کد خبر 1182695
تاریخ انتشار: ۳۰ بهمن ۱۳۹۹ - ۰۸:۰۸
شهید خدامراد زارع

خواهرم اومد دم در. تا منو دید، حالی به حالی شد. به لکنت افتاد. گفتم «شما کیو به جای من خاک کردین؟»

به گزارش گروه جهاد و مقاومت مشرق،«خدامراد زارع»، از جوانان روستای «جوزار جاوید» در کوههای نورآباد «ممسنی» (استان فارس) و از رزمندگان یگان‌تخریبِ در سال های دفاع مقدس بود. روایتی که خواهید خواند، توسط ایشان نقل شده است:

من هر وقت از جبهه سالم برمی گردم، مادرم میگه تو کجا میری که سالم برمی گردی؟ می گم خوب، می‌رم جبهه دیگه. میگه اگه جبهه میری، چرا طوریت نمیشه؟ این همه شهید، این همه جانباز، زخمی ... می‌گم خوب من می‌رم اون گوشه کنارا. اون آخرا می‌ایستم. تو تدارکات و این جور جاها. او هم می‌گه همینه که طوریت نمی‌شه!

خلاصه یه روز عملیات شد و چند وقت من نتونستم با خونه تماس بگیرم. نه نامه‌ای، نه تلفنی. گفتم حالا دیگه وقتشه یه مرخصی برم، یه سری به خونه و خونواده بزنم.

در خیالات خودم راه افتادم. وقتی رسیدم سر کوچه، دیدم عکسمو بزرگ کردن، زدن سر کوچه. نوشتن؛ شهید «خدامراد زارع»! . گفتم: اِ، این که عکس منه! خلاصه دیدم بله؛ اعلامیه هام رو این ور و اون ور زدن، منو خاک کردن، مراسم واسم گرفتن. گفتم چیکار کنم، چیکار نکنم؟ حالا قضیه چه جوری می‌شه! خلاصه وضعیتی شده بود بیا و ببین.

به هر حال رفتم در خونه. گفتم هر چه بادا باد. زنگ زدم. خواهرم اومد دم در. تا منو دید، حالی به حالی شد. به لکنت افتاد. گفتم «شما کیو به جای من خاک کردین؟» گفت: «یکیو به اسم تو آوردن، بدنش خیلی درب و داغون بود. قابل شناسایی نبود.». گفتم: «می‌بینی که من نبودم. حالا مامان کجاست؟» گفت: «رفته سر خاک تو.» گفتم: «سر خاک من؟» گفت: «آره.» گفتم: «خوب، شما دیگران رو آماده کن، من می‌رم سراغ مادر». بلند شدم، رفتم قبرستان. دیدم مادرم سر خاکم نشسته. قبر را شست و شو داده، گل گذاشته، هی داره عزاداری می‌کنه و با همون آوای خودمون می‌خونه. خلاصه من هم نشستم، دستمو گذاشتم روی سنگ قبرم و شروع کردم به فاتحه خوندن. اون مرثیه خوند، من فاتحه خوندم. همین طور که داشت می‌خوند، یکهو متوجه من شد. گفت: «خدامراد تویی؟» گفتم: «آره مادر». گفت: «پس این کیه؟»  گفتم «من چه می‌دونم؟» گفت: «من گفتم تو طوریت نمی‌شه‌ها! پاشو! پاشو بریم که آبروی منو بردی».

«خدامراد زارع»، سرانجام به تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۶۵ شمسی، در «عملیات بدر» بال در بال ملائک گشود.

وقتی «خدامراد» بر سر قبر خودش رفت

روحمان با یادش شاد

هدیه به روح بلندپروازش صلوات

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

نظرات

  • انتشار یافته: 11
  • در انتظار بررسی: 0
  • غیر قابل انتشار: 1
  • IR ۰۸:۴۰ - ۱۳۹۹/۱۱/۳۰
    32 4
    هدیه به روح بلندپروازش صلوات اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
  • IR ۰۹:۵۶ - ۱۳۹۹/۱۱/۳۰
    14 2
    درود و سلام خداوند بر شهدا
  • IR ۱۰:۳۲ - ۱۳۹۹/۱۱/۳۰
    15 2
    سلام خدا بر شهیدان
  • هوشنگ سالاری IR ۱۲:۴۱ - ۱۳۹۹/۱۱/۳۰
    8 5
    خوشا به حال شهدا سلام بر آنها
  • یوسف IR ۱۳:۳۶ - ۱۳۹۹/۱۱/۳۰
    3 2
    آخر کی بجای خدامراد خاک کرده بودند وشهید کجا بود
  • علی IR ۱۵:۳۰ - ۱۳۹۹/۱۱/۳۰
    8 4
    تنها متنی بود که با خوندنش خنده و گریه رو همزمان تجربه کردم.البته نه از جنس اشک شوق.اللهم الرزقنا توفیق الشهاده فی سبیلک.
  • محمد علی گل باز مراغه IR ۱۵:۵۷ - ۱۳۹۹/۱۱/۳۰
    10 2
    درود و سلام برشهیدان.وما باید به شهدا بگوییم که ما از شما شرمنداییم
  • IR ۲۰:۲۶ - ۱۳۹۹/۱۱/۳۰
    4 0
    آدم گریش میگیره، خدا نابود کند دشمنان جمهوری اسلامی ایران را که هیچ شرافتی ندارند و در بهترین حالت جاهل و ناآگاهند.
  • امير IR ۲۲:۱۲ - ۱۳۹۹/۱۱/۳۰
    0 0
    سلام یه رزمنده هم در یکی از روستاهای بخش دربند شازند بر سر قبر خودش رفت.
  • سید حسن نصرالله IR ۰۷:۳۵ - ۱۳۹۹/۱۲/۰۱
    3 0
    روح همه شهدا بخصوص این شهید بزرگوار با شهدای کربلا محشور بشود. خدایا ما را مدیون خون شهدا نکن
  • یزدان یزدا ن ی IR ۰۸:۲۹ - ۱۳۹۹/۱۲/۰۱
    0 0
    درود و رحمت خدا که از شهادت خود خبر دارند

این مطالب را از دست ندهید....

فیلم برگزیده

برگزیده ورزشی

برگزیده عکس