به گزارش مشرق، مسعود پزشکیان رئیسجمهور، امروز (یکشنبه ۲۶ بهمنماه) در آیین پایانی شانزدهمین جشنواره بینالمللی فارابی اظهار کرد: ایمان بدون عمل صالح بیمعناست؛ جایی پیدا نمیکند که ایمان باشد و عمل صالح پشت سرش نباشد. یا اینکه مجموعهای از عملها در قالب عمل صالح شکل بگیرد؛ آن چیزی که بالاخره انسان در مجموعه مفاهیم اعتقادی میفهمد این است که در حقیقت دانایی، مهارت بر آن دانایی، و بعد حکمت؛ یا باور، یا توان اجرا در جامعه. اینکه بتوانیم آنچه را میدانیم و میتوانیم، برای حل مشکلات یا رسیدن به آن اهداف، اجرایی کنیم.
وی افزود: معضلی که ما داریم این است که این حلقهها را نمیتوانیم به هم وصل کنیم؛ یا اگر وصل کردیم، گاه از روند کارمان فاصله میگیریم. یعنی آنگونه که باید عمل کنیم، بهگونهای دیگر اقدام میکنیم.
رئیسجمهور عنوان کرد: مسئولیتی که بر دوش این گروهِ علوم انسانی و اسلامی، بر دوش این عزیزان و بر دوش شماست، بسیار سنگینتر از مسئولیتی است که سیاسیون یا کسان دیگری دارند.
پزشکیان تصریح کرد: این ذهنیتِ موجود در جامعه ما، به هر حال زخم برداشته است. اینکه چه راهحلی برای درمان این زخم وجود دارد، برمیگردد به اینکه شما، اساتید، دانشجویان، بزرگان دین و باور، برایش مرهمی تعریف کنید و مرهمی بگذارید.
وی بیان کرد: اگر ما این زخم را تبدیل به مرگی منجر به نابودی کنیم، معلوم است که طبابت بلد نیستیم؛ یعنی طبابت اجتماعی بلد نیستیم. نمیدانیم با یک پاتولوژی، با یک بیماری، چگونه باید برخورد کرد.
رئیسجمهور خاطرنشان کرد: برای من بهعنوان مدیر، قابل قبول نیست که بگوییم فقط یک نقطه دچار اشکال شده است؛ واقعیت این است که در چندین بخش کار ما میلنگد.
ابتدا باید خودمان را نقد کنیم
وی افزود: بارها گفتهام بهجای آنکه صرفاً با افرادی که در انتهای مسیر دچار خطا یا مشکل شدهاند برخورد کنیم، باید به خودمان برگردیم؛ به ما که طراحی کردهایم، مدیریت کردهایم و نظارت بر عهدهمان بوده است. پیش از هر چیز لازم است نگاه نقادانهای به عملکرد خود داشته باشیم.
رئیسجمهور بیان کرد: اگر قرار است نقدی صورت بگیرد، ابتدا باید خودمان را نقد کنیم. چرا با وجود پیشینه عمیق دینی، اعتقادی و فرهنگیمان و با این همه سابقه و قدمت در حکمت و اندیشه، برآیند کارمان به وضعیتی منجر شده که امروز شاهد آن هستیم؟ چرا گاهی نمیتوانیم با یکدیگر گفتوگو کنیم؟ چرا مسائل را شفاف و روشن با مردم در میان نمیگذاریم تا مشخص شود چه اتفاقی افتاده، چه کسی مسئول بوده، ریشه مشکل کجاست و چگونه باید آن را درمان کرد؟
پزشکیان مطرح کرد: در یکی از جلسات اشاره کردم که پیامی از سوی یکی از فعالان اصلاحطلب منتشر شده که اگر صحت داشته باشد، مسئلهای بسیار جدی و نگرانکننده است.
وی ادامه داد: همانجا تأکید کردم باید موضوع بهصورت دقیق بررسی شود؛ به وزیر اطلاع داده شود و از اساتید و کارشناسان خواسته شود ریشهیابی کنند، بیماری را تشخیص دهند و راه درمان ارائه دهند.
اصلاح باید از درون خود ما آغاز شود
رئیسجمهور گفت: اگر بناست اصلاحی صورت گیرد، این اصلاح باید از درون خود ما آغاز شود. ما آمدهایم مشکلات مردم را حل کنیم، نه اینکه باری بر مشکلات آنان بیفزاییم.
پزشکیان افزود: کفر یعنی این که انسان درمورد چیزی که میشنود یا می بیند، تعقل نکند، چرا نباید ببینم و بشنوم؟ اگر قصوری از ماست، خود را اصلاح کنیم و اگر آن طرف ذهنیتی پیدا کرده باید آن را اصلاح کنیم، ما در تلاش هستیم این روند را ترمیم کنیم.
وی با اشاره به وقایع تلخ ۱۸ و ۱۹ دی ماه خاطرنشان کرد: حادثه خیلی بد و غیرقابل تصور بود. چرا باید به چنین جایی برسیم؟ چرا باید جوانهای ما فریب بخورند و بعضی از آنها کارهایی انجام دهند که اصلاً در ذهن آدم نمیگنجد؟ چرا باید مسجد و بازار را آتش بزنند و نیروهای امنیتی و نظامی را هدف قرار بدهند؟ اصلاً تصورش برای انسان امکانپذیر نیست.
باید حوادث دیماه علتیابی شود
پزشکیان با تأکید بر ضرورت ریشهیابی حوادث دیماه تصریح کرد: باید حوادث اخیر علتیابی شود و برای آن نسخه علمی نوشته شود. با انکار و ندیدن، حذف کردن و پاک کردن مسئله، مشکل پاک نمیشود. تا بیماری را درست نشناسیم نمیتوانیم درمان کنیم.
وی ادامه داد: اگر پزشک باشیم و بیمار اطلاعات درست به ما ندهد، نمیتوانیم نسخه درستی برای درمان او بنویسیم پس باید بدانیم مشکل کجاست تا بتوانیم نسخه درستی بنویسیم.
رئیسجمهور ادامه داد: باید دادهها را جمع آوری و اطلاعات بگیریم، مشورت کنیم و سپس بتوانیم این دادهها و این اطلاعات را به یک دستورالعمل اجرایی و برنامه برای حل مشکل تبدیل کنیم. باید دستبهدست هم بدهیم و جلو برویم تا مشکلات را حل کنیم.
وی با بیان اینکه دانشگاه جایی است که میتواند برای مشکلات و مسائل جامعه نسخه درست بنویسد؛ تصریح کرد: این مسئله به شرطی اتفاق میافتد که بتوانیم در خود دانشگاه با همدیگر گفتوگو کنیم. مقام معظم رهبری بارها نسبت به برگزاری جلسات آزاداندیشی و گفتوگو در دانشگاه تاکید کردهاند. چرا نباید با هم گفتوگو کردن را بلد باشیم، چرا نمیتوانیم حرف دانشجو را بشنویم و سپس بر اساس روشهای علمی پاسخ بدهیم؟





۱۲:۰۰ - ۱۴۰۴/۱۱/۲۶
۱۳:۰۰ - ۱۴۰۴/۱۱/۲۶