به گزارش مشرق، مهدی محمدی، مشاور رئیس مجلس در امور راهبردی با انتشار گزارشی در کانال تلگرامی‌اش نوشت:

وضعیت را با پیش‌بینی قطعی نمی‌توان توصیف کرد: متغیرها زیاد و عدم‌قطعیت بی‌سابقه است. باید به چارچوب اصولی بازگردیم: از آنچه برایش جنگیده و هزینه داده‌ایم کوتاه نمی‌آییم. آمریکا نشان داده که نه خط قرمز رعایت می‌کند نه به تضمین پایبند است؛ پس نگاه به مذاکره فقط می‌تواند نگاهی تاکتیکی، موقت و برای خرید زمان و منابع باشد و هر نگاهی غیر از این ناامیدی و بحران عمیق‌تر را در پی خواهد داشت.

صحنه نظامی

نشانه‌هایی از تمرکز دشمن برای جمع‌آوری اطلاعات از «کوه کلنگ» دیده می‌شود. نیروهای مسلح ما نسبت به این موضوع اشراف کامل دارند؛ تأسیسات در برابر ضربات ادعایی مصون است، اما تمرکز روی کوه کلنگ، ممکن است فریب برای عملیات جای دیگر باشد. سناریوهای پاسخ‌ آماده است؛ در صورت حمله، پاسخ کمتر از پنج دقیقه و با سورپرایز روی نقاطی که دشمن محاسبه نکرده آغاز می‌شود. تمام زمان پس از آتش‌بس جنگ ۴۰ روزه صرف توسعه همین گزینه‌ها شده است.

ارزیابی: یا جنگ شروع نمی‌شود، یا اگر شود زمانی و مکانی گسترش می‌یابد. محدود ماندن جنگ نه مکانی نه زمانی به نفع ما نیست. راز پیروزی جنگ ۴۰ روزه گسترش مکانی بود؛ به بیش از ۱۸ کشور حمله و منافع امریکا را نابود کردیم. باید جنگ را از زمان‌بندی دشمن خارج کنیم تا محدودیت‌های سیاسی، تسلیحاتی و زیرساختی دشمن—به‌ویژه داده و هوش مصنوعی—خود را نشان دهد. جنگ آینده سه‌روزه نخواهد بود.

محاصره دریایی و هرمز

جلسه سنتکام در واشنگتن فقط درباره حمله نبود؛ بخش مهمی از آن درباره تداوم محاصره دریایی بود. آمریکا می‌داند محاصره شکننده شده و «عملیات ابرخوشه‌ای» با کمک امارات _که سنتکام در آن نفت قاچاق می‌کرد_ در حال شکست است. ما فناوری اصابت به شناورهای نیروی دریایی آمریکا را داریم؛ دیر یا زود این اتفاق می‌افتد. خروج نفت از هرمز ناپایدار و عدد آن پایین آمده است. شناورهای متخلف، به‌ویژه بزرگ، با مین و موشک زده می‌شوند؛ لکه نفتی بزرگ در ساحل امارات شکل گرفته. ملاحظات حمله به شناورهای متخلف در سواحل امارات یا قطر کنار گذاشته شده و با خط قرمز صفر حمله می‌کنیم. پروازهای ترابری به اسرائیل، عربستان، قطر و اردن عمدتاً تجهیزات پدافندی است؛ نشانه آماده‌سازی برای دفاع در برابر حمله موشکی و پهپادی وسیع. دشمن به دنبال شناسایی محل رهبران و تصمیم‌گیران اصلی است؛ ارزیابی من: به محض دسترسی، جنگ را آغاز می‌کنند. پدافند ما دیگر مانند سابق نیست.

پنج متغیر تعیین‌کننده

۱) فرصت‌طلبی عملیاتی دشمن: دسترسی به اهداف انسانی کلیدی؛ لحظه شروع جنگ. دشمن از رفت و آمدهای دیپلماتیک هم برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده می‌کند. نتانیاهو برای مدیریت بحران سیاسی، به ترورهای موفق در ایران نیاز دارد.

۲) انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: همبستگی بین انتخابات و عملیات نظامی کمتر شده اما ترامپ ممکن است بخواهد با ضربه‌ای ادعای پیروزی کند، قیمت نفت را پایین بیاورد و وضع جمهوری‌خواهان را در انتخابات بهتر کند. مردم آمریکا مخالف جنگ‌اند؛ حمله باید دستاورد بزرگ داشته باشد.

۳) مذاکرات: اگر مذاکرات کاملا شکست بخورد، فشار جناح‌های موافق حمله نظامی در امریکا بیشتر خواهد شد. حتی توافق موقت و محدود، حمله را فقط چند هفته به تأخیر می‌اندازد. بازدارندگی پایدار فقط با کنار رفتن ترامپ و نتانیاهو، مسلح شدن ایران به چند سلاح هسته‌ای نه یک سلاح و پیوند عمیق با چین تا جنگ با ایران به معنای جنگ با چین باشد، به وجود می‌آید وگرنه هر توافقی ناپایدار، تاکتیکی و شکننده است.

۴) معادله نتانیاهو: اگر ۶۱ کرسی کنست را بگیرد و دولت تشکیل دهد، ریسک حمله جدی‌تر می‌شود. اگر نتواند، ممکن است با حمله به ایران فضا را امنیتی و دولت وحدت ملی تشکیل دهد. سناریوی معکوس هم ممکن است.

۵) جنوب و هرمز: نفت برنت تا ۱۱۹ دلار رفت. آمریکا نمی‌تواند تنگه را به روش سابق باز نگه دارد. درگیری محدود در قشم و سیریک رخ داد؛ ضربات ما به شناورهای متخلف و نظامی آمریکا جدی بود. احتمال شعله‌ور شدن جنگ در جنوب جدی است؛ دشمن به بن‌بست خورده و قیمت ۱۱۹-۱۲۰ دلاری برایش غیرقابل تحمل است. آزادسازی ۴۰ میلیون بشکه دیگر از ذخایر اضطراری نشانه فشار است.

جمع‌بندی

در وضعیت ریسک هستیم. بازه سه هفته تا سه ماه بحرانی است و هر لحظه ممکن است درگیری آغاز شود. فرض را بر بدترین سناریو بگذاریم؛ نیروهای مسلح ایران بر همین اساس عمل می‌کنند. نمی‌توان وقوع جنگ را قطعی پیش‌بینی کرد، اما تصمیم سیاسی برای درگیری گرفته شده و دشمن مشکلات عملیاتی دارد. روزها و شب‌های پیش‌رو—به‌ویژه تعیین نخست‌وزیر اسرائیل و دیپلماسی ایران و آمریکا به واسطه قطر—اهمیت زیادی دارد. داستان طولانی نخواهد شد؛ هر اتفاقی بخواهد بیفتد، در همین روزها و هفته‌ها رخ خواهد داد.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.