به گزارش مشرق، از آغاز تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نهتنها اهداف اعلامی این عملیات محقق نشد، بلکه به اذعان مقامات غربی و رسانه های آمریکایی، بنبست راهبردی و شکستهای میدانی و سیاسی بر متجاوزان تحمیل شد. این جنگ که با حملات گسترده و کشتار غیرنظامیان از جمله دانشآموزان بیگناه آغاز شد، بهسرعت ابعاد انسانی، امنیتی و اقتصادی گستردهای پیدا کرد و واکنشهای متفاوتی را در رسانههای بینالمللی برانگیخت.
رسانههای جهان هر یک با رویکردهای خاص خود، تلاش کردهاند روایت این جنگ را شکل دهند؛ بررسی این بازتابها میتواند تصویری روشنتر از وضعیت واقعی جنگ و چشمانداز آن ارائه دهد.
رسانه های انگلیسی
ایبیسی نیوز در گزارشی نوشت شمار حملات گزارششده در تنگه هرمز و پیرامون آن در اکتبر و نوامبر به بالاترین سطح از زمان آغاز جنگ آمریکا، اسرائیل و ایران در اواخر فوریه رسیده است و به گفته کارشناسان، هدف این حملات پیچیدهتر کردن تلاشهای آمریکا برای جریانداشتن نفت است.
به نوشته این شبکه، مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا ۳۱ حمله در اکتبر و حدود ۱۹ حمله تا ۱۸ نوامبر گزارش کرده، در حالی که این شمار میان مارس و سپتامبر در مجموع ۵۳ مورد بوده و ماهانه به ۱۰ تا ۱۵ مورد میرسید. سازمان بینالمللی دریانوردی نیز ۳۴ حمله در اکتبر و نوامبر تأیید کرده و شمار کل حملات به شناورها در خاورمیانه از آغاز جنگ را ۱۳۸ مورد اعلام کرده است. بر پایه گزارش، بیشتر شناورهای هدفگرفتهشده در بخش جنوبی تنگه و نزدیک سواحل عمان بودند. نعام رایدان از مؤسسه واشنگتن گفت هدف ایران پرخطر نگهداشتن مسیر عمان و بیثبات نگهداشتن روند بازیابی انرژی است.
حمیدرضا عزیزی نیز گفت واشنگتن راههایی برای جریانداشتن نفت یافته و تهران مصمم است این ترتیبات را پرهزینهتر و کماعتمادتر کند. به نوشته ایبیسی، آمریکا با انتقال کشتی به کشتی و خاموش کردن سامانههای ردیابی، نفت را از تنگه عبور میدهد و ایران با تشدید حملات میکوشد این سامانه را ناکارآمد کند. در پایان آمده است ایران در ۸ نوامبر جزیره دیدمار عمان را نیز هدف قرار داد و نفتکش «جم شماره ۲» در خارج از تنگه با پهپادهای ایرانی، از جمله پهپاد «حدید-۱۱۰»، هدف حمله قرار گرفت.
گاردین در گزارشی به قلم رابرت مکی نوشت جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، در نشست خبری کاخ سفید از تأیید ادعای دونالد ترامپ مبنی بر نزدیک بودن ایران به سلاح هستهای در فوریه و ضرورت جنگ با این کشور خودداری کرد. به نوشته این روزنامه، ترامپ در همان نشست گفت از بیانیه ونس درباره نقش جنگ در شکست جمهوریخواهان ناراضی نیست و فقط دوست داشت ونس میگفت اگر دوباره در اختیارش بود، باز هم تصمیم جنگ را میگرفت، زیرا «نمیتوانیم اجازه دهیم ایران سلاح هستهای داشته باشد».
بر پایه گزارش، ترامپ بارها ادعا کرده ایران «دو هفته» با سلاح هستهای فاصله داشت، اما این ادعا با شهادت تولسی گابارد، مدیر اطلاعات ملی وقت، در مارس ۲۰۲۵ تناقض دارد که گفت جامعه اطلاعاتی آمریکا معتقد است ایران بیش از دو دهه است به دنبال ساخت سلاح هستهای نبوده و رهبر معظم انقلاب برنامهای را که در ۲۰۰۳ تعلیق کرده بود، مجاز ندانسته است. به نوشته گاردین، ترامپ در ژوئن ۲۰۲۵ پس از بمباران تأسیسات غنیسازی ایران گفت این تأسیسات «کاملاً نابود شدهاند»، اما هشت ماه بعد در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ جنگ تمامعیار را با هدف جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای آغاز کرد. ونس در پاسخ به خبرنگار گفت قضاوت درباره تصمیم رئیسجمهور جای او نیست و وظیفه خود را حمایت از رئیسجمهور دانست، اما ادعای ضرورت جنگ را تأیید نکرد.
