به گزارش مشرق، روزنامه آمریکایی سالون در گزارشی تحلیلی به احتمال حضور تاکر کارلسون در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۸ بهعنوان نامزد یک حزب سوم پرداخته و هشدار داده است که چنین اقدامی میتواند برنامه جمهوریخواهان برای انتخابات آینده را با اختلال جدی مواجه کند.
به نوشته این رسانه، کارلسون اخیراً با انتشار یک «مانیفست ۱۰ مادهای» و برگزاری نشستهایی با چهرههایی همچون مارجوری تیلور گرین، توماس مَسی و جو کنت، نشانههایی از تلاش برای شکلدهی به یک جریان سیاسی جدید در جناح راست آمریکا بروز داده است. گرین نیز پس از دیدار این افراد با کارلسون، تصویری از این نشست منتشر کرد و نوشت: «جنبش آغاز شده است.»
شرایط کنونی حزب جمهوریخواه برای شکلگیری یک حزب سوم از جناح راست مساعد است؛ چراکه این حزب اکنون میان طرفداران سرسخت ترامپ، پوپولیستهای راستگرا و بقایای جریان سنتی جمهوریخواه دچار شکاف شده است.
کارلسون پس از قطع همکاری با فاکسنیوز و فعالیت گسترده بهعنوان پادکستر، به یکی از چهرههای اصلی جریان پوپولیست و انزواگرای راستگرا تبدیل شده است. به نوشته سالون، جنگ آمریکا با ایران و افزایش انتقادات کارلسون از سیاستهای دولت ترامپ و رابطه آمریکا با اسرائیل نیز به افزایش نفوذ او در میان بخشی از هواداران راستگرا کمک کرده است.
نامزدهای حزب سوم در انتخابات ریاستجمهوری آمریکا معمولاً شانسی برای پیروزی ندارند، اما میتوانند با جذب بخشی از آرای یکی از دو حزب اصلی، نتیجه انتخابات را تغییر دهند.
در سال ۱۹۱۲، تئودور روزولت با کسب ۲۷.۴ درصد آرا در قالب حزب ترقیخواه، آرای قابلتوجهی از جمهوریخواهان گرفت و به شکست ویلیام تافت و پیروزی وودرو ویلسون کمک کرد. در انتخابات ۱۹۹۲ نیز راس پرو با کسب ۱۸.۹ درصد آرای مردمی، اگرچه هیچ رأی الکترالی به دست نیاورد، بخش قابلتوجهی از نارضایتی رأیدهندگان دو حزب را نمایندگی کرد.
انتخابات سال ۲۰۰۰ نیز نمونهای تعیینکننده است؛ انتخاباتی که رالف نیدر نامزد حزب سبز در ایالت فلوریدا نزدیک به ۹۸ هزار رأی به دست آورد و به باور نویسنده، بخش عمده این آرا در صورت نبود نیدر میتوانست به آل گور برسد و نتیجه انتخابات را تغییر دهد.
سالون مینویسد حضور احتمالی کارلسون در انتخابات ۲۰۲۸ میتواند در رقابت با جیدی ونس، معاون ترامپ و یکی از چهرههای احتمالی جمهوریخواهان برای انتخابات آینده، اهمیت بیشتری پیدا کند. به نوشته این رسانه، ونس تلاش میکند ضمن حفظ وفاداری خود به ترامپ، تصویری پوپولیستی و ضدنخبگانی از خود ارائه دهد؛ اما کارلسون به دلیل فاصله داشتن از دولت ترامپ، موقعیت بهتری برای جذب رأیدهندگان ناراضی از دولت خواهد داشت.
در نهایت، نویسنده سالون پیشبینی میکند که شکاف میان جریان کارلسون و جمهوریخواهان میتواند آرای جناح راست را تقسیم کرده و در نهایت به سود دموکراتها تمام شود.
