفت، باراک اوباما، رییسجمهور اسبق بیان داشت: «ترامپ منافع شخصی را به منافع ملی اولویت داده و از اجرای پروسه گذار اجتناب کرده است.»
۴- ترامپ با دموکراسی و آزادی مردم کاری ندارد. «عمروهاشم ربیع»، معاون اندیشکده استراتژی «الاهرام» در گزارشی به «شبکه الجزیره» گفته بود: «اگرچه سیاستهای ویرانگر ترامپ در درجه اول متوجه خارج از مرزهای آمریکاست، اما در داخل این کشور هم از آسیب در امان نمانده است. سرکوب، یکهتازی و رفتارهای اقتدارگرایانه در داخل به شکل تلاش برای حذف مخالفان، خاموش کردن صدای معترضان و حتی برنامهریزی برای تقلب انتخاباتی، خود را نشان داده است. نمونه آشکار آن، حمله به ساختمان کنگره بود؛ جایی که زمانی نماد دموکراسی و تفکیک قوا به شمار میرفت. در تاریخ ۶ ژانویه ۲۰۲۱، هواداران دونالد ترامپ که قصد داشتند نتایج انتخابات ۲۰۲۰ را برهم بزنند، به کنگره یورش بردند.».
در هر صورت، ترامپ شخصیت متعادل و قابل اعتمادی نیست که بتوان بر اساس آن سرنوشت یک کشور را تعیین کرد. وعدههایی که وی درخصوص مسائل بینالمللی مانند جنگ اوکراین، غزه و... داده و همچنین در داخل آمریکا، برخورد وی با مشکلات مردم این کشور از قبیل جایگزینی برای «اوباما کر»، رفع مشکلات مالی و... نشان میدهد که او را نمیتوان ناجی و متعهد به حرفهایش دانست. متاسفانه تبلیغات و بزرگنمایی برخی رسانههای خارجی و فضای مجازی، عدهای را به این توهم واداشته که ترامپ میتواند عامل دموکراسی و آزادی باشد در حالی که میدانیم او فقط به نفت ما چشم دوخته و مطمئنا ایرانی قدرتمند را برای آینده منطقه نمیخواهد».