سرویس سیاست مشرق- در حالی که برخی نمایندگان و گروههای خاص حامی آنها بر طبل «تعطیلی مجلس» میکوبند، پیگیریهای خبرنگار ما نشان میدهد که نهتنها مجلس از زمان آغاز جنگ حتی یک روز هم تعطیل نبوده، بلکه تمام ارکان آن مشغول فعالیت بودهاند. ادعایی که به نظر میرسد پشت پردهای جز اهداف سیاسی–حزبی ندارد.
مجلس فعال است، ادعاها نمایشی
برخلاف ادعای معدودی از نمایندگان و گروههای خاص حامی آنها، مجلس از زمان آغاز جنگ حتی یک روز هم تعطیل نبوده و تمام ارکان مجلس مشغول فعالیت بودهاند.
در همین ایام، نمایندگانی که مدعی تعطیلی مجلس هستند، خودشان هم در کمیسیونهای تخصصی شرکت داشتند و هم در جلسات علنی مجلس با ترتیبات ویژه شرایط جنگی حاضر بودند. نطقهای متعدد آنان نیز گواه این مسأله است.
بنابراین، ادعای تعطیلی مجلس در حالی مطرح میشود که همان مدعیان، نهتنها در جریان امور قرار داشتند، بلکه خود بخشی از سازوکار فعال مجلس بودند. این تناقض آشکار، نشان میدهد که ماجرا فراتر از یک انتقاد ساده است.
تهدیدات واقعی و اصرار بر حاشیهسازی
با وجود تأکید نهادهای عالی نظام مبنی بر عدم حضور تمام نمایندگان در صحن مجلس به دلیل تهدیدات موجود و اطلاع کلیه نمایندگان از جزئیات آن، اصرار چند نماینده و تکرار ادعای تعطیلی مجلس و حاشیهسازیهای اخیر، پشت پرده دیگری دارد.
نهادهای عالی نظام با در نظر گرفتن شرایط جنگی و تهدیدات امنیتی، ترتیبات ویژهای برای فعالیت مجلس اتخاذ کردهاند؛ ترتیباتی که همه نمایندگان از جزئیات آن مطلع بودند.
با این حال، اصرار معدودی از نمایندگان بر بازگشایی حضوری صحن، نه یک مطالبه صنفی، بلکه تلاشی برای ایجاد بحران و انتقال آن به رسانهها و جامعه است.
تلاش برای نمایش سیاسی در صحن
این افراد در تلاش هستند تا با بازگشایی حضوری صحن مجلس، برخی مقاصد و دستورکارهای سیاسی–حزبی خود را بهصورت نمایشی در صحن پیگیری و حواشی آن را به رسانهها و جامعه منتقل کنند.
به عبارت دیگر، هدف اصلی این جریان، نه دفاع از جایگاه مجلس، بلکه استفاده ابزاری از صحن علنی برای پیشبرد اهداف گروهی و حزبی است. در شرایطی که کشور درگیر جنگ است و وحدت و انسجام ملی از اولویتهای اصلی محسوب میشود، چنین رفتارهایی نهتنها کمکی به نظام نمیکند، بلکه زمینهساز تشویش اذهان عمومی و تضعیف نهاد قانونگذاری میشود.
پیگیری ریاست مجلس برای بازگشایی با ترتیبات متفاوت
در عین حال، با پیگیری ریاست مجلس، احتمال بازگشایی صحن حضوری با ترتیبات متفاوت، وجود دارد. قالیباف در این زمینه به مسیری که طی شد اشاره کرده است؛ از جمله نامه به شورای عالی امنیت ملی و پیگیری این موضوع از رهبری. اساساً شورای عالی امنیت ملی بنا به شرایط جنگی مخالف برگزاری جلسه حضوری مجلس بود و جلسه غیرعلنی نیز به منظور تشریح این موضوع برگزار شده بود.
در همین چارچوب در ۳۰ تیرماه ۱۴۰۵، رئیس مجلس قانون مربوط به سازوکار برگزاری جلسات مجلس در مواقع اضطرار را ابلاغ کرد. طبق این قانون، در مواقع اضطرار و شرایط خاص کشور که بنا به تشخیص هیأت رئیسه مجلس، حضور نمایندگان و برگزاری جلسات رسمی مجلس از جمله صحن، کمیسیونها و هیأت رئیسه در محل مذکور امکانپذیر نباشد، این جلسات با اطلاعرسانی به نمایندگان در محل یا محلهای دیگری غیر از محل دائمی یا در بستر فضای مجازی تشکیل میشود.
این رویکرد نشان میدهد که مجلس خود به دنبال یافتن راهحلهای عملی برای ادامه فعالیت در شرایط جنگی است؛ اما راهحلها باید بر اساس مصالح نظام و با در نظر گرفتن ملاحظات امنیتی اتخاذ شوند، نه با فشارهای نمایشی و حاشیهسازیهای رسانهای.
مجلس، تنها رکنی که جایگزین ندارد
مجلس تنها رکن نظام است که در صورت بروز حادثه و خارج شدن آن از حد نصاب، عملاً فعالیت آن متوقف شده و به جز برگزاری مجدد انتخابات (که در شرایط جنگی غیرممکن است) جایگزینی ندارد.
این ویژگی، مجلس را به نهادی حساس و در عین حال آسیبپذیر تبدیل میکند. رئیس مرکز ارتباطات مجلس نیز در واکنش به ادعاهایی درباره تعطیلی جلسات صحن به منظور حفظ جان قالیباف تأکید کرده است: «آنچه باعث تعطیلی جلسات حضوری صحن شده حفظ جان رییس مجلس نیست. بلکه از نصاب نیفتادن پارلمان است. مجلس اگر از ۱۹۲ نماینده کمتر داشته باشد دیگر امکان برگزاری ندارد. لذا نباید یکجا همه جمع باشند.»
از همین رو، نهادهای عالی نظام با احتیاط کامل و با در نظر گرفتن همه جوانب، ترتیبات ویژهای برای حفظ فعالیت آن اتخاذ کردهاند. هر اقدامی که این ترتیبات را بر هم بزند و مجلس را در معرض خطر قرار دهد، نهتنها خیانت به جایگاه نمایندگی، بلکه خیانت به ملت و نظام است.
در پایان ذکر این نکته نیز خالی از لطف نیست که قالیباف به عنوان رئیس مجلس شورای اسلامی نیز بارها بر تداوم فعالیت کشور و نظام در شرایط جنگی تأکید کرده است. او در مراسم پاسداشت پیشکسوتان دفاع مقدس در ۳۱ شهریور ۱۴۰۵ تصریح کرد: «ما هرگز تسلیم نمیشویم و کشور را تعطیل نمیکنیم و با قدرت پاسخ خواهیم داد.» این موضع صریح، نشان میدهد که ادعای تعطیلی مجلس، در حالی که همه ارکان آن فعال است، جز یک سناریوی سیاسی–حزبی چیز دیگری نیست.
بد نیست بدانیم کسانی که امروز بر طبل تعطیلی میکوبند، دیروز در کمیسیونها و جلسات علنی حاضر بودند و امروز نیز بخشی از سازوکار فعال مجلس محسوب میشوند. تفاوت اینجاست که آنها به دنبال صحنهسازی و انتقال حواشی به رسانهها هستند، نه دفاع از مجلس.
حال وظیفه همه دلسوزان نظام است که در شرایط حساس کنونی، به جای دامن زدن به حاشیهها، بر وحدت و انسجام ملی تمرکز کنند. مجلس، خانه ملت است و باید با تدبیر و درایت، از آن در برابر سناریوهای سیاسی–حزبی محافظت کرد.