واشنگتن پست در یادداشتی از هیئت تحریریه نوشت دونالد ترامپ نباید بدون مجوز کنگره جنگی بیپایان علیه ایران به راه بیندازد، اما کنگره نیز نباید برای توقف او دولت را تعطیل کند؛ و این تفکیک در آستانه مهلت تأمین بودجه در ۱۱ دسامبر اهمیت دارد. به نوشته این روزنامه، کریس ون هولن، سناتور دموکرات مریلند که برای رهبری سنا رقابت میکند، همراه مایکل بنت، برنی سندرز و تامی داکورث اعلام کرد هر بسته بودجه کوتاهمدت «باید شامل زبانی» برای محدود کردن بودجه جنگ ایران باشد و ون هولن گفت با همکارانش روی زبانی کار میکند که استفاده از بودجه فدرال برای «عملیات نظامی تهاجمی» را ممنوع کند و پیشبینی کرد حمایت گستردهای در میان دموکراتها از این اصلاحیه وجود داشته باشد. بر پایه یادداشت، نارضایتی از وضع موجود ایران موجه است، زیرا ترامپ جنگ را بدون مجوز کنگره آغاز کرد، دولت درباره هزینهها و اثر آن بر آمادگی نظامی بسیار پنهانکاری کرده و پنتاگون با افزایش هزینهها آموزش و نگهداری را محدود کرده و خواستار انتقال میلیاردها دلار از بودجههای دیگر شده است. با این حال، هیئت تحریریه مینویسد تعطیلی دولت ابزار نادرستی برای بازپسگیری اختیارات قانونی کنگره است و تهدید تعطیلی بارها به بیثباتی و اختلال بیمورد انجامیده است. به نوشته این روزنامه، طرح ون هولن در عمل جنگ را متوقف نمیکند، زیرا به نیروهای آمریکایی اجازه دفاع میدهد و دولت میتواند این حملات را تدافعی بخواند. پیشنهاد بهتر آن است که دولت با یک قطعنامه بودجه موقت باز بماند و دموکراتها پس از تسلط بر کنگره در ژانویه، رأیگیری درباره اختیارات جنگ و محدودیتهای بودجه را تحمیل کنند.
رسانه های عربی
رأی الیوم در مقاله ای نوشت: اسرائیل با وجود تمایل به آغاز جنگ جدید علیه ایران، به دلیل ناتوانی نظامی و اقتصادی از پیروزی در جنگی طولانی، از حمله مستقل هراس دارد. در حالی که نتانیاهو و برخی فرماندهان اسرائیلی خواهان اقدام نظامی هستند، شماری از ژنرالها آن را غیرمسئولانه میدانند.
ترامپ نیز برخلاف خواسته نتانیاهو، فعلاً با جنگ جدید موافق نیست و بر فشار اقتصادی و محاصره هرمز تأکید دارد. در مقابل، ایران از آمادگی کامل نظامی، بازسازی زرادخانه موشکی و افزایش توان پهپادی و دقت موشکهای خود خبر میدهد.
نویسنده هفت دلیل برای شکست احتمالی اسرائیل برمیشمارد؛ از ناتوانی در نابودی تأسیسات هستهای فردو و تحمل جنگ فرسایشی گرفته تا پاسخ فراگیر ایران، فرسودگی جبهه داخلی و انزوای بینالمللی. او نتیجه میگیرد حمله مستقل اسرائیل نهتنها ایران را تضعیف نمیکند، بلکه میتواند به بحران اقتصادی، تشدید مهاجرت و فروپاشی جایگاه و مشروعیت اسرائیل و صهیونیسم بینجامد.
المیادین در مقاله ای نوشت: نتایج انتخابات میاندورهای آمریکا و انتخابات کنست اسرائیل، چشمانداز جنگ و صلح با ایران را همچنان مبهم نگه داشته است. شکست جمهوریخواهان در انتخابات آمریکا، هزینههای سیاسی جنگ با ایران و افزایش قیمت سوخت را آشکار کرد؛ اما برکناری جیدی ونس از تیم مذاکرهکننده با تهران، نشانهای از تمایل ترامپ به رویکرد تقابلی است.
از سوی دیگر، نتانیاهو همچنان واشنگتن را به تشدید فشار نظامی علیه ایران ترغیب میکند. در اسرائیل کاهش کرسیهای ائتلاف نتانیاهو به معنای تغییر راهبرد امنیتی این رژیم نیست؛ زیرا احزاب مخالف نیز برنامه هستهای و موشکی ایران و محور مقاومت را تهدیدی وجودی میدانند.
نویسنده معتقد است اختلافات داخلی اسرائیل بیشتر بر سر عملکرد و شیوه رهبری نتانیاهو است، نه اهداف راهبردی این رژیم. بنابراین، احتمال حمله نظامی همچنان وجود دارد و حتی ممکن است دولت جدید اسرائیل با روشهایی متفاوت، همان سیاستهای تقابلی را دنبال کند. هرگونه آتشبس نیز احتمالاً موقتی خواهد بود.
الجزیره در مقاله ای نوشت: بیمارستان ناصر در غزه، در سایه تهدیدهای نظامی و ناامنی، به نمادی از فروپاشی امنیت انسانی تبدیل شده است. ازدحام بیماران، کمبود تجهیزات و نگرانی از حمله یا یورش نظامی، فعالیت این مرکز درمانی را با خطر جدی مواجه کرده است. منابع امنیتی غزه در ۲۶ سپتامبر از خنثیسازی طرحی برای خرابکاری در این بیمارستان خبر دادند؛ ادعایی که مستقلاً تأیید نشده است. تهدید بیمارستان تنها به تخریب ساختمان محدود نمیشود، بلکه ناامن شدن مسیرهای دسترسی، اختلال در فعالیت آمبولانسها و کاهش توان کادر درمان را نیز در پی دارد.
بیماران دیالیزی و نوزادان بخش مراقبتهای ویژه، بیش از دیگران در معرض خطرند؛ زیرا درمان آنان قابل تعویق نیست. این وضعیت در حالی رخ میدهد که زیرساختهای درمانی غزه بر اثر جنگ فرسوده شدهاند. بیمارستان ناصر اکنون نمادی از تلاش برای حفظ زندگی در شرایطی است که حتی پناهگاه بیماران نیز از خطر جنگ در امان نیست.