در راستاي دشمن شناسي و آشنايي با اقدامات مهره‌هاي اصلي در پروژه خيالي سرنگوني ايران اسلامي، "مشرق" اقدام به معرفي تعدادي از چهره‌هاي مهم و تأثيرگذار در عرصه سياست‌هاي كاخ سفيد، رژيم صهيونيستي، كشورهاي اسلامي، منطقه خاورميانه و ديگر مناطق جهان تحت عنوان ژنرال‌هاي جنگ نرم كرده است.

به گزارش مشرق، آنچه در ادامه از نظرتان می‌گذرد بخش سيزدهم معرفی ژنرال‌هاي جنگ نرم است که اختصاص به معرفی رابرت مرداک یکی دیگر از استراتژیست های دنیای غرب دارد.

رابرت مرداک


تاریخ تولد

  • 11 مارس 1931

مذهب

  • یهودی

تحصیلات:

  • دانشگاه آکسفورد

سوابق علمی - اجرایی

  • مالک پیشین ویکلی استاندارد

بخش خصوصی:

  • رئیس هیأت مدیره و مدیر عامل نیوزکورپوریش (1952 تا کنون)
  • مدیر عامل نیوز کورپوریشن[1]
  • مالک فاکس نیوز
  • مالک پیشین هفته نامه ویکلی استاندارد[2]
  • مالک شبکه فارسی 1



رابرت مرداک یکی از بزرگترین امپراتوری های رسانه ­ای دنیا یعنی نیوزکورپوریشن را ریاست می­کند که در سال 2008 بالغ بر 33 میلیارد دلار از محصولات متنوع رسان ه­ای درآمد کسب کرده بود. این محصولات شامل فاکس نیوز، فاکس قرن بیستم، داو جونز[3] (ناشر نشریه وال استریت ژورنال)، هارپر کالینز،[4] مای اسپیس،[5] نیویورک پست و صدها روزنامه و ایستگاه تلویزیونی دیگر می­شود.[6]

رابرت مرداک فعالیت رسانه‌ای خود را در آدلاید استرالیا آغاز کرد. وی بعدها شرکت های رسانه‌ای خود را به بازار رسانه‌ای انگلستان، آمریکا و آسیا گسترش داد. اگر چه وی برای اولین بار در استرالیا و در اواخر دهه 1950 وارد عرصه تلوزیون شد اما بعدها این دارایی‌ها را واگذار کرد و سهام کنونی رسانه‌ای شرکت نیوزکورپوریش[7] در استرالیا (که هنوز اغلب به صورت چاپی فعالیت می‌کند) تابع قوانین مالکیت بین‌رسانه‌ای است. اولین یورش جدی مرداک به عرصه تلویزیون در آمریکا صورت گرفت. وی در سال 1986، شرکت پخش فاکس[8] را در این کشور تأسیس نمود. وی در دهه 2000، تبدیل به یکی از سرمایه‌گذاران برتر در عرصه تلویزیون ماهواره‌ای، صنعت فیلم سازی و اینترنت شده و وا‌ل‌استریت‌ژورنال[9]، یکی از روزنامه‌های بزرگ آمریکا را خریداری نمود. نشریه تایم مرداک را سه بار در لیست 100 فرد تأثیرگذار جهان قرار داد. در سال 2010، وی در لیست ثروتمندترین مردان جهان که توسط نشریه فوربس ارائه می‌شود، حائز رتبه سیزدهم شد.[10] وی دارای ثروتی بالغ بر 6.3 میلیارد دلار و صدوهفدهمین فرد ثروتمند جهان است.[11]



رابرت مرداک یکی از بزرگترین امپراتوری های رسانه ­ای دنیا یعنی نیوزکورپوریشن را
 ریاست می­کند که در سال 2008 بالغ بر 33 میلیارد دلار از محصولات
 متنوع رسانه­ ای درآمد کسب کرده بود


پیشینه کاری

مرداک در سال 2004 اعلام نمود که دفتر مرکز نیوزکورپوریشن را از آدلاید استرالیا به آمریکا منتقل خواهد کرد. هدف از استقرار شرکت در آمریکا اطمینان از این امر بود که مدیران سرمایه‌گذاری در آمریکا بتوانند سهام این شرکت را بخرند، زیرا بسیاری از آنها تصمیم گرفته بودند که سهام شرکت‌های خارج از آمریکا را خریداری نکنند. برخی از تحلیلگران معتقد بودند که قرار گرفتن دفتر مرکزی این شرکت در استرالیا باعث کاهش ارزش آن در مقایسه با دیگر شرکت‌های رقیب شده است.

