به گزارش مشرق، در روزهای گذشته شاهد صف‌های طولانی بنزین در تهران و تعطیلی زودهنگام برخی جایگاه‌ها در سطح شهر هستیم. برای‌ خیلی‌ها سوال شده که چرا چنین اتفاقی افتاده است؟

چند دلیل وجود دارد که اولین آن شایعات و ایجاد نگرانی‌ توسط برخی مسئولان با اظهارنظرهای غیرواقعی و غیر کارشناسی درباره نبود بنزین در کشور و احتمال افزایش قیمت است.

پاسخ مردم هم از قدیم و ندیم برای پاسخ به هرگونه شرایط اضطرار اجتماعی از جمله همین شایعات، مراجعه به جایگاه‌های سوخت است که موجب شده تقاضا بالا برود. اما یکی از نکات مهم این است که در کنار سایر عوامل، تهران دیگر ۳ انبار نفت ندارد.

در گذشته سوخت مورد نیاز شرق و شمال تهران توسط انبار قوچک، سوخت مورد نیاز غرب و شمال غرب تهران توسط کن و سوخت خیابان انقلاب به پایین و مرکز هم توسط انبار ری تامین می‌شد و مشکلی هم بوجود نمی‌آمد.

شامگاه ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ که آمریکا و رژیم صهیونیستی به انبارهای نفت حمله کردند، انبار قوچک و کن به طور کامل از بین رفت و انبار ری نیز تقریبا نصف ظرفیت خود را از دست داد و چون امکان ذخیره‌سازی مثل سابق نبود، تولید پالایشگاه تهران هم کاهش یافت.

حالا فقط یک انبار نصف و نیمه‌ی ری باقی مانده و پایتختی به بزرگی تهران با جمعیتی چند ده میلیونی و مردمی که شایعات آنها را به سمت جایگاه‌ها روانه کرده است.

با توجه به این شرایط، در کنار انبار ری، تامین سوخت بخش قابل توجهی، بر عهده سیستم لجستیکی شرکت ملی پخش و تانکرهای سوخت‌رسان افتاده است که از پالایشگاه‌های مختلف مانند اصفهان و اراک در حال رفت و آمد به تهران هستند.

طبق آماری که اخیرا ارائه شده، اکنون مصرف بنزین در تهران به روزانه ۲۶ میلیون لیتر رسیده. این رقم معادل مصرف بنزین در چند روز ابتدایی جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان در تهران است.

ظاهراً مشکل در میزان تولید بنزین نیست بلکه نوعی از هیجان‌ کاذب در مصرف و غافلگیری در برنامه‌ریزی برای توزیع رقم خورده که به زودی برطرف خواهد شد.