به گزارش مشرق از این رسانه روس، سرگئی لاوروف در سفر به تهران همچنین با مسعود پزشکیان رئیس‌جمهور جمهوری اسلامی ایران دیدار خواهد داشت.

بنا بر این گزارش، لاوروف در جریان دیدارهای خود در ایران، تمرکز ویژه‌ای بر گام‌های عملی دو کشور برای تقویت «شراکت راهبردی جامع» خواهد داشت و با مقامات تهران درباره کاهش تنش‌های منطقه‌ای رایزنی خواهد کرد.

خبرگزاری تاس در ادامه نوشت: انتظار می‌رود وزیر امور خارجه روسیه، طرف ایرانی را در جریان نتایج کلیدی گفت‌وگوهای خود با مقامات کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در منامه - نخستین مقصد سفر منطقه‌ای لاوروف به خاورمیانه - قرار دهد.

پیش از این، اسماعیل بقائی سخنگوی وزارت امور خارجه روز یکشنبه اعلام کرد: سفر وزیر امور خارجه روسیه به تهران در چارچوب رایزنی‌های مستمر تهران-مسکو و به منظور پیگیری اجرای توافق‌های دوجانبه و نیز مشورت درباره تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی صورت می‌گیرد.

لاوروف یک روز قبل از سفر به تهران، در منامه پایتخت بحرین در نشست گفت‌وگوی راهبردی روسیه – کشورهای عضو شورای همکاری خلیج‌فارس با مقامات این کشورهای عربی شرکت کرده بود.

وزیر امور خارجه روسیه در پایان این نشست در کنفرانس مطبوعاتی با اشاره به مباحث مطرح شده در نشست روز یکشنبه منامه گفت: یکی از «دوستان» به ضرورت پایان دادن به حملات، تقویت احترام متقابل بر پایه به رسمیت شناختن حاکمیت یکدیگر، پرهیز از مداخله در امور داخلی و حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات به جای توسل به نیروی نظامی اشاره کرد.

وزیر خارجه روسیه افزود: در حالی که به سخنان او گوش می‌دادم، ناخودآگاه به این فکر افتادم که این موارد دقیقاً همان اقداماتی هستند که ایالات متحده و (رژیم) اسرائیل انجام می‌دهند.

وی گفت: قبل از نهم اسفند (تجاوز نظامی بی دلیل آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران)، آزادی کشتیرانی به صورت کامل در تنگه هرمز برقرار بود، بدون اینکه صحبتی از هیچ گونه پرداختی در میان باشد و اوضاع کاملاً عادی بود؛ به‌طور کامل و بدون هیچ قید و شرطی تائید می‌کنم که وضعیت تنگه هرمز باید به روال عادی بازگردد.

وی ضمن نادرست خواندن رویکردهای رئیس‌جمهور ایالات متحده در قبال ایران خاطرنشان کرد: اگر کسی بخواهد مدعی شود که وضعیت کنونی تنگه هرمز به ایالات متحده و (رژیم) اسرائیل مربوط نمی‌شود، دفاع از چنین دیدگاهی بسیار دشوار است؛ به‌ویژه در خصوص اصل حل‌وفصل مناقشات بدون توسل به زور یا مداخله در امور داخلی.