شرکت نیوزکورپوریشن در 20 جولای 2005، با پرداخت 580 میلیون دلار توانست شرکت اینترمیکس‌مدیا[12] را خریداری کند. این شرکت صاحب وب‌سایت مای‌اسپیس (MySpace.com) و دیگر وب‌سایت‌های شبکه‌ اجتماعی بود.[13] شرکت نیوزکورپوریشن در 11 سپتامبر 2005، اعلام نمود که شرکت آی‌جی‌ان‌اینترتینمنت[14] را به مبلغ 650 میلون دلار خریداری خواهد کرد.[15]

در ماه می 2007، مرداک پیشنهادی بالغ بر 5 میلیارد دلار برای خرید شرکت داو جونز[16] مالک نشریه وال‌استریت‌ژورنال ارائه نمود. در آن زمان، خانواده بنکرافت[17] که 64 درصد از سهام شرکت داوجونز را در اختیار داشتند با قاطعیت این پیشنهاد را رد کردند. آنها با استراتژی مورد علاقه مرداک یعنی کاهش تعداد کارکنان و کنار گذاردن سیستم‌های جاری مخالف بودند. بعدها خانواده بنکرافت از تمایل خود برای فروش سهام‌شان خبر دادند به گزارش آسوشیتد‌پرس، علاوه بر مرداک ، ران بورکل[18] غول سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای و برد گرین‌اسپن[19]، کارآفرین عرصه اینترنت، در میان علاقه‌مندان به خرید سهام شرکت داو جونز بودند.[20] رادیو بی‌بی‌سی، در 1 آگوست 2007 اعلام کرد که مرداک سهام شرکت داو جونز را خریداری نموده است.[21] این امر واکنش‌های متفاوتی در پی داشت.


پرونده قضایی سی‌7 [22]

موضوع فعالیت‌های ضد رقابتی مرداک در سپتامبر 2005 به صورت علنی مطرح گشت. کری استاکس[23]، از مالکین رسانه‌ای استرالیا و صاحب سِون‌نتوورکز[24] شکایتی علیه نیوزکورپوریشن و سازمان پی‌بی‌ال[25] که توسط کری پیکر[26] هدایت می‌شد، ارائه داد. ماجرا زمانی شروع شد که در سال 2002، برنامه‌های استاکس برای ایجاد شبکه تلویزیون کابلی سی‌7 اسپورت[27] با شکست مواجه شد. این شبکه می‌توانست رقیبی جدی برای دیگر ارائه کننده برنامه‌های کابلی یعنی فاکس‌تل[28] شود، شبکه‌ای که نیوزکورپوریشن و پی‌بی‌ال جزو سهامداران عمده آن بودند.

شرکت سِون اعلام داشت که نیوزکورپوریشن از قدرت خود در بازار سوء استفاده کرده است. نیوزکورپوریشن نصف سهام لیگ ملی راگبی، نصف سهام فاکس اسپورتس[29] رقیب اصلی سی‌7 و 25 درصد از سهام خدمات تلویزیونی فاکس‌تل را در اختیار داشت. شرکت سون از دادستان رونالد ساکویلی[30] در خواست کرد که به شرکت ان‌پی‌بی دستور دهد تا سهام 50 درصدی خود در فاکس‌تل را واگذار کنند و یا فاکس‌اسپورتس را که کلا در اختیار دارد، بفروشد. آنها معتقد بودند که با انجام این فرایند عدالت برقرار خواهد شد زیرا فاکس‌تل رفتاری تبعیض‌‌آمیز در قبال فاکس‌اسپورت دارد و از پذیرش هر نوع ارائه دهنده دیگر شبکه ورزشی رقیب، "بر اساس اصول تجارتی منطقی"، استنکاف می‌کند.



در مدارکی که در 26 دسامبر 2005 به دادگاه ارائه شد، استاکس جیمز پیکر، مدیر شرکت پی‌بی‌ال، را متهم کرده بود که در دسامبر 2000 به وی گفته است که شرکت‌های پی‌بی‌ال و نیوزکورپوریشن قصد دارند با یکدیگر متحد شده و از اعطای حق پخش مسابقات لیگ فوتبال استرالیا به سی‌7 جلوگیری به عمل آورند. با این حال، دادستان ساکویلی تمام ادعاهای مطرح شده توسط شرکت سون را رد نمود.[31]

اخیرا مرداک تی‌جی‌آرتی[32]، شبکه تلویزیونی ترک، را که توسط هیأت قوانین بانکداری ترکیه ضبط شده بود، خریداری نموده است. به گزارش روزنامه‌ها، مرداک به همراه احمد ارتگون[33] ، غول رسانه‌ای ترکیه، این شبکه را خریداری کرده است.

مرداک اخیرا یک دعوای حقوقی علیه سیلویو برلسکونی، نخست‌وزیر ایتالیا، را نیز برنده شده است. قاضی دادگاه اعلام داشت که مدیاست[34]، بازوی رسانه‌ای نخست‌وزیر ایتالیا، از پخش آگهی‌های تجاری شبکه اسکای‌ایتالیا[35]، واحد نیوزکورپوریشن در ایتالیا، در شبکه‌های تلویزیونی تحت مالکیت خود ممانعت کرده است.

