به گزارش مشرق، نتانیاهو در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل، در حالی که درباره ایران سخن می‌گفت، یک گیرنده استارلینک را در برابر دوربین‌ها بالا برد و آن را ابزاری برای «دسترسی به حقیقت»، «حق انتخاب» و «آزادی بیان» برای مردم ایران معرفی کرد.

او مدعی شد ساختار سیاسی ایران از تجهیز مردم به این ابزار بیم دارد و با طرح ادعای فروپاشی، این گیرنده ماهواره‌ای را به جهاتی مستقیماً به‌عنوان متغیر و ابزاری برای تغییرات سیاسی در ایران تعریف کرد؛

قرائن موجود نشان می‌دهد که ورود آشکار نخست‌وزیر اسرائیل به پرونده تجهیزات ماهواره‌ای در ایران، نشان‌دهنده ابزاری‌سازی از زیرساخت‌های ارتباطی در قالب یک «جنگ ترکیبی» است.

تصویری که روی تریبون سازمان ملل شکل گرفت، مقدمه‌ای است برای مشروعیت‌بخشی به شبکه ارتباطیِ مستقلی که هدف نهایی آن نه توسعه دسترسی اینترنتی، بلکه بسترسازی برای خروج از نظارت‌های حاکمیتی و تسهیل اقدامات امنیتی و عملیاتی در داخل خاک ایران است.

پیام اخیر نتانیاهو در سازمان ملل، ادامه‌ی الگوی مشخصی است که پیش‌تر نیز در دکترین سیاسی و نظامی اسرائیل دیده شده است؛ الگویی که در آن تجاوز نظامی خارجی مستقیماً به بسترسازی برای ناآرامی‌های داخلی پیوند داده می‌شود و بالعکس.

اندیشکده آمریکایی «پروژه تهدیدهای حیاتی» نیز در ارزیابی جامع خود از آن نبرد تصریح کرد که دستگاه محاسباتی تل‌آویو هم‌زمان با عملیات سخت، یک عملیات روانی-امنیتی پیچیده را برای القای بی‌ثباتی حاکمیت دنبال می‌کرده است؛ امری که نشان می‌دهد از نگاه مقامات اسرائیلی، ایجاد اختلال در ثبات داخلی مکمل لایه‌های نظامی و اطلاعاتی محسوب می‌شود.