به گزارش مشرق، در تیم مهدی تارتار، محمد خدابنده‌لو دیگر صرفاً یکی از گزینه‌های خط میانی نیست؛ او به بازیکنی تبدیل شده که بخش مهمی از کیفیت فنی پرسپولیس به عملکردش وابسته است. هافبک شماره ۷۷ سرخ‌پوشان در فصل جاری نمایشی متفاوت از گذشته داشته و با ترکیبی از توانایی‌های دفاعی و قابلیت‌های بازی‌سازی، جایگاه ویژه‌ای در ساختار تیم پیدا کرده است؛ آن هم در شرایطی که فوتبال ایران همچنان با کمبود هافبک‌های میانی خلاق و تأثیرگذار مواجه است.
دیدار مقابل صنعت نفت، نمونه دیگری از پیشرفت این بازیکن بود. خدابنده‌لو در جریان این مسابقه هم در تخریب حملات حریف نقش داشت و هم در شکل‌گیری موقعیت‌های پرسپولیس مشارکت کرد. توانایی او در قطع توپ، خواندن جریان بازی و انتقال سریع توپ به یک‌سوم هجومی، باعث شد سرخ‌پوشان در هر دو فاز دفاع و حمله از حضورش سود ببرند. تأثیرگذاری او در دو گل از سه گل تیمش نیز نشان داد که نقش این هافبک فراتر از وظایف معمول یک بازیکن میانی است.
البته نمایش خدابنده‌لو می‌توانست با یک گل زیباتر هم به پایان برسد؛ اما گیر کردن توپ زیر پای او در یکی از صحنه‌ها، فرصت ثبت چنین اتفاقی را از شماره ۷۷ گرفت. با این حال، ارزش بازی او را نمی‌توان تنها با گل و پاس گل سنجید. خدابنده‌لو در میانه میدان به بازیکنی تبدیل شده که هم در بازپس‌گیری توپ قابل اتکاست و هم می‌تواند با تصمیم‌گیری درست، جریان حمله را به سود تیمش تغییر دهد. این ویژگی‌ها در کنار پیشرفت محسوس او نسبت به فصل‌های گذشته، باعث شده تا مهدی تارتار یکی از مهره‌های کلیدی خود را در قلب خط میانی در اختیار داشته باشد.
نکته جالب ماجرا به تابستان گذشته برمی‌گردد؛ زمانی که پرسپولیس برای تقویت خط میانی به دنبال جذب بازیکنان نام‌آشنا بود. حالا اما یکی از مهم‌ترین پاسخ‌ها به نیازهای این تیم، در اختیار داشتن بازیکنی است که با پیراهن همین باشگاه به بلوغ بیشتری رسیده و توانسته قابلیت‌هایش را به نمایش بگذارد. در کنار عملکرد قابل قبول پوریا پورعلی، خدابنده‌لو یکی از چهره‌های مهم خط میانی پرسپولیس در این فصل بوده است؛ بازیکنی که هم در جنگ‌های میانه میدان حضور مؤثری دارد و هم در طراحی حملات، مسئولیت‌های مهمی را بر عهده گرفته است.
با وجود این نمایش‌ها، هنوز مشخص نیست که عملکرد درخشان خدابنده‌لو توجه کادر فنی تیم ملی را جلب خواهد کرد یا نه. در روزهایی که تیم ملی به هافبک‌هایی با قدرت بازی‌سازی، توانایی حفظ تعادل تیم و کیفیت انتقال توپ نیاز دارد، نام او می‌تواند بیش از گذشته مطرح شود؛ هرچند تا زمانی که معیارهای انتخاب امیر قلعه‌نویی و همکارانش به‌روشنی مشخص نباشد، نمی‌توان درباره شانس واقعی این هافبک برای رسیدن به پیراهن تیم ملی با قطعیت صحبت کرد.