در فیلم مستند Outfoxed، محصول سال 2004، مصاحبه‌های زیادی وجود داشتند که در همگی شبکه فاکس‌نیوز متهم شده بود که خبرنگاران را برای پوشش خبری جانبدارانه وقایع تحت فشار می‌گذارد تا بتواند بر آراء سیاسی بینندگان تأثیر گذارد. در این فیلم فهرست دارایی‌های رسانه‌ای مرداک  شمرده شده که نشان می‌هند رسانه‌های تحت کنترل وی به سه چهارم مردم جهان دسترسی دارند.


فرار مالیاتی

مجله اکونومیست در سال 1999، گزارش داد که شرکت نیوزکورپوریشن در 11 سال گذشته بیش از 11.4 میلیارد پوند (20.1 میلیارد دلار) سود کرده در حالیکه هنوز مالیات خود را پرداخت نکرده است. این نشریه همچنین اعلام کرد که با بررسی حساب‌های موجود بدین نتیجه رسیده که شرکت نیوزکورپوریشن باید در حدود 350 میلیون دلار مالیات پرداخت کند. در ادامه مقاله مذکور چنین نوشته شده که ساختار پیچده شرکت، حوزه کار بین‌المللی و استفاده از معافیت‌های مالیاتی در کشورهای دیگر به نیوزکورپوریشن اجازه داده که حداقل مالیات ممکن را پرداخت کند.[36]


دستمزد و ثروت

رابرت مرداک، مدیر عامل شرکت نیوزکورپوریشن در سال 2008 درآمدی بالغ بر 157/053/30 کسب کرد. حقوق پایه وی 000/100/80 دلار، پاداش‌های وی 000/500/17 دلار و درآمد سهام وی 988/049/4 میلیون دلار بوده است. بر اساس لیست برترین ثروتمندان در نشریه فوربس، وی با ثروتی بالغ بر 6.2 میلیون دلار حائز رتبه 38 در آمریکا و رتبه 117 در کل جهان بود.[37]



رابرت مرداک، مدیر عامل شرکت نیوزکورپوریشن در سال 2008
درآمدی بالغ بر 157/053/30  کسب کرد


متحد با نومحافظه‌کاران

با در نظر گرفتن رفاقت نزدیک با فعالین نومحافظه ­کار، مرداک در برپایی ایستگاه‌های رسانه­ای مهم برای نومحافظه­کاری نظیر ویکلی استاندارد، وال استریت ژورنال و فاکس نیوز کمک‌های شایانی نموده است. تمایل وی برای حمایت از نشریه استاندارد، علی­رغم زیان میلیونی سالیانه آن، یکی از نشانه‌های تعهد عمیق مرداک نسبت به اهداف این جناح دست راستی بود؛ این مجله یک نیروی محوری در جهت جلب حمایت برای حمله سال 2003 به عراق محسوب می‌شد. طبق گزارشی که از سوی سازمان دقت و انصاف در گزارش دهی[38] منتشر شد، آمده است: "با توزیع نزدیک به 65 هزار نسخه و ضرر سالیانه برابر با یک تا 5 میلیون دلار، مجله ویکلی‌استاندارد تنها بخش کوچکی از امپراتوری وسیع رسانه­ای مرداک محسوب می­شود".[39]

در ژوئن 2009، مرداک ویکلی‌استاندارد را به شرکت کلریتی مدیا[40] یک شرکت دنوری که توسط دیگر غول رسانه­ای یعنی فیلیپ آنشوتز[41] اداره می­شود فروخت. نیویورک تایمز طبق اظهار نظر یک مدیر نزدیک به مرداک که خواست نامش فاش نشود چرا که این معامله قرار بود محرمانه باقی بماند - گزارش داد که مجله به قیمتی حدود یک میلیون دلار فروخته شد. یک مدیر شرکت نیوزکورپوریشن در مصاحبه با مجله تایمز اظهار داشت که مرداک قصد داشت تا مجله را به "کسی که اشتیاق بیشتری برای جاودانه کردن آن دارد" بفروشد.[42]


شبکه فارسی 1

فارسی‌وان،شبکه تلویزیونی فارسی‏ زبانی است که از امارات عربی متحده پخش می‌شود. این شبکه که از دارایی‏ های رابرت مرداک است، از مرداد ۱۳۸۸ اقدام به پخش سریال‏های خارجی با دوبله فارسی می‏کند.

شبکه تلویزیونی استار[43] (از زیرمجموعه‌های نیوزکورپوریشن) در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۸ اعلام کرد که اوایل سال ۲۰۰۹ کانال تلویزیونی سرگرم‌کننده‌ای به زبان فارسی راه‌اندازی خواهد کرد. مسئولان گروه استار، هدف از راه‌اندازی کانال تلویزیونی به زبان فارسی را پخش برنامه برای بیش از یک‌صد میلیون مخاطب فارسی زبان در سراسر آسیا اعلام کرده‏اند. بیشتر مخاطبان فارسی زبان در ایران، افغانستان و تاجیکستان زندگی می‌کنند، اما استار قصد دارد دفتر بازاریابی و فروش کانال فارسی زبان خود را در شهر دبی در امارات عربی متحده قرار دهد.

این شبکه تلویزیونی با همکاری گروه استار و گروه رسانه‌ای موبی اداره می‌شود که توسط سعد محسنی که یک افغان استرالیایی‏تبار است و دو برادر و خواهرش در سال ۲۰۰۲ تاسیس شدهاست.

، هویت زدایی از مفهوم خانواده به عنوان کوچکترین واحد اجتماعی مستقل و موثر، عادی جلوه دادن سقط جنین برای دختران، تعصب زدایی از کانون خانواده و ترویج بی تفاوتی نسبت به حریم خانواده، ترویج مفهوم زندگی با دیگران به جای ازدواج، ترویج فمینیسم، مخدوش کردن رابطه فرزندان در خانواده، ترویج خشونت در میان جوانان و نوجوانان از طریق پخش موزیک ویدئوهای خاص و پی ریزی و ایجاد آمادگی ذهنی تفکر شیطان پرستی در نوجوانان و جوانان از محورهای دیگر فعالیت این شبکه است.



ترویج خانواده های بی سامان و لجام گسیخته، ترویج و عادی جلوه دادن خیانت خانوادگی، بی اهمیت جلوه دادن احترام به والدین، عادی جلوه دادن رابطه خارج از ازدواج گوشه از فعالیت های فارسی وان است


امپراطوری رسانه‌ای به هر قیمت ممکن

مرداک با بهره­ گیری از امپراتوری رسانه‌ای خود به منظور پیشبرد اهداف سیاسی، مرتباً از جانب منتقدین مورد انتقاد قرار می­گیرد. برای مثال در جریان زمینه­ چینی برای حمله آمریکا به عراق، سردبیران رسانه­ های مرداک با سروصدای فراوان از اردوگاه هواداران جنگ جرج بوش، رئیس جمهور آمریکا، و تونی بلر، نخست وزیر انگلستان، حمایت کردند. یک روزنامه بریتانیایی نوشت: "شما باید قبول کنید که روپرت مرداک یک تاجر رسانه­ ای زیرک است چرا که وی در انتخاب سردبیرانی از سراسر جهان که به خط فکری وی نزدیک هستند، توانایی خطاناپذیری دارد. جز این دیگر چگونه می­توانیم اتحاد بی­ نظیر افکار در امپراتوری رسانه­ ای وی مبنی بر لزوم جنگ در عراق را توضیح دهیم؟ بعد از یک مطالعه و ارزیابی جامع در بین نشریات پرفروش و با نفوذ شرکت نیوزکورپوریشن مرداک در سرتاسر جهان، به این نتیجه می­رسیم که اینها همه از یک منبع سرمشق می‌گیرند. بعضی از آنها همچون شیپوری هستند که از دمیدن نوای جنگ در آن لذت می­برند. برخی دیگر ترجیح می‌دهند که نقش کم رنگتر و در عین حال زیرکانه ­تری در این نغمه سرایی داشته باشند. اما هیچ از آنها جرات این را ندارند تا ساز مخالفت با جنگ را سر دهند.[44]

طبق گفته­ های دیوید کرک پاتریک[45]، مفسر سیاسی، دخالت شخصی مرداک در نشریات سبب شده تا همه خروجی‌های خبری وی "با دیدگاه سیاسی شخص آقای مرداک دیدگاه سیاسی جنگ طلبانه همخوانی داشته باشد"، که همین امر باعث شده تا صدای وی در نزاع جهانی در مورد جنگ آمریکا در عراق از بلندترین‌ها باشد.[46]

جین کیملمن[47] از اتحادیه مصرف کنندگان[48]، به نیویورک تایمز گفت که "مرداک از طریق امکانات رسانه­ای خود صدایش را به بلندترین شکل در سرتاسر جهان منتشر می­سازد و این دقیقا از آن چیزهایی است که وقتی یک نفر مجاری رسانه‌ای بسیاری را در اختیار می‌گیرد، باید در موردش نگران باشیم."[49]

فاکس نیوز که در رده‌بندی شبکه‌های خبری کابلی در سال 2002، سی ان ان را که به خاطر پوشش یک جانبه مسائل سیاسی دائماً از سوی بینندگان مورد انتقاد قرار می­گرفت، پشت سر گذارد؛ با ابزاری چون: به راه انداختن کمپین برای حمایت از حمله به عراق تا تلاش دائمی برای تضعیف دولت باراک اوباما. زمانیکه کریستین امانپور، گزارشگر سی ان ان، فاکس را متهم به ایجاد "جوی از ترس و خود سانسوری" در مورد جنگ عراق کرد، سخنگوی زن فاکس‌نیوز واکنش نشان داد و اظهار داشت: "ترجیح می‌دهیم به عنوان سرباز بوش شناخته شویم تا سخنگوی القاعده".[50]

همینطور، زمانی که مشاوران باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا، اقدام به انتقاد از فاکس‌نیوز برای عدم رعایت استانداردهای روزنامه­نگاری در پوشش اخبار مربوط به دولت کردند، مایکل کلمنت[51] مدیر ارشد فاکس کاخ سفید را متهم کرد که تفسیر خبری را با پوشش خبری خلط کرده­اند.[52]

برخی ناظرین، مرداک را بیشتر مجذوب قدرت و فرصت‌طلبی می‌دانند تا ایدئولوژی. آرانگو[53] از نیویورک تایمز می‌نویسد: "سیاست آقای مرداک انعطاف پذیرتر از آن چیزی است که منتقدینش به تصویر کشیده‌اند. وی در همسو کردن خود، و شرکت خود، با قدرت، و نه ایدئولوژی، کاملا عملگرایانه رفتار کرده است. وی از تونی بلر در بریتانیا حمایت کرد، و در سال 2006 نیویورک پستِ وی از هیلاری کلینتون برای کسب کرسی سنا پشتیبانی به عمل آورد. حتی آقای مرداک برای کمک به خانم کلینتون مراسم جمع آوری کمک مالی ترتیب داد و به فاصله کمی بعد از انتخاب باراک اوباما به عنوان رئیس‌جمهور، نیوریورک پست در صفحات و گزارشات خود شروع به تملق گویی از وی کرد".[54]



سردبیران رسانه­ های مرداک با سروصدای فراوان از اردوگاه هواداران جنگ جرج بوش،
رئیس جمهور آمریکا، و تونی بلر، نخست وزیر انگلستان، حمایت کردند

فعالیت‌های سیاسی مرداک در کشورهای مختلف


آمریکا

مک‌نایت[55] چهار شاخصه برای فعالیت‌های رسانه‌ای مرداک قائل می‌شود که عبارتند از:

1. ایدئولوژی بازار آزاد

2. مواضع واحد در موضوعات مربوط به سیاستگذاری عمومی

3. نشست‌های جهانی بین سردبیران

4. مخالفت با گرایشات آزادی‌خواهانه در دیگر رسانه‌های جمعی.[56]

در 8 می 2006، نشریه فایننشال‌تایمز[57] اعلام کرد که مرداک میزبان یک برنامه جمع‌آوری کمک‌های نقدی برای مبارزات انتخاباتی هیلاری کلینتون در مجلس سنا خواهد بود.[58]

در سال 2008، والت موسبرگ[59] طی یک مصاحبه از مرداک پرسید که آیا وی در حمایت روزنامه نیویورک‌‌تایمز از اوباما در مبارزات اولیه دموکرات‌ها تأثیرگذار بوده است یا نه؟ وی بدون کوچکترین تردیدی گفت: "بله. او به مانند یک ستاره موسیقی راک است. خیلی جالب است. من چیزهایی که او در مورد آموزش می‌گوید را بسیار می‌پسندم. فکر نمی‌کنم در فلوریدا برنده شود... اما در اوهایو و کل فرایند انتخابات برنده خواهد شد. مشتاقم که او را ببینم. می‌خواهم ببینم که آیا به وعده‌هایش عمل خواهد کرد."[60]

در سال 2010، شرکت نیوز 1 میلیون دلار به مجمع فرمانداران جمهوری‌خواه[61] و 1 میلیون دلار به اتاق تجاری آمریکا کمک کرد.[62]

مرداک همچنین یکی ار اعضای هیأت مدیره مؤسسه لیبرال کیتو[63] است.



انگلستان

در دهه 1980 مرداک اتحاد نزدیکی با مارگارت تاچر داشت و روزنامه سان[64] نیز با حمایت از جان میجر که به طور غیرمنتظره‌ای پیروز انتخابات سراسری سال 1992 شد، اعتبار زیادی یافت.[65] با این حال، در انتخابات سراسری سال‌های 1971، 2001 و 2005، روزنامه‌های مرداک یا بی‌طرف بوده و یا از حزب کارگر، تحت رهبری تونی بلر، حمایت می‌کردند. برخی منتقدین معتقدند که مرداک فقط از احزاب حاکم (یا آنهایی که به احتمال زیاد در آینده برنده خواهند شد) حمایت می‌کند، بدین امید که بر تصمیمات دولت در راستای پیشبرد اهداف تجاری خود تأثیر گذارد. لازم به ذکر است که مرداک خود را یک لیبرال می‌داند.[66]

در سال 1998، پیشنهاد مرداک برای خرید باشگاه فوتبال منچستریوناید به مبلغ 625 میلیون پوند رد شد. این رقم در تاریخ خرید و فروش باشگاه‌های فوتبال بی‌سابقه بود. کمیسیون رقابت انگلستان[67] از انجام این معامله ممانعت کرد زیرا "این امر به رقابت در صنعت رسانه‌ای و کیفیت فوتبال انگلستان آسیب می‌زند".

در سال 2006، روزنامه ایندیپندنت[68] انگلستان گزارش داد که مرداک به تونی بلر پیشنهاد داده که بعد از پایان دوره نخست‌وزیری عهده‌دار یک پست ارشد در شرکت رسانه‌ای نیوز گردد.[69]

وی همچنین توسط تامی شریدان، نماینده مجلس اسکاتلند، متهم شد که با وی دشمنی شخصی دارد و سعی دارد با همکاری نهادهای اطلاعاتی انگلستان فیلمی ویدئویی از وی تهیه کند؛ فیلمی که در آن اعتراف به داشتن رابطه نامشروع می‌کند. شریدان قبلا از شرکت نیوزاینترنشنال[70] به همین دلیل شکایت کرده و در دادگاه پیروز شده بود.[71] شریدان در هنگام دستگیری به علت ادای شهادت دروغ اظهار داشت که اتهامات "بر اثر نفوذ امپراطوری قدرتمند مرداک وارد شده‌اند".[72]



دیدارهای خصوصی با سیاستمداران

مرداک سابقه زیادی در میزبانی دیدارهای خصوصی با سیاستمداران دارد. هر دو طرف معمولا دیدارها را از نظر سیاسی بی‌اهمیت و یک واقعه اجتماعی، شام غیررسمی و یا یک گپ دوستانه توصیف می‌کنند. اما بسیاری معتقدند که این دیدارها دارای اهمیت زیادی هستند زیرا مرداک به عنوان یک غول رسانه‌ای، نفوذی استثنایی داشته و همچنین علاقه‌ای دائمی به مسائل سیاسی داشته است.[73]



دیوید کامرون

در آگوست 2008، دیوید کامرون رهبر حزب محافظه‌کار و نخست‌وزیر آتی انگلستان با پروازی مجانی به دیدار مرداک رفت تا در کشتی تفریحی وی در میهمانی‌های خصوصی شرکت کرده و گفتگوهایی با وی داشته باشد.[74] دیوید کامرون در اظهارنامه ثبت منافع مجلس عوام اعلام داشته که متیو فرود[75]، داماد مرداک و استاد روابط عمومی، یک فروند هواپیمای جت در اختیار وی گذارده تا نزد مرداک برود. وی اشاره‌ای به محتویات گفتگوها با مرداک نکرد. هزینه پرواز در این هواپیما بالغ بر 30000 پوند است. دیگر میهمانانی که در "رویدادهای اجتماعی" شرکت کرده‌اند عبارتند از لرد ماندلسون[76] رئیس کمیسیون تجاری اتحادیه اروپا، اولگ دریپاسکا[77]، میلیونر روسی و بن سیلور من[78]، از رؤسای ان‌بی‌سی‌یونیورسال[79]. محافظه‌کاران محتویات گفتگوهای رد و بدل شده را فاش نکردند.[80]



بسیاری معتقدند که این دیدارها دارای اهمیت زیادی هستند زیرا مرداک به عنوان یک غول رسانه‌ای،
 نفوذی استثنایی داشته و همچنین علاقه‌ای دائمی به مسائل سیاسی داشته است


کوین راد[81]

در 21 آوریل 2007، کوین راد، نخست‌وزیر آتی استرالیا، در ساختمان نیوزکورپوریشن در نیویورک دیداری یک ساعته با مرداک داشت.[82]

دخیل بودن منابع شرکت نیوزکورپوریشن در ماجرای رسوایی ازکار[83] در سال 2009 و پوشش خبری آن توسط این شرکت باعث آزرده خاطر شدن راد شده بود. راد در پاسخ به سؤال خبرنگار روزنامه استرالیان[84] گفت: "چه نوع بررسی‌های ژورنالیستی صورت گرفته" تا داستانی منتشر شود که در آن گفته شده وی فاسد است، آن هم بدون اینکه "به هیچگونه سند اصلی در مورد این ایمیل اشاره شده باشد." اگرچه روزنامه‌هایی به مانند دیلی‌تلگراف[85]، کوریرمیل[86] و ادلاید ادورتایزر[87] در تملک شرکت نیوزکورپوریشن قرار دارند اما احتمال دخالت شخص مرداک در این قضایا کم است و "فشارهای ضد راد، اگر هماهنگ‌شده باشد، یقینا از طرف نیروهای محلی صورت گرفته است."[88] مرداک زمانی در مورد واکنش راد به انتقادهایی که روزنامه‌نگاران استرالیایی نیوزکورپوریشن نشان داده بود، گفت که راد "بیش از اندازه حساس است".[89] مرداک همچنین در مورد راد گفت که " وی بیش از آنکه استرالیا را اداره کند دوست دارد تمام جهان را مدیریت نماید" و از وی به علت اتخاذ سیاست‌های مالی غیرضروری انتقاد نمود: "ما در شرف فروپاشی نبودیم... فکر می‌کنم سعی ما برای تقلید از بقیه جهان اندکی غیرضروری بود."[90]


استفان هارپر[91]

استفتن هارپر، نخست‌وزیر محافظه‌کار کانادا در مارس 2009، در ضیافت نهار مرداک و راجر آیلز[92]، رئیس فاکس‌نیوز، شرکت کرد. اما این نشست که در نیویورک برگزار شد تا تابستان 2010 از دید عموم پنهان ماند تا اینکه گزار‌شگر خبرگزاری کاناداین‌پرس[93] از طریق پرونده‌های وزارت دادگستری آمریکا بدین مسأله پی برد. اخبار نشست مذکور این گمان را دامن زد که آغاز بکار فاکس‌نیوز نورث[94] در کانادا می‌تواند دارای انگیزه‌های سیاسی باشد.


باراک اوباما

در اکتبر 2008، مایکل وولف[95]، زندگینامه‌نویس مرداک ، طی مقاله‌ای در مجله ونیتی‌فیر[96] از دیدار اوباما، مرداک و آیلز در اوایل تابستان همان سال و در هتل ولادورف-آستوریا[97] در نیویورک پرده برداشت. اوباما در ابتدا پیشنهاد دیدار با مرداک را رد کرده بود در حالیکه مقامات ارشد نیوزکورپوریشن از خانواده کندی برای قانع کردن اوباما بهره گرفتند. به نوشته وولف، در این دیدار اوباما از اینکه شبکه فاکس‌نیوز وی را بصورت یک "فرد مشکوک، خارجی، ترسناک اندکی کمتر از یک تروریست" ترسیم می‌کند، شکوه نمود. آیلز در پاسخ گفته بود: "اگر اوباما بجای اینکه پشت به فاکس‌نیوز کند، بیشتر در برنامه‌ها شرکت کرده بود" این اتفاقات رخ نمی‌دادند. در این دیدار در مورد یک "آتش‌بس مقدماتی" توافق شد. وولف در ادامه می‌نویسد که مرداک با تمام رؤسای جمهور آمریکا، از جمله هری ترومن، دیدار کرده است.[98]


منابع و مأخذ


[1] News Corporation

[2] Weekly Standard

[3] Dow Jones

[4] HarperCollins

[5] MySpace

[6] Michael Corcoran, "The Weekly Standard's War: Murdoch sells the magazine that sold the Iraq invasion,” Extra!, September 2009.

[7] News Corp

[13] "News Corp in $580m internet buy". BBC News. July 19, 2005. http://news.bbc.co.uk/2/hi/business/4695495.stm. Retrieved 29 August 2010.

[14] IGN Entertainment

[21] Litterick, David (1 August 2007). "Daily Telegraph report of acquisition". The Daily Telegraph (London). http://www.telegraph.co.uk/money/main.jhtml?xml=/money/2007/08/01/bcndow101.xml. Retrieved 25 April 2010.

[22] C7 lawsuit

[25] PBL

[29] Fox Sports

[30] Ronald Sackville

[32] TGRT

[35] Sky Italia

[37] Rupert Murdoch profile page Forbes. Retrieved September 2010.

[38] Fairness & Accuracy in Reporting

[39] Michael Corcoran, "The Weekly Standard's War: Murdoch sells the magazine that sold the Iraq invasion,” Extra!, September 2009.

[40] Clarity Media

[41] Philip Anshutz

[42] Tim Arango, "New Owner for a Magazine As Political Tastes Change,” New York Times, August 3, 2009.

[43] Star

[44] "Their Master's Voice," Guardian, February 17, 2003.

[45] David Kirkpatrick

[46] David D. Kirkpatrick, "Mr. Murdoch's War," New York Times, April 7, 2003.

[47] Gene Kimmelman

[48] Consumers Union

[49] Alessandra Stanley, "It's Reported, They Mock, You Decide," New York Times, April 7, 2003.

[50] "Amanpour: CNN Practiced Self-Censorship," USA Today, September 14, 2003.

[51] Michael Clemente

[52] Jim Rutenberg, "Behind the War Between White House and Fox,” New York Times, October 22, 2009.

[53] Tim Arango

[54] Tim Arango, "New Owner for a Magazine As Political Tastes Change,” New York Times, August 3, 2009.

[55] McNight

[56] David McKnight, "Rupert Murdoch's News Corporation: A Media Institution with A Mission," Historical Journal of Film, Radio & Television, Sept 2010, Vol. 30 Issue 3, pp 303–316,

[60] Read Andrew Sullivan in TheAtlantic magazine (29 May 2008). "The Daily Dish | By Andrew Sullivan". Andrewsullivan.theatlantic.com. http://andrewsullivan.theatlantic.com/the_daily_dish/2008/05/murdoch-on-mcca.html. Retrieved 25 April 2010.

[61] Republican Governors Association

[64] Sun

[65] Douglas, Torin (14 September 2004). "Forty years of The Sun". BBC News. http://news.bbc.co.uk/1/hi/magazine/3654446.stm. Retrieved 10 April 2010.

[66] Shawcross, William (November 3, 1999). "Rupert Murdoch". TIME. http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,33716-1,00.html. Retrieved 29 August 2010.

[69] Grice, Andrew (29 July 2006). "Murdoch set to back Blair – for a place in his boardroom". The Independent (London). http://news.independent.co.uk/media/article1202848.ece. Retrieved 25 April 2010.

[72] Sengupta, Kim (17 December 2007). "Tommy Sheridan charged with perjury". The Independent (London). http://news.independent.co.uk/uk/crime/article3258014.ece. Retrieved 25 April 2010.

[80] Hencke, David (25 October 2008). "Tories try to play down Aegean dinner". The Guardian (London). http://www.guardian.co.uk/politics/2008/oct/25/david-cameron-rupert-murdoch-meeting. Retrieved 25 October 2008.

[81] Kevin Rudd

[87] Adelaide Advertiser

[91] Stephen Harper

[92] Roger Ailes

[94] Fox News North

[95]Michael Wolff

[96] Vanity Fair

[97] Waldorf-Astoria Hotel

[98] Tuesdays with Rupert Vanity Fair October 2008


نظرات

  • انتشار یافته: 11
  • در انتظار بررسی: 1
  • غیر قابل انتشار: 41
  • ۰۰:۱۳ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۵
    0 0
    من جدا استفاده مي كنم از مطالب ژنرال هاي شما خدا همشونو لعنت كنه
  • حسین ۰۱:۱۲ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۵
    0 0
    عجب غولیه این مکروه
  • ۰۲:۰۸ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۵
    0 0
    مشرق بی سواد مرداک یهودی نیست مسیحی است پدرش مسیحی بوده و مادرش یهودی و اگر از خودش بپرسی، میگوید مسیحی هستم
  • عبدالله ۰۷:۵۰ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۵
    0 0
    صد رحمت به قیافیه یک سک ولگرد . آخه آدم وقتی عکس های اینو میبینه وحشت می کنه
  • yaser ۰۹:۴۶ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۵
    0 0
    مشرق این چه عکسیه ازش گذاشتی؟ مردم از خنده :))
  • راز مستضعفین ۱۰:۵۴ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۵
    0 0
    مستند راز مرداک هم جالبه که می تونید ببینید
  • میلاذ ۱۱:۴۵ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۵
    0 0
    بی سواد تویی که نمیری مطالعه کنی این طرف چندجا گفته من یهودی هستم و اصلا اسم و فامیلش هم یهودی با سواد!!!
  • ۱۳:۱۴ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۵
    0 0
    بر فرض صحت ادعادی شما !( که بر بنده صحتش معلوم نیست ) باید بدانید در یهودیت دین از طریق مادر منتقل میشود بر عکس اسلام ! ... یعنی جامعه یهود کسی که مادر یهودی دارد را به عنوان یهودی میپذیرد اما بر عکس ان را یعنی پدر یهودی مادر غیر یهود را از نظر دینی و عرفی یهودی حساب نمیکنند !
  • ۱۴:۱۰ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۵
    0 0
    تا وقتی متوجه قدرت رسانه نشید وچها تا شبکه ی درست حسابی وسرگرم کننده واسه ایرونی ها درست نکنید مردم می شینن پای همین شبکه های ماهواره ای بعد بیاید پارازیت بندازید یا دیش های ماهواره رو به زور از رو سقف خونه ها بکنید خدایا یعنی کسی حرفای منو می شنوه به تفریحات مردم توجه کنید آخه مردم به چی دلشون خوش باشه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟
  • ۱۲:۳۶ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۸
    0 0
    عالی بود این که منابع رو ذکر کردید واقعا عالی بود. ممنون
  • bee pollen pills ۰۳:۲۹ - ۱۳۹۲/۰۵/۱۱
    0 0
    رابرت مرداک چگونه سلطان رسانه ای غرب شد عکس - مشرق نیوز | mashreghnews.ir bee pollen pills http://www.wltpms.com/xybbs/dispbbs.asp?boardid=24&replyID=354&ID=10&skin=1

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

این مطالب را از دست ندهید....

فیلم برگزیده